My top 3 movie soundtracks

Τα πρώτα cd που αγόρασα ήταν soundtracks ταινιών. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου τον πιο μουσικό τύπο στον κόσμο αλλά όταν βλέπω μια ταινία, βλέπω και ακούω με την ίδια ένταση. Μπορώ ακούγοντας ένα τραγούδι ή ένα κομμάτι μουσικής, να θυμηθώ ότι ανήκει στο soundtrack της τάδε ταινίας που είδα πριν τόσα χρόνια. Ίσως εν η μόνη περίπτωση που λειτουργεί η μνήμη μου 100%. Η μόνη όμως.

Έχει περιπτώσεις που η ταινία εν καταπληκτική αλλά η μουσική της επένδυση εν μέτρια, τζαι τούτο για μένα χαμηλώνει την αξία της ταινίας. Έχει και ακριβώς τις αντίστροφες περιπτώσεις. Έχει όμως τζαι περιπτώσεις, που έχουμε μιαν εξαιρετική ταινια που αγγίζει την ψυσσιή σου τζαι κάμνει της μασάζ ή ηλεκτροσόκ ή και τα δύο ταυτόχρονα τζαι μπαίνει τζαι η ανάλογη μουσική που σε κάμνει σσίλλια κομμάθκια. Εμένα τουλάχιστον. Στις 5-6 περιπτώσεις που εβίωσα τούντο τέλειο πάντρεμα, ένιωθα μες την καρκιά μου μπουρμπουλήθρες σαν να έσσιει ζεματιστό νερό μέσα. Τζαι φυσικά οι μπουρμπουλήθρες ούλλες φκαίνουν που τα μμάθκια μου, με τα λίτρα. Εν μπορώ να το περιγράψω ρε παιδκιά, εν μαγεία, τζείνη τη στιγμή χάνομαι μες τον κόσμο μου τζαι μες τον κόσμο του δημιουργού.

Το πρώτο και καλύτερο παράδειγμα για μένα, είναι το επικό, μαγικό, ποιητικό, γαμάτο The Piano. Πραγματικά, αν είδατε τούντη ταινία τζαι εν σας άρεσε, τι να σας πω ρε κοπέλλια, πηέννετε παιχτείτε γιατί εν έσσιετε ψυσσιή.

Κάθε σκηνή που τούντην ταινία εν σαν ένας πίνακας. Έσσιει πολλήν σιωπή μέσα, την οποία δεν την προσέχεις καθόλου γιατί 'μιλούν', 'απαγγέλλουν' τζαι 'φωνάζουν' τα πρόσωπα των ηθοποιών τζαι η απίθανη μουσική του Michael Nyman.

Θα σας βάλω δύο σκηνές που την ταινία γιατί η μια εννοείται δεν θα ήταν αρκετή.

Τούτη εν τζαι η πιο διάσημη σκηνή, όταν ο Alisdair απεγνωσμένος απο την προδοσία, κόβει το δάκτυλο της Ada γιατί συνηδητοποιεί ότι αυτή δεν θα σταματήσει ποττέ να αγαπά τον Baines. Εν απίστευτα δυνατή σκηνή, γιατί βλέπουμε έναν απλό ήσυχο τζαι καθημερινό άνθρωπο που το μόνο που ήθελε ήταν να τον αγαπήσει η γυναίκα του, να μετατρέπεται απο την απόρριψη της σε έναν οργισμένο σκληρό τζαι βάναυσο άντρα.



Έσσιει όμως μιαν άλλη σκηνή, πριν το πιο πάνω τραγικό τέλος, που φαίνεται πραγματικά το ξεκίνημα της απόγνωσης του, τζιαμέ που ήδη ξέρει ότι η γυναίκα του απατά τον, αλλά ακόμα έσσιει ελπίδες, ακόμα ποθεί την, θέλει την τζαι αγαπά την τζαι η ψυχρότητα της φέρνει τον στα άκρα. Τζαι η Ada ψυχρή, με το πρόσωπο σαν μάσκα, να επιμένει να τρέχει να έβρει τον Baines γιατί εν μπορεί να ζήσει χωρίς τζείνον, χωρίς το πάθος τους. Γιατί εν ο μόνος που καταλαβαίνει ότι η φωνή της εν το πιάνο της, εν ο μόνος που βλέπει πόσον αισθησιασμό κρύβκει τούτη η μουγκή γυναίκα.



Αααχ η απόγνωση στο μεγαλείο της..

Δεύτερον δε μπορεί να είναι άλλο απο την θεσπέσια μουσική του Τελευταίου των Μοϊκανών. Μιλούμεν φυσικά για καταπληκτικά γυρισμένη ταινία, αλλά νιώθω ότι χωρίς την μουσική δεν θα είχε την ίδια αίσθηση και την ίδια δύναμη. Νομίζω ούλλοι μας ξέρουμεν την πιο κάτω σκηνή, με την τελευταία πάλη, που σηκώνει την τρίχα μου κάγκελο. Διαρκει περίπου εννιά λεπτά τζαι είναι τζαι τα εννιά μια αριστουργηματική ταινιούλα που μόνη της. (αντέξετε λλία δευτερόλεπτα διαλόγου ώσπου να ξεκινήσει η μουσική)



Είναι μια σκηνή άψογα άψογα "χορογραφημένη" μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο και χωρίς να έχει καθόλου διαλόγους λέει πιο πολλά από ότι όλη η υπόλοιπη ταινία. Κάθε φορά που βλέπω τούντη σκηνή καταλήγω να κλαίω τζαι να λισσιώ τον Daniel Day Lewis.

Τρίτη και τελευταία ταινία με άψογο soundtrack είναι το Forrest Gump. Σε τούτην την περίπτωση, έχει περισσότερα τραγούδια παρά μουσική. Η ταινία χρησιμοποιεί με ιδιοφυέστατο τρόπο τραγούδια σταθμούς στην ιστορία της αμερικάνικης ιστορίας γαι να ταιριάξει τα γεγονότα σταθμούς τα οποία παρουσιάζονται στην ταινία. Η κάθε ενότητα και ο κάθε χαρακτήρας της ταινίας αντιπροσωπεύουν συμβολικά λλίον καρτουνίστικα μπορώ να πω, ολόκληρα ιστορικά γεγονότα, πρόσωπα, κινήματα, ιδεολογίες και εποχές. Η κάθε σκηνή και το κάθε συμβάν συνοδεύεται από πολλά προσεκτικά διαλεγμένα τραγούδια. Κάποτε ταιριάζει τη μουσική κυριολεκτικά τζαι κάποτε σαρκαστικά.

Μια απο τις αγαπημένες μου μουσικές σκηνές εν η σκηνή που η Jenny καταλαβαίνει οτι η ζωή της τζαι οι επιλογές της έφτασαν την στο απροχώρητο. Τζαι το τραγούδι που παίζει εν το Freebird των lynyrd Skynyrd, το τραγούδι με το πιο θρυλικό σόλο κιθάρας στην ιστορία της ροκ μουσικής (τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα). Α, τζαι οι πλατφόρμες της Jenny εν παίζουνται.



Τζείνο που μου αρέσκει με τούτη την επιλογή τραουδκιού εν επειδή έννεν καθόλου τυχαία. Πρώτον, συμβολίζεται το πνεύμα της Jenny, που εν πάντα ανύσηχο, αυτοκαταστροφικό, εν μπορεί να δεσμευτεί τίποτε, εν όπως το πουλί που θέλει ναν ελεύθερο. Αλλά εκτός που τούτο, στην αρχή της ταινίας, όταν ο παπάς της κακοποιά την σεξουαλικά τζαι προσπαθεί να χωστεί, προσεύχεται στο θεό να την κάμει πουλί να πετάσει μακρυά να γλυτώσει. Τζαι τωρά, που στέκεται στην άκρια του πεζουλιού, έτοιμη να πηδήξει, για να γλυτώσει που τον εαυτό της, εν μια μικρή αναφορά σε τζείνη την προσευχή που έκαμνε όταν ήταν μιτσιά.

Ούφφου θέλω να τις ξαναδώ τζαι τις τρεις ταινίες τωρά.

*Μετά που το σχόλιο της Εόλικα, νιώθω ότι εν ντροπή να μεν βάλω και τα runner up soundtracks, τα οποία κατέχουν τζείνον τον εξαιρετικό συνδυασμό πολλά καλής ταινίας με πολλά καλή μουσική

4. Pulp Fiction.

5. Kill Bill. ¨

6. Amelie.

7. Braveheart.

8. Legends of the Fall

9. Requiem for a Dream

10. Time of the Gypsies

Οκ. Παρόλο που έχει πολλά άλλα καταπληκτικά soundtracks εγώ έχω καταλήξει. Για το λόγο ότι αμάρτησα που δεν έβαλα απο την αρχή τον Καιρό των Τσιγγάνων, το μόνο που μπορώ να κάνω για να αναπληρώσω, είναι να σας χαρίσω λίγα λεπτά μαγείας

My first DIY post and my CaT-Rex

Hola Lovers! Σήμερα ελοάρκαζα να αναρτήσω το πρώτο μου DIY post και ήμουν πολλά περήφανη (μεν ανησυχείτε, θα το δείτε τζαι τζείνο σε λλίο). Αλλά, όπως ξέρετε when you make plans, life happens. Τι εσυνέβηκε κέηκ μου θα με ρωτήσετε; Τι τραγωδία εκτύπησε το σπιτικόν σου; Θα σας πω ευθύς αμέσως. Ο caT-Rex εκτύπησε το σπιτικόν μου! Αλλά ας το πάρουμε το θέμα απο την αρχή.

Τολοιπόν, τις τελευταίες νύχτες ο γάτος μου περνά κάποια κρίση, δε ξέρω και γω τι.. είναι γατίσια εμμηνόπαυση ένεκα παλαιότερης αρχιδοκοπής; Πάσχει απο εποχιακή μανιοκατάθλιψη; Είναι η αίσθηση ότι όλοι οι φίλοι του τεκνοποιούν και αυτός μένει πάντα απ΄έξω; Ενι ξέρω ρε παιδκιά, ότι τζαι να ναι δεν με ενδιαφέρει. Έσσιει μιαν βδομάδα τωρά που με ξυπνά σταθερά η ώρα 4 30 το πρωί ο θόρυβος των καταστροφών που κάμνει ο μονάκριβος μου στην κουζίνα. Μεν φανταστείτε τίποτε σπουδαίο, σύρνει πράματα που τους πάγκους, εγω ακούω το, κατεβαίνω κάτω, αννοίω του να φκει έξω, πάω πέφτω τζείνος θωρεί την ανατολή του ήλιου και όλοι είναι ευτυχισμένοι. Αλλά ρε παιδκιά σήμερα κατά την ίδια ώρα έγινε χαλασμός, ενόμιζα ότι εννα μας σύρει ούλλη τη κουζίνα κάτω. Τζαι γω το βλήμμα, αντί να πάω να ανοίξω του ευλοημένου να ησυχάσει (ή απλά να μεν τον ξαναβάλω ποττέ σπίτι), είπα εν με κόφτει ότι έγινε έγινε τζαι εγύρισα πλευρόν.

Κατεβαίνω το πρωί κάτω τζαι τι θωρώ; α; α;



Εν τζείνη η φάση που απλά πιάνεται η ανάσα σου τζαι μεινίσκεις σιωπηλός για κανένα δίλεπτο τζαι κοιτάζεις. Εν είχα καν δύναμη να του θυμώσω. Τζαι πως να του θυμώσω άλλωστε;

Εκάθετουν που κάτω που τα ξεσκισμένα blinds τζαι εθώρεν με, με τα πιο γλυκά ματάκια και το πιο αθώο υφάκι που είδες ποττέ σε κάττο. Ήταν πιο χαριτωμένος τζαι που τον κάττο του Shrek! Τι ήταν να κάμω; Εσυγχώρεσα τον μαλάκα. Απλά έφκαλα τον έξω τζαι δεν του ευχήθηκα καν να τον τσιλλήσει αυτοκίνητο (πραγματικά το πόσο ηρέμησα τα τελευταία χρόνια είναι μυστήριο).

Τωρά τι θα κάμω με τούντα blinds εν έχω ιδέα..να το ράψω; να βάλω προσωρινά άλλη κουρτίνα ώσπου να πλουσιέψω και να πιάσω καινούρια; να το φκάλω τζαι να μεν βάλω τίποτε άλλο; (κομμένο το σεξ στην κουζίνα in that case).

Όπως και χει, δεν θα ασχοληθώ άλλο σήμερα με το θέμα γιατί έχουμε πιο σημαντικά θέματα να συζητήσουμε. Χτες έκαμα πατατοτυπία. Θυμάστε στο δημοτικό που εκόφκαμε την πατάτα στη μέση, εζωγραφίζαμε ένα σχήμα, μετά η δασκάλα έκοφκεν την πατάτα γυρώ γυρώ που το σχήμα τζαι μετά εβουτούσαμεν την μες την μπογιά τζαι μετά ετυπώναμε το σχήμα της αρεσκείας μας πάνω σε χαρτί; Ε. Τούτον ακριβώς έκαμα εχτές. Εσχημάτισα μιαν καρδία πάνω στην πατάτα, έκοψα γυρών της, έπλυνα την και εστέγνωσα την καλά καλά, εβούτησα την σε μπογιά ειδική για υφάσματα και άρκεψα το τύπωμα!!!

Τα σύνεργα μου:



και το αποτέλεσμα:

Οι μυστικές μου ικανότητες

Νομίζω ήρτεν η ώρα να σας αποκαλύψω ένα μυστικό για μένα. Έσσιει μεγάλη πιθανότητα να σας το ξαναείπα φυσικά γιατί επαναλαμβάνομαι σταθερά και συνεχόμενα. Τολοιπόν..έχω μια μυστική και περίεργη ικανότητα, να μυρίζομαι το χιόνι. Πριν χιονίσει. Αν σου πω μυρίζει χιόνι, και ξέρω γω έξω είναι ηλιόλουστα και έχει πουλάκια που πετούν και γάτους που γαμιούνται (αυτά είναι τα διεθνή σημάδια της άνοιξης), οπωσδήποτε θα χιονίσει. Κάθε μα κάθε φορά που χιόνισε στην Λευκωσία το είχα προβλέψει με τη μύτη μου. Και φυσικά όταν έλεγα αυτή την πρόταση "Μυρίζει χιόνι" (μισοψυθιρίζοντας το με μυστικιστικό ύφος) ούλλοι εκοιτάζαν με σαν να είχα μόλις αποφοιτήσει απο τα καλύτερα τρελλοκομεία. Κι όμως πάντα χιόνιζε (και τις τρεις-τέσσερις φορές).

Και σκέφτομαι. Ίσως θα μπορούσε αυτή η περίεργη και άχρηστη ικανότητα μου να συνδυαστεί με την άλλη μου περίεργη και άχρηστη ικανότητα που σας είπα πιο παλιά (νιώθω πότε θα κτυπήσει το τηλέφωνο ή πότε θα έχω μύνημα και το βγάζω δυο δευτερόλεπτα πιο πριν απο την τσάντα). Μήπως θα μπορούσα να χρησιμοποιηθώ προς το γενικότερο καλό; Ξέρω γω σε πολιτικά ή στρατιωτικά πειράματα; Σε οικολογικά ή μετερεωλογικά προγράμματα;

Α; α; Υπάρχει χώρος εκεί έξω για ένα απόλυτα περίεργο και άχρηστο-αλλά πάντα εντυπωσιακότατο, ειδικά στα πάρτυ-συνδυασμό ικανοτήτων;

Twister Fries

Μετά που εμίλησα με γιατρό και αποκλείστηκε η πιθανότητα τα προβλήματα μου να οφείλονται στη δισκοπάθεια, έχει όλη μέρα που κάθομαι και διαπραγματεύομαι την πιθανότητα να έχω MS τζαι κλαίω, περνά μου, γελώ, κάμνω αστεία, μετά ξανακλαίω και πάει λέγοντας. Οι στιγμές που νιώθω καλά οφείλονται στη θετικότητα του Μώρατσου. Η στιγμή όμως που νιώθω την πιο πολλή ηρεμία είναι όταν φαντασιώνομαι twister fries. Μόλις φέρω την εικόνα και τη μυρωδιά τους στο νου, έρχεται η γαλήνη. Ίσως ήβρα τζια γω τη δική μου μέθοδο διαλογισμού.

Μέχρι να δω τον Νευρολόγο θα βάλω τζαι κανένα κιλό κτύπα κτύπα Twisters.

Sicko

Έχω αποδεχτεί πλήρως πλέον ότι τουλάχιστον μια βδομάδα τον χρόνο θα πηγαίνει χαμένη πάνω σε μύξες, πυρετούς, ημικρανίες, στομαχόπονους και κακή αίσθηση της μόδας (όλα ταυτόχρονα). Πραγματικά αν εκάθουμουν χαμέ αυτή τη στιγμή στη Λήδρας τζαι έβαλλα ένα μαστραππί μπροστά που τα πόδκια μου, θα εκέρδιζα όσα δεν κερδίζω σε ένα μήνα. Τόσο αξιολύπητη και αστεγέ φαίνομαι. Το αστεγέ λουκ έχει τελειοποιηθεί με λιγδιασμένο μαλλί τραβηγμένο πίσω με μια τεράστια κόκκινη γιρλάντα, χλωμοκίτρινο πρόσωπο αλα ναρκωμανής, τριχωτή φούξια σάρπα τυλιγμένη 15 φορές γύρω που το λαιμό μου, ριγέ ασπρολιλά φανέλα, κίτρινη χοντρή ζακέτα της γιαγιάς και φόρμες μαύρες με αθλητική ρίγα στο πλάι. Και για να δείτε ότι οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, φορώ και κλάτσες με cupcakes (τραβηγμένες πάνω από την φόρμα, ούτως ώστε τα πόδια μου να είναι όσο αεροστεγή γίνεται).

Σήμερα εξύπνησα βρεγμένη στον ιδρώτα και με μιαν ημικρανία του άλλου κόσμου. Έβλεπα ένα πολλά disturbing όνειρο, ότι ήμουν σε ένα εμπορικό κέντρο στο Λονδίνο και στη μέση ήταν ένας παλιός φίλος (αλλά στο όνειρο δεν τον ήξερα) τζαι ήταν Άγγελος, κανονικά, με φτερά τζαι ποούλλα. Είπεν μου ότι μόνο εγώ εμπορούσα να τον δω τζαι ότι το θέλημα του Θεού επρόσταζε να κάμουμε σεξ μες τη μέση του Mall και με διαβεβαίωσε ότι κανείς δε θα μπορούσε να δει την άγια αυτή πράξη γιατί τις άγιες πράξεις τις φυλάνε μόνο για τους πολύ V.I.P. Παρόλο που ένιωθα την αγάπη μου για τον Μώρατσο να με κρατά πίσω, ρε κουμπάρε άμαν εν το θέλημα του Θεού στην τελική εν τζαι μπορείς να πεις τζαι πολλές κουβέντες. Έγινε το θέλημα του λοιπόν, εκάμαμε σεξ πας το κεντρικό παγκάκι του Mall, με τα φτερά να πετάσσουνται ποδά ποτζεί τζαι εν μπορώ να πω ήταν καλό το Αγγελάκι (σημείωση ότι ο συγκεκριμένος φίλος στην πραγματικότητα δεν θα μου εκάθετουν ούτε τζαι να τον επλήρωνα κυρίως γιατί προτιμά το XY χρωματόσωμα αντί για το ανιαρό XX). Τέλοσπαντων, τη νύχτα πήγα σε ένα κουλάτο Λονδρέζικο πάρτυ (από αυτά που συνηθίζω τόσο συχνά να πηγαίνω και στην πραγματικότητα) και μόλις μπήκα στο δωμάτιο όλοι άρχιζαν να ψιθυρίζουν και να βλέπουν ένα βιντεάκι στα iphones τους (δε γίνεται να πας σε κουλάτο Λονδρέζικο πάρτυ και να μην παίζουν όλοι με τα iphones τους). Κατάφερα σε κάποια φάση και έριξα μια κλεφτή ματιά σε αυτό το διάσημο βιντεάκι και φυσικά ήμουν εγώ να πηδιέμαι ασύστολα με τον Άγγελο. Τελικά, όπως αποδείχτηκε, ο Άγγελος δεν ήταν Άγγελος, αλλά απατεώνας (what a shock!) ο οποίος δοκίμαζε την τεχνική σε διάφορες κοπέλες που έβλεπε στο Mall αλλά μέχρι τώρα μόνο εγω είχα καταφέρει να πιαστώ κορόιδο. Να μην τα πολυλογώ το όνειρο τελείωσε με διαζύγιο και εκεί ξύπνησα καταϊδρωμένη και έβαλα αμέσως πλυντήριο. Ίσως γιατί ένιωσα βρωμικη, ίσως γιατί ήθελα να ξεπλύνω τις αμαρτίες μου ή ίσως επειδή το καλάθι με τα άπλυτα έχει ξεχειλίσει εδώ και μέρες.

Επίσης, την τελευταία βδομάδα συνεχώς νομίζω ότι θα πεθάνω. Την περασμένη βδομάδα στα καρναβάλια επονούσα την αριστερή πλευρά του στήθους μου τζαι εμούδιασε όλο το δεξί μου χέρι. Απο εκείνη τη μέρα το χέρι μου μουδιάζει συχνά και είναι συνεχώς κρύο. Ίσως να οφείλεται στην έλλειψη κίνησης ή στο ότι ήρθε ο χάρος να με πάρει και γιαυτό βλέπω όνειρα ότι πηδιούμαι με αγγέλους, γιατί προφανώς αυτό θα κάμνω απο τώρα και στο εξής. Για να πω την αλήθκεια βαρκούμαι να πεθάνω. Ακόμα δεν έχω γαλέψει ή ταίσει αγελάδα (coming up soon), δεν έχω κάνει απογόνους πανέμορφους και νευρωτικούς σαν εμένα ή πανέξυπνους και κυνικούς σαν τον παπά τους. Επίσης δεν έχω πάει στη Νέα Ορλεάνη ακόμα, δεν έχω τελειώσει το βιβλιαράκι με τα διηγήματα μου τζαι ακόμα δεν έχω βάψει τη ρίζα των μαλλιών μου.

Αυτά.

Αχαχαχα

twentyfuckingnine

Εν η βδομάδα των γενεθλιών μου! Ναι η εβδομάδα. H μέρα των γενεθλίων εν πολλά πασέ..τζαι του χρόνου που εννα κλείνω τον σεξουαλικό αριθμό που θα σηματοδοτήσει την αρχή για την πτώση των βυζιών μου και την χειροτέρευση της μνήμης μου, θα γιορτάσω όλο τον Φεβράρη, ναι θα έχω μήνα γενεθλίων. Έτσι για υπενθύμιση εν τζαι τα μπλογκογενέθλια μου τζαι τα κανονικά μου. 29 κανονικά τζαι τέσσερα γραψιμιά.

Το δώρο μου που λλόου σας για τούντη βδομάδα, είναι να χρησιμοποιήσετε τις λέξεις βιλλιστρίκκι, μότα και κοτσιροπάμπουλος σε μια μόνο πρόταση. Τζαι μετά ελάτε να μου την πείτε. Ο πιο ευφάνταστος συνδυασμός εν κερδίζει απολύτως τίποτε.

Go spread the love.