Ξέρω ξέρω έπρησα σας τα αρχίδια σας με το ίδιο θέμα ξανά τζαι ξανά. Αν ο πόνος των αρχιδιών σας επιμένει και σας βασανίζει υπερ του δέοντος, σας συνιστώ να σταματήσετε να διαβάζετε τις μαλακίες που γράφω πάραυτα!
Το λοιπόν...έχει λίγο καιρό που μπαινοβγαίνω σε μινιατούρες καταθλιπτικά επεισόδια, κρίσεις πανικού, μωρίστικα καπρίτσια και αππώματα και συνειδητοποίησα ότι εκτός από τα νέα αντισυλληπτικά που ξεκίνησα (και σταμάτησα σχεδόν αμέσως γιατί εκάμναν με μιαν ορμονική ατομική νευρικόπελλη αγχώδη βόμβα)η πηγή όλου αυτού είναι η φοβία της μητρότητας. Τζαι μεν μου πείτε "απλά μεν κάμεις κοπελλούι τζαι σσιώπα!". Έννεν έτσι απλό. Ένα κομμάτι μου θέλει να γίνει μητέρα, αλλά ούλλα τα άλλα κομμάθκια μου εν χεσμένα πάνω τους.
Νιώθω ότι ακόμα δεν ετέλειωσα το project της αυτοανακάλυψης και αυτοβελτίωσης μου. Νιώθω ότι ακόμα έχω πολλά πράματα να μάθω τζαι να σάσω πάνω μου. Είμαι άκρως ελαττωματικός άνθρωπος που επιβιώνει συμπτωματικά λόγω κάποιων μικρών αναλαμπών χαριτωμενιάς. Οι μικροσκοπικές αυτές αναλαμπές επιτρέπουν μου να γλιστρώ ανάμεσα σας λες και είμαι μια από σας. Εν είμαι όμως. Είμαι βαθύτατα ανασφαλής, εγωκεντρική, ελαφρώς μανιοκαταθλιπτική και απίστευτα τεμπέλα. Και έχω και το αιώνιο κόλλημα να έβρω το νόημα της ζωής που συνέχεια κάπου χώνεται το γαμημένο τζαι άρχισα να κουράζομαι με τούτο το κρυφτούλι. Εν έχω καμιάν κατεύθυνση τζαι φοούμαι ότι η ζωή μου απλά εννα φύει που τα σσιέρκα μου χωρίς να το καταλάβω. Προσπαθώ συνέχεια να την χρωματίζω με μεγάλες, σημαντικές εμπειρίες, εμπειρίες που εννα μου αποδείξουν ότι όντως, η ζωή μου έσσιει κάποιαν σημασία, κάποιο μεγαλύτερο νόημα, έναν τίτλο, αλλά νομίζω τούτη η συνεχής μου προσπάθεια φέρνει μου μόνο κούραση τζαι άγχος παρά κάποιαν αίσθηση αυτοολοκλήρωσης. Βασικά τζείνο που θέλω να πω εν ότι ώρες ώρες, ειδικά τελευταία νιώθω ότι τζείνο το κάτι που λείπει, εν ξέρω τι, πρέπει να βιαστώ να το έβρω. Γιατί αν έρτει ενα μωρό, εννα με καθηλώσει στο σπίτι. Θα είμαι μια μάμμμμα. Μόνο μια ΜΑΜΜΑ. Θα καθαρίζω εναν κώλο 24 φορές την ημέρα τζαι θα γίνω μια αυτόματη μηχανή παραγωγής γάλακτος. Δεν θα τζοιμούμαι, δεν θα λούνουμαι τζαι τα μαλλιά μου θα είναι συνέχεια στην πρίζα. Δεν θα αναφερθώ καν τι θα συμβεί στον ήδη λατινοαμερικάνικων διαστάσεων κώλο μου. Θα παρακαλω να έβρω λλίο χρόνο για τον εαυτό μου τζαι δεν θα μπορώ να φκω να πιω μιαν μπύρα με τον άντρα μου. Ο οποιοσδήποτε αυθορμητισμός στη ζωή μου θα χαθεί γιατί εν μπόρεις να είσαι αυθόρμητος άμαν πρέπει πρώτα να έβρεις babysitter/pethera/mana.
Ξέρω ξέρω, αξίζει τον κόπο τζαι εν θα θέλω να πηαίννω για μπύρα πλέον τζαι εννα είμαι άλλος άνθρωπος που εν θα γυρεύκει την παλιά του ζωή. Ναι αλλά εν ξέρω αν θέλω να γίνω άλλος άνθρωπος. Αφού ακόμα εν ήβρα μέχρι τέλους ίντα άνθρωπος είμαι τωρά. Επήρεν μου 28 χρόνια και 11 μήνες (γαμώτο γερνώ τζιόλας) να φτάσω δαμέ που είμαι τζαι ακόμα εν ξέρω που είμαι. Είμαι μες την μέση της ερήμου με έναν χάρτη τζαι μιαν πυξίδα τζαι εν ξέρω να δκιαβάζω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Κάμνοντας ένα μωρό απλά θα μετακινηθώ που την έρημο, μες σε ένα δάσος, πάλε χαμένη, πάλε με χάρτη τζαι πυξίδα. Τζαι εν ξέρω αν θα μάθω ποττέ να δκιαβάζω οποιοδήποτε που τα δκυό.
Είμαι κλαμούρα τζαι μουρμούρα ξέρω το. Εν απλό αν δεν θέλεις μεν κάμεις ή απλά μεν κάμεις τωρά. Η φάση όμως είναι ότι νομίζω πάντα εννα φοούμαι. Τζαι ποττέ εν θα υπάρξει η κατάλληλη στιγμή.
Ένι ξέρω ρε κοπέλλια. Ένι ξέρω.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
19 σχόλια:
congrats! eisai ena fisiologiko skeptomeno atomo.
O papas mou eipe mou mia fora "en tziai opoios eshei mitra simenei prepei na kamei kopellouin".
Nevertheless katalavainnw ta agxi sou tziai simmerizoumai ta ws ena simio. Alla, na se thimisw oti h teknopoiisi sth Kypro en pio eukoli pou px. sti Kryoxwra. Monon to oti valleis mana tziai pethera sta options gia babysitting lalei polla.
Σκέφτεσαι πολλά τζαι εννα κρούσει ο νούς σου. Εν τζεν να ζούμε αιώνια τζαι πρέπει να τα σάσουμε ούλλα.Ούλα τα κακά έχουν τζαι θετική εκδοχή " το τερπνόν μετα του ωφελίμου", ουδέν κακό αμιγές καλού", έννε τυχαία τούτα. Αναλώνεις τη ζωή σου τζαι το χρόνο σου με το να σκέφτεσαι διάφορα που μπορεί αν τα βίωνες να σου δημιουργούσαν άλλα συναισθήματα.
Εσκέφτηκες ποττέ ότι εν προχωράς πνευματικά γιατί ετέλειωσες τούτο το στάδιο (της άτεκνης παντρεμένης) τζιαι πρέπει απλά να προχωρήσεις στο επόμενο? Εν απόλυτα φυσικό να φοάσαι τζιαι να τρέμεις στην ιδέα τζιαι μόνον της ευθύνης τζιαι της αλλαγής. Αλλά προσωπικά πιστεύκω ότι τα μαθήματα που είσιες να μάθεις ως τωρά έμαθες τα, τα υπόλοιπα πρέπει να περάσεις που τη μητρότητα για να τα πάρεις. Κακά τα ψέματα, όπως εσύ μαθαίνεις πράματα των γονιών σου ακόμα, έτσι πρέπει να αφήκεις την θέση του δασκάλο τζιαι να αφήκεις το θαύμαν της ζωής να συμβεί. Φυσικά τούτα ούλλα it's just me αφού υπάρχει τζιαι τζιείνο που λέει ο παπάς της postbabylon. Το γενικό point είναι να χαλαρώσεις τζιαι να πάρεις μιαν απόφαση παρά να κλαψουρίζεις τζιαι να χαλιέσαι για κάτι που εν τόσο φυσικό όσο το να πέσουν τα δόντια σου όταν είσαι 6 χρονών τζιαι να δεις περίοδο μόλις γίνεις 11 π.χ.
Αυτά! Sorry για το μυθιστόρημα! Take care =)
άμαν είδα τον τίτλο του ποστ σου εσκέφτηκα "αμάναμου εννά έμεινεν έγκυος τούτη αλόπως". Μετά εσκέφτηκα τα γεμάτα ανασφάλειες, άγχη και απίστευτο χιούμορ ποστ που θα μας έγραφες κατα τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επειδή λοιπόν οι μπλόγκερ θέλουν ανανέωση, κάμε ενα μωρό τζιαι έτο το νόημα της ζωής: να γράφεις μαλακίες στο μπλογκ σου!
εν θα έσπρωχνα κανέναν να πάρει έτσι απόφαση εγώ... ζηλεύκω πολλά τους αθρώπους που ξέρουν σε μια φάση με 1000 ότι θέλουν να κάμουν μωρά ή δεν θέλουν να κάμουν μωρά. τζαι καταλάβεις ότι εν συνειδητή απόφαση, τζαι όι ότι τους εκατέβηκε...
έννεν ούλλος ο κόσμος που πρέπει να κάμνει κοπελλούθκια, αλλά το ότι το σκέφτεσαι τζαι το φοάσαι πιστεύκω ότι εν καλό πράμα. το κακό θα ήταν να εγεννοβόλας χωρίς να το επεξεργάζεσουν που πριν καθόλου!
take care dude!
Εν μπορω να εγγυηθω το ιδιο για σενα, αλλα το δικο μου νοημα της ζωης, ηβρα το ΑΦΟΥ εκαμα τα μωρα μου :)
Εφανηκε μου πολλα ανουσια η ζωη που εκαμνα πριν γινω μανα, εν πραμα? Οϊ πως ηταν οντως ανουσια, αλλα η συγκριση του πριν με το μετα, ηταν ισοπεδωτικη για το πριν...
she demon
men axonese kai men kamis tosi poli analysi ton pragmaton. take it easy. etsi kai allios, me touto to axos oullo pou kouvalas, tze na men prosexis, en eshi chance na minis eggios. soooooooooooo, relax. akoma 28 ise. exis tzero gia mora
"Είμαι άκρως ελαττωματικός άνθρωπος που επιβιώνει συμπτωματικά λόγω κάποιων μικρών αναλαμπών χαριτωμενιάς"
Κάμνω ένσταση γιατί η τρίτη παράγραφος σου εν αντιγραφή που το νου μου. Καταλάβω big time τι λαλείς. Ας πούμε wow εν ακριβώς τζιοίνα που σκέφτουμαι. Ok εκτός που το λατινοαμερικάνικο κώλο.
Εν τζι'εν ότι εκατέληξα κάπου αλλά, αν σε κάμνει να νιώθεις καλύττερα, έτοιμος για γονιός εν τζι'εν κανένας. Ποττέ εν θα είσαι πλήρως ισορροπημένη για να πεις 'ok τωρά που ήβρα το ζεν μου τζιαι έλυσα ούλλα το θέματα μου εν ώρα να πολλαπλασιαστώ'. Εν θα λυθούν ποττέ ούλλα.
Τζιαι που την άλλη, αν τα νιώθεις τούτα ούλλα εν πολλά πιθανό να σημαίνει απλά ότι προσπαθείς να είσαι πρώτα εσύ ευτυχισμένη με τον εαυτό σου τζιαι το μωρό ναν απλά η προέκταση της ευτυχίας σου later. Που εν καλόν α.
Εν είμαι μάνα για να σου πω την άλλη πλευρά του νομίσματος... το μόνο που πιστεύω είναι ότι όταν κάμεις μωρό χάνεις κάποια από την ευελιξία που είχες πριν οπότε εκμεταλλεύεσαι το χρόνο σου τώρα που μπορείς.
Δε νομίζω κανένας να είναι ποτέ έτοιμος για έτσι μεγάλο πράμα και το ότι προβληματίζεσαι εν υγιές παρά να ξεκινάς να γεννοβολάς και να θεωρείς ότι με τούτο τον τρόπο θα λύσεις όλα τα θέματα σου. Τα μωρά δεν είναι πανάκεια και εσύ μια χαρά το αντιλαμβάνεσαι εν αντιθέσει με πολύ κόσμο.
Επιπλέον, άμαν το έχεις να "τρώγεσαι με τα ρούχα σου", το έχεις, με μωρά ή χωρίς. Ίσως με τη μητρότητα να αλλάζει ο τρόπος που κάνεις τούτη τη διεργασία.
"me touto to axos oullo pou kouvalas, tze na men prosexis, en eshi chance na minis eggios." hahahhahahah so true!
Επειδή κι εγώ μια θέλω μια δε θέλω (κοινώς φοούμαι τζι εγώ την ευθύνη και την αλλαγή) αποφάσισα ότι κανένας δεν είναι ποτέ έτοιμος να κάνει παιδιά οπότε τι να το καθυστερούμε?!
Πάντως, το γεγονός ότι παίρνουμε σοβαρά το θέμα τζιαι σκεφτούμαστεν το σημαίνει ότι είμαστε σε καλό δρόμο. :)
Έχω τζαι ένα θείο που κάποτε είπε το θεικό " 30 χρόνια μπελά για 5 λεπτά χαράς". Αλλά που την άλλη εν κρίμα να μεν έχει συνέχεια τούτο το DNA σου. Έχει που τους αρέσκει τζαί συμπαθούν το. Σοβαρό σχόλιο τωρά. Τζαι αν κάμεις μωρό τζαι έβρεις το νόημα της ζωής; εσκέφτηκες το;
Ποστμπαμπυλον άρεσεν μου η κουβέντα του παπα σου χαχα! Οντως η μητροτητα εν πιο ευκολη στην Κυπρο, αλλα που την αλλη πιανει με το αγχος γιατι θωρω οτι τα κοπελλουθκια εν πιο επιθετικά, πιο αππωμενα τζαι πιο υλιστικα στην Κυπρο, τζαι οσο κ να προσπαθεις το δικο σου να ειναι διαφορετικο στο τελος της ημερας επηρεαζεται κ δεν μπορεις να το αφησεις να ειναι εντελως εξωγηινο.
Τατσα εχεις απολυτο δικαιο, ηδη νιωθω οτι ο νους μου φκαλλει καπνους! Ειμαι σιουρη οτι εσσιει παρα πολλα θετικα τζαι ακριβως εν γιαυτο που το σκεφτουμαι, αλλα δυστυχως οι φοβιες εν πολλα δυσκολο πραμα να ξεφορτωθεις, βασικα η φοβια του να καμεις το επομενο βημα νομιζω σε οποια φαση βρισκεσαι καμνει σε να χεζεσαι πανω σου (εμενα τουλαχιστον)
Ξενοφίλιε συμφωνω απολυτα με ουλλα οσα ειπες. Τουτα ουλλα που λες νιωθω τα, δηλαδη μεσα μου νιωθω οτι θελω τζαι χρειαζουμαι τουτο το επομενο βημα αλλα το παιδακι μεσα μου επαναστατει τζαι λαλει "τζαι τωρα που εννα καμεις μωρο εμενα εν θα μου διας σημασιαααα!!!" αππωμενο και εγωκεντρικο ξερω, αλλα τι να καμουμε, αυτα εχει ο κοσμος ενος νευρωτικου. ΕΝτωμεταξυ οντως ειδα περιοδο στα 11 χαχα!
Εολικα οντως τον τελευταιο καιρο μονο για τις νευρωσεις μου εχω εμπνευση να γραφω ετσι ισως ενα κοπελλουι να ηταν μια ωραια εμπνευση για το γραψιμο
Μούνλαιτ εγω ζηλευκω γενικως ουλλους τζεινους τους ανθρωπους που ξερουν πολυ ξεκαθαρα τι θελουν που τη ζωη. Ασχετα αν συμφωνω η οχι με τις επιλογες τους, θα ηθελα τζαι γω να ημουν τοσο σιγουρη για κατι τζαι να χω τοσην αυτοπεποιθηση να στηριξω τις επιλογες μου.
Γκρουτα καταλαβαινω τι λες, μακαρι να μου συμβει τζαι μενα. Η αληθκεια ενι οτι πιστευκω οτι μολις περασει η περιοδος των κακκών (δηλαδη τα πρωτα 2 χρόνια των πάννων) νομιζω θα ειμαι πολλα ευτυχισμενη με το μωρο μου
Δαιμόνια, τωρα τζαι να δεις που μολις το παρω αποφαση να γκαστρωθω, θα σας γραφω κλαμουρικες αναρτησεις οτι δεν γκαστρωνομαι με τιποτα!
Δρακουλινα ξερω το οτι ποττε εν θα υπαρξει η απολυτα σωστη στιγμη. Απλα επειδη καπου μεσα μου εξισωνω την μητροτητα με τον "θάνατο" με το τέρμα, με το τέλος της νιότης μου και της ελευθεριας μου νιωθω λες και πρεπει να προλαβω να τα καμω ουλλα τωρα: να διασκεδασω, να γνωρισω κοσμο, να χορεψω μεχρι σκασμου, να μεθυσω μεχρι αηδιας, να γαμηθω που τα αυτια και τα ρουθουνια (συμβολικα μιλουμε παντοτε) ΚΑΙ να βρω και την ισορροπια και τη γαληνη. Ο ψύχας μου λεει οτι οσο το πιεζω να την βρω, τζαι οσο πιεζω τις εμπειριες να ερτουν, θα εχω ακριβως τα αντιθετα αποτελεσματα γιατι τιποτε απο αυτα δεν θα ερχεται φυσικα
Ίνα ακουσα καποιες μαμαδες να λενε οτι οταν εκαναν μωρο καταλαβαν οτι ολα τα αλλα για τα οποια αγχωνονταν η ανυσηχουσαν ηταν ηλιθια. Ελπιζω να ισχυει επειδη η μητροτητα σε γεμιζει με μια πιο γαληνια ή ενδιαφέρουσα ή πιο ώριμη προοπτικη και οχι απλα επειδη μετα την μητροτητα το αγχος ειναι τοοοσο μεγαλο που μπροστα του ολα τα υπολοιπα φαινονται ηλιθια
Δρ σποκ "κανένας δεν είναι ποτέ έτοιμος να κάνει παιδιά οπότε τι να το καθυστερούμε?!" my thoughts exactly
Αενιμα εσκέφτηκες;; α; α; τώρα να δούμεντε...
" Είμαι βαθύτατα ανασφαλής, εγωκεντρική, ελαφρώς μανιοκαταθλιπτική και απίστευτα τεμπέλα. Και έχω και το αιώνιο κόλλημα να έβρω το νόημα της ζωής που συνέχεια κάπου χώνεται το γαμημένο τζαι άρχισα να κουράζομαι με τούτο το κρυφτούλι. Εν έχω καμιάν κατεύθυνση τζαι φοούμαι ότι η ζωή μου απλά εννα φύει που τα σσιέρκα μου χωρίς να το καταλάβω.[...]"
Oh my dear, you are definetely one of us :)
εν φυσιολογικό νομίζω να φοάσαι. προσωπικά πιστεύκω πως καμιά μας ένεν έτοιμη ώσπου να μείνει έγκυος τζιαι να καταλάβει ότι εν έτοιμη τελικά!
Όλα όσα λες παραγράφονται για ένα και μοναδικο λόγο: είναι κρίμα να στερήσετε από ένα μωρό την ευτυχία να έχει δυο γονιούς που αγαπιούνται μεταξύ τους και έχουν μια σχέση αλληλοκατανόησης και στοργής.
Και κυρίως είναι σε θέση να κάτσουν να πιουν μόνοι μια μπύρα, χωρίς
να σκέφτονται πόσο κοφτερό θα ήταν το μπουκάλι της αν έσπαζε :)))
Θα κάμεις μωρό άμα είσαι έτοιμη.
Απλά μεν το συνδέεις με την έρημο και την πυξίδα.
Τούτο πάντα θα υπάρχει.
Και η εξέλιξη των γονιών και των παιδιών μπορεί να λειτουργήσει ταυτόχρονα.
Εν έχει κανένα που λαλεί ήβρα τον σκοπό μου. οκ. ολοκληρώθηκα. οκ μπορώ να γίνω γονιός.
Εν πάει έτσι το πράμα.
Κάμνεις μωρό άμα το θέλεις, άμα έχεις την αγάπη να του τη δώσεις.
Δοκησίσοφη βλέπω ολοκάθαρα την εικόνα των δυο μας να βλέπουμε ένα σπασμένο μπουκάλι και να κοιταζόμαστε με νόημα πριν γυρίσουμε σπίτι στο μωρό χαχα
Νεράιδα καταλαβαίνω όλα όσα λες αλλά δεν έχουν όλες οι γυναίκες έμφυτο το μητρικό ένστικτο ή αν το έχουν δεν τους συντροφεύει ξέρω γω απο την εφηβεία τους. Κάποιες γυναίκες, σαν εμένα, δεν θα είναι ποττέ εντελώς έτοιμες, τζαι δεν θα είναι ποττέ σίγουρες ότι έχουν περίσσευμα αγάπης για να δώσουν απλόχερα, αλλά αν ένα κομμάτι μου θέλει οντως να κάνει το βήμα όμως φοβάται, δυστυχώς πρώτα πρέπει να γίνει τούτη ούλλη η πάλη τζαι η διαπραγμάτευση μέσα μου
Δημοσίευση σχολίου