Τολοιπόν, μια φορά που έφαα κάτι που μου έπεσε στο πάτωμα, ο Μώρατσος εν άντεξε τζαι είπεν μου ότι τούτο το σύστημα μου εν πολλά αηδιαστικό τζαι ότι τρώω ένα εκατομμύρια μικρόβια τζαι ότι πρέπει να σταματήσω. Τζαι γω απάντησα του ότι εν πελλάρες που λαλεί γιατί τρώω μόνο τα φαγιά που εν εντελώς στεγνά (βλέπε τσιπς και κούννες) και έτσι δεν κολλούν πάνω τους ακαθαρσίες και εξάλλου πάντοτε τρώω πράγματα που έπεσαν στο έδαφος μόνο για ένα δευτερόλεπτο, έτσι δεν πρόλαβε να μαζέψει ένα εκατομμύριο μικρόβια, ίσως μόνο καμιά εκατοστή, άτε διακοσιαριά να σπάσει η πέτρα, ένας αριθμός ο οποίος αντι να με βλάψει μπορεί να με θωρακίσει με αντισώματα.
Είπεν μου ότι το 5 second rule αποδείχθηκε απο τους Mythbusters ότι είναι μαλακία και είπαν ότι δεν έχει σημασία πόση ώρα πέφτει κάτι στο έδαφος, φτάνει που έπεσε. Απάντησα του ότι εγω τηρώ το 1 second rule, που ειναι εντελώς διαφορετικό απο το 5 second rule και μου απάντησε ότι δεν έχει καμία μα καμία σημασία.
Συμφωνήσαμε να διαφωνούμε και εξακολουθώ να τρώω τακτικά απο το πάτωμα γιατί αν άφηνα ήσυχα όλα τα σνακ που μου πέφτουν απο το στόμα ήταν να ήμουν μοντελάρα ως τωρά και βέβαια δεν το θέλουμε αυτό γιατί μετά εγω ήταν να θέλω μοντέλαρο για σύντροφο και θα έπρεπε με τον νόμο να εγκαταλείψω τον Μώρατσο και δεν θέλω. Άσε που βαρκούμαι να μετακομίζω τώρα.
Γιαυτό, αν έχει κανένα νούσιμο άνθρωπο ανάμεσα σας, ξέρω γω κανένα βιοχημικό, φυσικό, μικροβιολόγο ή απλά κάποιον που έχει έμφυτη τη γενική σοφία, παρακαλώ να μιλήσει και να αποδείξει ότι ο Μώρατσος έχει λάθος. Ας πούμεν..πφφφφ..εν ΕΝΑ δευτερόλεπτο!! Πόσα μικρόβια προλαβαίνουν να ανεβούν πας το Cheeto ή το Φιστούνι ή το Δρακουλίνι ή την κούννα πανέ;;
18 σχόλια:
Hahahaha!
Tziai egw trww pou xame, no worries en patheneis tipote, mallon ginountai ta antiswmata sou dinosauroi!
δεν μπορώ να βοηθήσω γιατί νεκατσιώ πολλλλλλλλά! :-)
χαχαχα!! Το ομολογώ τζιαι εγώ.. ναι .. τρώω τζιαι εγώ που χαμέ! Που ήμουν μητσιά η μάνα μου ελάλεν μου: "Εν πειράζει αγάπη μου, φάτο να κάμεις αντισώματα"
συμφωνώ με Ουφ! χαμέ έχει διάφορα πράματα..γιατί να θέλεις να φάεις κάτι που έπεσε τζιαμέ που πατάς με τες ξιμαρισιές που φέρνεις που έξω που πατάς μες τον δρόμο που κατουρούν οι σκύλοι??
Η αλήθκεια είναι τζι εγώ μερικές φορές τρώω που χαμέ, αλλά όι τόσο συχνά όσο τρώω ληγμένα.
Τλευταία επεριόρισα το τζαι τρώω μόνο που χαμέ άμα εν σε καθαρισμένο πάτωμα που επέσαν.
Επίσης, που ήμουν μωρό επιππηλλούσα μια μεταλλική μαππούα (σαν τζίνες που έχει μες στα ττίπεξ) την οποία ήβρα μες στα χώματα. Εν μιλώ για καιρό νηπιαγωγείου, αλλά πάνω που τρίτη δημοτικού γιατί επήεννα ιδιαίτερα αγγλικά τότε.
Εν έπαθα κάτι πέραν του ότι εκατάπια την μαππούα.
ΌΜΩΣ έπαθα κάτι όταν αποφάσισα ότι θέλω να φάω την κουφέττα που έφτυσε η γειτόνισσα μου τζαι έφαεν ο σhύλος της τζαι έφτυσεν ην τζαι τζίνος. Συγκεκριμένα σταφυλόκοκκο. Νοτ νάις.
Αλλά οκ, έχεις επιχειρηματολογία. Συνέχισε!
Απορία! Πόσο συχνά σου πέφτουν?? όπως το λες εν σαννα τζαι ππέφτουν σου συνέχεια.
Να σου ππέσει μια φορά το μήνα καταλάβω το...αλλά σε κάθε γευμα παει πολλα
ποστμπαμπυλον ναι έννε;;
ουφ σκεφτου να σου υπενθυμισω κιιολας οτι εχω καττο μες το σπιτι χαχα
μαθητουδι εν καλα π λαλει η μανα σου. Ας πουμεν τι επαθαμε ρε παιδι μου;; αν δεν ημασταν τοσο αποστειρωμενοι εν ηταν να αρρωστουμε τοσο
Ρανια καταλαβαινω και οταν το βλεπεις ετσι ναι εχεις δικαιο αλλα ρε παιδι μου...εν ξέρω..εν εχω επιχειρημα αυτη τη στιγμη, απλα νιωθω οτι αμαν ενα τσιπιτος εχει καθοριστει απο την μοιρα του να καταληξει στο στομα μου, δεν πρεπει τιποτε να εμποδισει αυτην την πορεια. Εννα το σκεφτουμαι παντα ως the chip that got away...και θα εχω αποθυμενα. Επισης η ελεγχομενη επαφη με τα μικροβια καμνει μας πιο δυνατους
Χαχαχα ρε μουνλαιτ καλαν εσυ επαρασσιεσες το κορη μου!!
Τάτσα ξερω γω..πεφτει μου σιουρα ενα τσιπιτουι καθε 3-4 μήνες
Μόνο τζιαι μόνο επειδή είπες τη λέξη 'δρακουλίνι' αποφάσισα να κάμω comment.
Έπειτα από έντονο προβληματισμό εκατέληξα στο συμπέρασμα ότι εξαρτάται σε τι πάτωμα σου ππέσει. Πέραν από το είδος (παρκέ/μάρμαρο/τσακιλόδρομος/χωματόδρομος κλπ)εξαρτάται τζιαι σε ποιον ανήκει το εκάστοτε πάτωμα. Αν είσαι ας πούμεν έσσω σου τζιαι θυμάσαι πότε εσφουγγάρισες ή αν είσαι αλλού που απλά 'φαίνεται' καθαρό.
Αν πέσει πάς το παπούτσι σου τρώεις το; :P
Χαχαχαχα η εικόνα!
εγώ που χαμέ θα πιάσω μόνο κανένα χάπι αν πέσει. Για κάποιο λόγο νιώθω ότι έχουν some sort of protective shield (ειδικά αν εν καψούλα) τζιαι μεινίσκουν καθαρά. Ή ότι hello? εν φάρμακο; άρα πεθανίσκει τα όποια μικρόβια εσκαρφαλώσαν πάνω.
so i see your point για τα στεγνά πράματα.
Κοιτα τζι εγω καμνω το! Αλλα αντινασσω τα λλιον ή φυσώ τους, να φυει το... ττοζι, πριν να τα βαλω στο στομα μου.
Βρισκω τουν την τεχνικη λιαν καθησυχαστικη για την μικροβιοφοβικη μου πλευρα (που, ας μην γελιομαστεν, δεν καταλαμβανει ιδιαιτερα μεγαλο χωρο της προσωπικοτητας μου ;Ρ).
Εν παθαίνεις τίποτε να τρωεις καμια κουνούδα/τσιπιτος κτλ που χαμέ καθε τοσο.... Μονο τζαι μονο που αναπνέουμεν αέρα αναπνέουμε τζαι ζωύφια τζαι οτι φανταστείς. Εγω ουλλη μέρα ειμαι μεσα στα βακτήριδια τζαι ποτέ εν επαθα τιποτε...Φτανει να κρατάς το μέτρο τζαι να προσέχεις.
Υ.Γ. Βιοχημικός χίαρ! :)
πρασ, το "εν επαθα τιποτε" άφησε να το κρίνουν άλλοι :Ρ
Δρακουλίνα επίσης εξαρτάται αν πέσει στο πάτωμα ή στο χαλί. Το χαλί πλέον είναι απαγορευτική οδός για μένα. Έχουμε και μεις τα όρια μας
Ασυγχώρητη, αν είμαι διαθετειμένη να τρώω πράματα που κάτω που το παπούτσι μου, σίουρα πράματα πάνω στο παπούτσι μου εν θα με ενοχλήσουν
Σάικ, καταλαβαίνω πλήρως τι λες για τα φάρμακα. Ό,τι μικρόβια και να καβαλλίκεψαν το φάρμακο, αναιρουνται γιατί εν φάρμακο. Εκτός αν πρόκειται για αντισυλληπτικό (που στην περίπτωση μου, μου πέφτουν χαμέ πολλά συχνά), εκεί τα μικρόβια δεν αναιρούνται αλλά ΔΕΝ πολλαπλασιάζονται ποτέ ξανα (χαλόοου αντισυλληπτικόοο)
Γκρούτα τζαι γω φυσώ τους τζαι ποτινάσσω τα. Ε είπαμεν..εν τζαι είμαστε τέλεια ζώα. Το παράξενο με μένα ένι ότι ΕΙΜΑΙ μικροφοβική σε κάποια θέματα, ας πούμε οι πάγκοι της κουζίνας και η τουαλέτα μας είναι μονίμως αποστειρωμένα με dettol και επίσης αν δαγκώσεις ενα σάντουιτς και μετα μου δώσεις να δαγκώσω εγώ και βλέπω ούλλα τζείνα τα χαμ-τυρί-ντομάτα-μαρούλι-χαλλούμι-λούντζα κομμένα στο σχήμα των δοντιών σου και ραντισμένα με το σάλιο σου εν μπορώ, εν μπορωωω
Πρασινάδα, ευτυχώς που έγραψες, τώρα έχουμε και επίσημα την επιστημονική άποψη για το θέμα. Απλά πε μου, αν το σηκώσω στο δευτερόλεπτο ενννεν ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ λιγότερα τα μικρόβια απο οτι αν το αφήσω ξερω γω 5-6 δευτερόλεπτα;
θα μπορούσε να γεμίσεις αύθες, αλλά αυτό θα συνέβαινε αν ενεκάτσιας λα κουκαράτσιας που πιθανόν να πέρασαν εκεί στο δρόμο για ένα καλύτερο αύριο. Αν όμως δεν νεκατσιάς τζιαι δεν πάσχεις που φουτουνογόνες υπερευαισθησίες, τίποτε δεν παθαίνεις, μεν ακούεις....Αλλά μεν τα τρώεις που χαμέ καλύττερα, εν βαρκέσαι να σιύφκεις;;
Μα εν γιαυτο που φκαλλω αυθες κάθε λλίο;;
Ε, ναι, εκτός που τας κουκαράτσιας, σκέφτου τζιαι τας σόλας δε λας μπότας, ε δε λας λοιπας παπούτσας, τίγκα α λας λέρας ( ρέχας, κατούρας, κτλ) δε λα στράτας...Λαλώ σου τα λατινιστί για να μεν φοηθείς που το σαγλικομίγλικον της σιθουαθιόν..
Κοίταξε! Είναι η αλήθκεια ότι όσα εκατομμύρια μικρόβια και να καβαλλιτζέψουν το δρακουλίνιν... περι το 99.9999% εξ αυτών εννα εξουδετερωθούν που το υδροχλωρικόν οξύ του στομάχου! Ε αν είσαι άτυχη και έχει και οξεάντοχο βακτήριο το πάτωμα, και επικίνδυνο, και φκει τζαι πας το τσιπ!.... Ξέρεις που έκατσες!
ΥΓ: Μιας και το ΄φερε η κουβέντα, πριν να μείνεις έγκυος πάρε τον κάττο σου στο χχχτηνίατρο για αναλύσεις μπας και έχει καμία τοξοπλάσμωση!
Δημοσίευση σχολίου