Περι έρωτος και άλλων δαιμονίων

One Second Rule

2012-01-31T18:06:00.004+02:00

Η πιο κάτω ανάρτηση αφορά ένα παλιό θέμα, το οποίο όμως νιώθω ότι είναι πάντοτε επίκαιρο και να μην πω φλέγον. Θέλω να το ξεκαθαρίσω μια και καλή.

Τολοιπόν, μια φορά που έφαα κάτι που μου έπεσε στο πάτωμα, ο Μώρατσος εν άντεξε τζαι είπεν μου ότι τούτο το σύστημα μου εν πολλά αηδιαστικό τζαι ότι τρώω ένα εκατομμύρια μικρόβια τζαι ότι πρέπει να σταματήσω. Τζαι γω απάντησα του ότι εν πελλάρες που λαλεί γιατί τρώω μόνο τα φαγιά που εν εντελώς στεγνά (βλέπε τσιπς και κούννες) και έτσι δεν κολλούν πάνω τους ακαθαρσίες και εξάλλου πάντοτε τρώω πράγματα που έπεσαν στο έδαφος μόνο για ένα δευτερόλεπτο, έτσι δεν πρόλαβε να μαζέψει ένα εκατομμύριο μικρόβια, ίσως μόνο καμιά εκατοστή, άτε διακοσιαριά να σπάσει η πέτρα, ένας αριθμός ο οποίος αντι να με βλάψει μπορεί να με θωρακίσει με αντισώματα.

Είπεν μου ότι το 5 second rule αποδείχθηκε απο τους Mythbusters ότι είναι μαλακία και είπαν ότι δεν έχει σημασία πόση ώρα πέφτει κάτι στο έδαφος, φτάνει που έπεσε. Απάντησα του ότι εγω τηρώ το 1 second rule, που ειναι εντελώς διαφορετικό απο το 5 second rule και μου απάντησε ότι δεν έχει καμία μα καμία σημασία.

Συμφωνήσαμε να διαφωνούμε και εξακολουθώ να τρώω τακτικά απο το πάτωμα γιατί αν άφηνα ήσυχα όλα τα σνακ που μου πέφτουν απο το στόμα ήταν να ήμουν μοντελάρα ως τωρά και βέβαια δεν το θέλουμε αυτό γιατί μετά εγω ήταν να θέλω μοντέλαρο για σύντροφο και θα έπρεπε με τον νόμο να εγκαταλείψω τον Μώρατσο και δεν θέλω. Άσε που βαρκούμαι να μετακομίζω τώρα.

Γιαυτό, αν έχει κανένα νούσιμο άνθρωπο ανάμεσα σας, ξέρω γω κανένα βιοχημικό, φυσικό, μικροβιολόγο ή απλά κάποιον που έχει έμφυτη τη γενική σοφία, παρακαλώ να μιλήσει και να αποδείξει ότι ο Μώρατσος έχει λάθος. Ας πούμεν..πφφφφ..εν ΕΝΑ δευτερόλεπτο!! Πόσα μικρόβια προλαβαίνουν να ανεβούν πας το Cheeto ή το Φιστούνι ή το Δρακουλίνι ή την κούννα πανέ;;

Οι αναμνήσεις μου ως Χάλυ Μπέρυ

2012-01-22T11:39:00.006+02:00

Θέλω να μοιραστώ κάτι εντελώς άσχετο μαζί σας. Εχτές εθυμήθηκα ένα κομμάτι απο τις πιο ωραίες αναμνήσεις των καλοκαιρινών διακοπών που μας πέρασαν, το κομμάτι όπου εγώ εκατάφερα να φτάσω στο στάδιο λίγο πριν τον πνιγμό, δύο φορές. Ναι, δύο φορές.

Κάθε εποχή του χρόνου για μένα συνοδεύεται απο μια σειρά έμμονων ιδεών τζαι η εμμονή του περασμένου καλοκαιριού ήταν ότι θα έχει πολλύ χάζι να εξερευνήσουμε με μάσκες τον βυθό των παραλίων του Πρωταρά με τον Μώρατσο. Επήα εγόρασα τις μασκούλες μας, κόκκινη για μένα και μπλέ για τον Μώρατσο, ε εννοείται, αγοράκι κοριτσάκι, πως θα τις ξεχωρίζαμε μετά; και με ένα ενθουσιασμό ετοιμαστήκαμε να γνωρίσουμε το άγνωστο (προφυλακτικά, σακούλια, φύτζια, λάστιχα αυτοκινήτου, αλυσίδες πλοίων, λίγα ψαράκια και όπως πάντοτε -ο πάντα ευπρόσδεκτος- βίλλος της θάλασσας).

Την ώρα που ετοιμαζόμουν να φορήσω τη μάσκα, ένιωσα μιαν περηφάνια να φουντώνει τα επιεικώς μεσαίου μεγέθους στήθια μου. Τους τελευταίους μήνες εγυμνάζουμουν αρκετά (2 φορές την εβδομάδα, σωστή Ελένη Πετρουλάκη έγινα) τζαι όπως αντιλαμβάνεστε ο κώλος απέκτησε μια ανοδική πορεία, η οποία πορεία αναδυκνυόταν κατάλληλα με την βράκα που εφορούσα (όσο πιο τεράστιο τόσο πιο ωραίο, μπραζίλιαν τζαι αηδίες). Είχα μαυρίσει αρκετά τζείντες μέρες γιατί έλειψεν μας το αντιηλιακό, ετράβησα τα μαλλιά μου πίσω με wet look (ήταν όντως wet, που την πυρά την πολλή είχα συνέχεια την κκελλέ μου μες το νερό) τζαι γενικώς ρε παιδκιά ήμουν μια πουτταρέλλα! Τζαι έτσι όπως επήεννα να φορήσω την μάσκα, ένιωθα σαν μια ατρόμητη εξερευνήτρια (μην πάει ο νους σας στην Dora), ένιωθα περιπετειώδης ρε παιδί μου και σε συνδυασμό με τον κόρματσο, ένιωθα η Χάλυ Μπέρυ που το James Bond (αν δεν θυμάστε τη σκηνή, σας επισυνάπτω μια φωτογραφία)

Που λέτε, πριν να ξεκινήσουμε επροσάρμοσα την μάσκα, η οποία εδυσκολεύκετουν να περάσει που τον κότσο μου, έτσι άνοιξα την λλίο για να είμαι άνετη τζαι εξεκινήσαμε για ένα επικό ταξίδι. Αααχ τι ωραία που ήταν...προφυλακτικά, σακούλια, φύτζια, λάστιχα αυτοκινήτου, αλυσίδες πλοίων, λίγα ψαράκια και όπως πάντοτε -ο πάντα ευπρόσδεκτος- βίλλος της θάλασσας τζαι κάθε ένα λεπτό να γεμώνει νερό η μάσκα μου ΤΖΑΙ το φυσούνι μου. Για να μεν χαλάσω την εμπειρία συνέχιζα ακάθεκτη, απλά άνοιγα τη μάσκα για λίγο για να φύγει το νερό τζαι εφυσούσα με μανία στο φυσούνι για πεταχτεί το νερό απο πάνω. Κάπου ανάμεσα στο άνοιγμα της μάσκας και στο μανιακό φύσημα εκατάφερα τζαι εκατάπια που το στόμα τζαι που τα ρουθούνια κάπου μισό λίτρο θαλασσινό νερό τζαι άρκεψα να ψιλοπνίουμαι. Ευτυχώς ο Μώρατσος ήταν κοντά τζαι κουτσά στραβά εκαταφέραμεν τα να φκούμε έξω.

Λίγα βήματα πριν την στεριά με το νερό μέχρι τα γόνατα, αντί για Χάλυ Μπέρυ ξεκίνησε η έξοδος της Χάλι Μάυρο: έβγαλα τη μάσκα αργά και αισθησιακά και άρχισα να βήχω, να φτύνω ρέγχες, να βήχω, να φυσώ μύξες, να φτύνω ρέγχες, να βήχω, να βήχω, να βήχω τζαι να φκαίνουν ρέγχες που μόνες τους, να φυσώ μύξες και να φτύνω ρέγχες. Ήταν θρυλική στιγμή και ειδικά στη φάση που τα παιδάκια γύρω μου τρομαγμένα άρχισαν να βγαίνουν απο το νερό ήταν το αποκορύφωμα σε μια θεαματική έξοδο. Εδώ αξίζει να αναφέρω πως δεν έκοψε σε καμία φάση ο νους μου να μικράνω λίγο τη μάσκα και επανέλαβα το ίδιο ακριβλως σενάριο και την επόμενη μέρα. Και το πιο αστείο απο όλα είναι ότι αυτό ήταν απο τις πιο ευχάριστες μου αναμνήσεις απο το καλοκαίρι (ίσως έπαιξε ρόλο και ο βίλλος της θάλασσας).

Freaked out big time

2012-01-15T13:29:00.004+02:00

Ξέρω ξέρω έπρησα σας τα αρχίδια σας με το ίδιο θέμα ξανά τζαι ξανά. Αν ο πόνος των αρχιδιών σας επιμένει και σας βασανίζει υπερ του δέοντος, σας συνιστώ να σταματήσετε να διαβάζετε τις μαλακίες που γράφω πάραυτα!

Το λοιπόν...έχει λίγο καιρό που μπαινοβγαίνω σε μινιατούρες καταθλιπτικά επεισόδια, κρίσεις πανικού, μωρίστικα καπρίτσια και αππώματα και συνειδητοποίησα ότι εκτός από τα νέα αντισυλληπτικά που ξεκίνησα (και σταμάτησα σχεδόν αμέσως γιατί εκάμναν με μιαν ορμονική ατομική νευρικόπελλη αγχώδη βόμβα)η πηγή όλου αυτού είναι η φοβία της μητρότητας. Τζαι μεν μου πείτε "απλά μεν κάμεις κοπελλούι τζαι σσιώπα!". Έννεν έτσι απλό. Ένα κομμάτι μου θέλει να γίνει μητέρα, αλλά ούλλα τα άλλα κομμάθκια μου εν χεσμένα πάνω τους.

Νιώθω ότι ακόμα δεν ετέλειωσα το project της αυτοανακάλυψης και αυτοβελτίωσης μου. Νιώθω ότι ακόμα έχω πολλά πράματα να μάθω τζαι να σάσω πάνω μου. Είμαι άκρως ελαττωματικός άνθρωπος που επιβιώνει συμπτωματικά λόγω κάποιων μικρών αναλαμπών χαριτωμενιάς. Οι μικροσκοπικές αυτές αναλαμπές επιτρέπουν μου να γλιστρώ ανάμεσα σας λες και είμαι μια από σας. Εν είμαι όμως. Είμαι βαθύτατα ανασφαλής, εγωκεντρική, ελαφρώς μανιοκαταθλιπτική και απίστευτα τεμπέλα. Και έχω και το αιώνιο κόλλημα να έβρω το νόημα της ζωής που συνέχεια κάπου χώνεται το γαμημένο τζαι άρχισα να κουράζομαι με τούτο το κρυφτούλι. Εν έχω καμιάν κατεύθυνση τζαι φοούμαι ότι η ζωή μου απλά εννα φύει που τα σσιέρκα μου χωρίς να το καταλάβω. Προσπαθώ συνέχεια να την χρωματίζω με μεγάλες, σημαντικές εμπειρίες, εμπειρίες που εννα μου αποδείξουν ότι όντως, η ζωή μου έσσιει κάποιαν σημασία, κάποιο μεγαλύτερο νόημα, έναν τίτλο, αλλά νομίζω τούτη η συνεχής μου προσπάθεια φέρνει μου μόνο κούραση τζαι άγχος παρά κάποιαν αίσθηση αυτοολοκλήρωσης. Βασικά τζείνο που θέλω να πω εν ότι ώρες ώρες, ειδικά τελευταία νιώθω ότι τζείνο το κάτι που λείπει, εν ξέρω τι, πρέπει να βιαστώ να το έβρω. Γιατί αν έρτει ενα μωρό, εννα με καθηλώσει στο σπίτι. Θα είμαι μια μάμμμμα. Μόνο μια ΜΑΜΜΑ. Θα καθαρίζω εναν κώλο 24 φορές την ημέρα τζαι θα γίνω μια αυτόματη μηχανή παραγωγής γάλακτος. Δεν θα τζοιμούμαι, δεν θα λούνουμαι τζαι τα μαλλιά μου θα είναι συνέχεια στην πρίζα. Δεν θα αναφερθώ καν τι θα συμβεί στον ήδη λατινοαμερικάνικων διαστάσεων κώλο μου. Θα παρακαλω να έβρω λλίο χρόνο για τον εαυτό μου τζαι δεν θα μπορώ να φκω να πιω μιαν μπύρα με τον άντρα μου. Ο οποιοσδήποτε αυθορμητισμός στη ζωή μου θα χαθεί γιατί εν μπόρεις να είσαι αυθόρμητος άμαν πρέπει πρώτα να έβρεις babysitter/pethera/mana.

Ξέρω ξέρω, αξίζει τον κόπο τζαι εν θα θέλω να πηαίννω για μπύρα πλέον τζαι εννα είμαι άλλος άνθρωπος που εν θα γυρεύκει την παλιά του ζωή. Ναι αλλά εν ξέρω αν θέλω να γίνω άλλος άνθρωπος. Αφού ακόμα εν ήβρα μέχρι τέλους ίντα άνθρωπος είμαι τωρά. Επήρεν μου 28 χρόνια και 11 μήνες (γαμώτο γερνώ τζιόλας) να φτάσω δαμέ που είμαι τζαι ακόμα εν ξέρω που είμαι. Είμαι μες την μέση της ερήμου με έναν χάρτη τζαι μιαν πυξίδα τζαι εν ξέρω να δκιαβάζω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Κάμνοντας ένα μωρό απλά θα μετακινηθώ που την έρημο, μες σε ένα δάσος, πάλε χαμένη, πάλε με χάρτη τζαι πυξίδα. Τζαι εν ξέρω αν θα μάθω ποττέ να δκιαβάζω οποιοδήποτε που τα δκυό.

Είμαι κλαμούρα τζαι μουρμούρα ξέρω το. Εν απλό αν δεν θέλεις μεν κάμεις ή απλά μεν κάμεις τωρά. Η φάση όμως είναι ότι νομίζω πάντα εννα φοούμαι. Τζαι ποττέ εν θα υπάρξει η κατάλληλη στιγμή.

Ένι ξέρω ρε κοπέλλια. Ένι ξέρω.

Θεά!!!!

2012-01-12T19:02:00.002+02:00

Πηγαίνετε απευθείας στο 20ό δευτερόλεπτο που ξεκινά το πιο delicious θέαμα!

Αγαπώ τον!

Θέλω να τον προσλάβω να μου κάμνει show στο σαλόνι μου, το πρωί λλίον πριν φύω για δουλειά, το μεσημέρι σαν τρώμε τζαι τη νύχτα λλίον πριν ππέσω να τζοιμηθώ

Το νέο φρούτο και οι ευχές

2011-12-24T10:31:00.006+02:00

1. Το νέο φρούτο

Εν με κανούσαν ούλλες οι άλλες παραξενιές μου, τον τελευταίο μήνα επρόσεξα ότι άρκεψα τζαι τραυλίζω. Να δούμεν τι άλλο θα προκύψει όσο περνούν τα χρόνια.

2. Οι ευχές

Σας εύχομαι να μην βαρυστομασσιάσετε υπερβολικά φέτος τζαι σας αφιερώνω απο τα βάθη της ψυχής μου το τραγούδι ενός απο τους all time favorites μου, του Billy Mack.

Δ-δ-δ-δ-δείτε το, εν ό-ό-ό,τι καλ-καλ-καλλύττερο εν-ν-ν-ν-να σ-σ-σ-σας συμ-μ-μ-μ-μβεί φ-φ-φ-φφέτος στα Χρ-Χρ-Χριστού-γ-γ-γ-εννα!

Ξένες Γλώσσες

2011-12-17T12:53:00.004+02:00

Ακούστε τούντο τραούδι! Εν φκαίνει που τον νού μου. Ούλλη μέρα τραουδώ μόνη μου σε κάκιστα πορτογαλλέζικα. Σοβαρά τα πορτογαλλέζικα έννεν η πιο πιο πιο σεξουαλική γλώσσα έβερρρρρ;;; φακκά χαμέ τζαι τα ισπανικά, τζαι τα ιταλικά τζαι τα κινέζικα ακόμα.

Άμαν ακούτε κάποιον να μιλά πορτογαλλέζικα εν φαντάζεστε ότι ξέρει καλλύττερα κόλπα στο κρεβάτι; Ειδικά αν εν βριζιλιάνικο Μωρό (ασχέτου φύλου). Κάτι πρέπει να ξέρουν καλλύττερα. Εν θωρείτε τα ποσοστά του AIDS στη Βραζιλία ίντα ψηλά που ένι; Φυσικά μετά που εμάθαν τα κόλπα τζείνα ούλλα, θα βοηθούσε λλίο να εμαθαίναν και τη χρήση προφυλακτικού.

Τωρά που μιλούμεν για το θέμα (των γλωσσών, όι του AIDS), εθυμήθηκα την Jamie Lee Curtis στο "Fish Called Wanda" που ερεθίζετουν άμαν της εμιλούσαν σε ξένες γλώσσες, ειδικά σε τούντην φοβερή σκηνή δαμέ.
Αναρωθκιέμαι αν θα αντιδρούσεν έτσι αν της εμιλούσεν στα Κυπριακά. Αναρωθκιέμαι γενικώς αν έσσιει κανέναν που τη βρίσκει με τα Κυπριακά.

Εσάς με ποιά γλώσσα τη βρίσκετε;;

Ήταν το δικό σου ρε μαλάκα;

2011-12-12T18:25:00.003+02:00

Έσσιει κάτι τεράστιες αφίσες μες τους δρόμους, που προωθούν την αιμοδοσία (τζαι πολλά καλά κάμνουσιν μπαιδιγουέι), που όποτε τις θωρώ φκαίνει το γαίμα πας την κκελλέ μου τζαι εν θέλω να το δώκω πάρακατω, όι άμαν έχουν έτσι μούτρα.
Ρε παιδί μου προς τι όλη αυτή η σοβαρότις; Α; Εσώσαμεν σου τη ζωή, χάρου λλίο...να χαρείς!

Εν γαίμα που σου δώκαμεν, όι αφροδίσιο νόσημα!

*Μόλις πριν λλίο είδα ότι συμμερίζεται τον πόνο μου και η φιλενάδα Σάικ. Great minds think alike man.

*Επίσης, παρόλο που είναι άσχετον, νομίζω αξίζει την αναφορά. Σήμερα στον προθάλαμο του γραφείου, εβούρησα με τα τακουνάκια μου να προλάβω το ανσανσέρ, εγλύστρισα πάνω στο σφουγγαρισμένο πάτωμα και με μια σβέλτα και μεγαλειώδη κίνηση, το ένα μου πόδι, το αριστερό αν θέλετε να ξέρετε, εδιπλώθηκεν σε στάση ιππότη που γονατίζει μπροστά που τη βασίλισσα και το δεξί μου πόδι εζάωσε σε μια υπερφυσική στάση προς τα πίσω τεντωμένο στραβό σπαγγάτο ένα πράμα. Πρέπει να σας πω, έτσι στάση εν την κάμνουν ούτε στα Bolshoi ρε παιδκιά. Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας, πάντα να πηέννεις που τις σκάλες

Κάπως έτσι. Με μόνη διαφορά ότι εγώ εν εφορούσα την tutu μου σήμερα

Πρέπει επιτέλους...

2011-12-08T17:13:00.000+02:00

...να σταματήσω να μυρίζομαι τις μασχάλες μου δημόσια.

Μάνες έχω απορίες

2011-12-02T17:00:00.004+02:00

Τωρά εξύπνησα τζαι εν ούλλα σκοτεινά (κυριολεκτικά γιατί εν κλειστά τα φώτα ακόμα) τζαι μόλις έχασα το μάθημα του Ζούμπα τζαι νιώθω σκατά τζαι εν η ζωή μαύρη. Σοβαρά έσσιει πιο απειθάρχητο πλάσμα που μένα;; Τζείνο που με ανησυχεί παραπάνω που ούλλα δεν είναι ότι ο κώλος μου έγινε τζέλλι ΜΟΝΑΜΙ γεύση κεράσι, αλλά ότι όταν θα γκαστρωθώ στο μέλλον τζαι μετά θα γεννήσω τζαι θα έχω βάλει ένα εκατομμύριο κιλά, αφού είμαι τόσο απειθάρχητη, πως στο δαίμονα θα χάσω τα κιλά;

Τζαι πως θα γίνω όπως τζείνη την μοντέλα που το Victoria's Secret που μόλις προχτές εγέννησε τζαι εγίνηκε μια πουτταρέλλα τζαι περπατά στις πασαρέλλες πάλε;; Α; Εγώ πως θα περπατήσω στην πασαρέλλα ως πουτταρέλλα; έστω, πως θα παω μιαν παραλία ρε παιδί μου χωρίς να με βουρούν οι Οικολόγοι να με μπήξουν πίσω στη θάλασσα γιατί εννα νομίζουν ότι εξεβράστηκα καταλάθος;

Ρα κορούες έχω άγχη τελευταία και θέλω να μου λύσετε κάποιες απορίες γιατί μόνο εσείς μπορείτε, πέρκιμον καταλαγιάσουν λίγο τα άγχη.

Τον τελευταίο καιρό ούλλος ο κόσμος ρωτά με πότε θα αγκαστρωθώ. Τζαι λαλώ τους, την άνοιξη θα επιχειρήσουμε να φυτέψουμε. Χαίρονται για δύο δευτερόλεπτα στην πιθανότητα να γίνω και γω fellow μάνα και μετά ξεκινά ένα κατεβατό: "Τζαι μόλις κάμεις κοπελλούθκια η ζωή σου θαν μόνο ευθύνες. Ξήαστην ζωή που κάμνεις τωρά. Πούποτε εν θα μπόρεις να πάεις ποττέ τζαι αν θα μπόρεις, εν θα θέλεις γιατί εννα είσαι κουρασμένη. Η ζωή σου ούλλη ενναν τα μωρά πλέον. Γιατροί, σχολεία και ιδιαίτερα εν το μόνο πράμα που θα βλέπεις όλη μέρα. Εννα ξυπνάς που τες 5 για να τα προλαβαίνεις ούλλα τζαι εν θα βρίσκεις ποττέ λεπτό για σένα. Τζαι η σεξουαλική σου ζωή..ππιιι ξήαστην εν έσσιει έτσι πράμα, τζαι το σώμα σου εννοείται εννα αλλάξει που τη γη ως τον ουρανό"

Τζαι σκέφτομαι, δηλαδή αν θα γίνω ένα πλάσμα που εν θα έχω καθόλου κοινωνική, προσωπική, σεξουαλική ζωή, όλη μου η ζωή θα περιτρυγυρίζεται γύρω απο τους ροκώλους, τα σκατά και τους εμετούς και τους πυρετούς, ε με το συμπάθιο γιατί με πιέζουν/πρήζουν όλοι καθημερινά να μπω σε τούντην απαίσια και μίζερη ζωή; Επειδή θέλουν τζιάλλα θύματα σαν τζείνους για να νιώθουν καλλύττερα;

Εν το καταλαβαίνω. Γιατί;; Γιαατί να θέλω να γίνω μάνα αν η ζωή μου θα φαίνεται έτσι; Τζαι αν νιώθει έτσι μια μέση μάνα γιατί πάει τζαι κάμνει δεύτερο τζαι τρίτο; Επειδή ήδη εδέχτηκεν το τζαι επαρετήθηκε που τη ζωή; Εξηγάτε μου ρε μάνες τζαι εν καταλαβαίνω. Τζαι μεν μου πείτε επειδή τούτες ουυυλλες οι θυσίες αξίζουν για ένα χαμόγελο που το μωρό σου. Σας παρακαλώ, ζητώ έστω και μια μάνα, είτε να μου δώσει ένα καλό λογο γιατί να υποστείς τα πιο πάνω ή να μου τα διαψεύσει και να μου εγγυηθεί ότι εννεν απαραίτητα έτσι τα πράγματα.

Καλός Άνθρωπος. Δηλαδή;

2011-11-24T18:10:00.004+02:00

Ήμουν μες το αυτοκίνητο πριν λλίο τζαι εσκέφτουμουν μιαν μαλακία που έκαμα πρόσφατα τζαι αναρωθιούμουν το εξης βαθύ και φιλοσοφικό: "Τελικά είμαι καλός άνθρωπος;" εν εμπορούσα να δώσω μιαν ξεκάθαρη απάντηση στον εαυτό μου γιατι αμέσως μετά ήρτεν μου μια άλλη ερώτηση, ακόμα πιο βαθκιά τζαι φιλοσοφημένη "τι στα σκατά καθιστά εναν άνθρωπο καλό;". Τζαι σοβαρά σκέφτου το λλίον ρε φίλε. Τι είναι "καλός άνθρωπος"; Τζείνος που κάμνει καλές πράξεις;
Ούλλοι κάμνουν ενίοτε καλές πράξεις, είμαι σίουρη ότι τζαι ο Χίτλερ εβοήθησεν καμιάν κοτζιακαρούα να περάσει που τον δρόμο, ή να έκαμνεν μαζάζ στα πόθκια της Εύας Μπράουν όταν ήταν κουρασμένη.
Τζείνος που έσσιει καλές προθέσεις;
Θα χρησιμοποιήσω τον φίλο τον Χίτλερ πάλε σαν παράδειγμα, γιατί τζαι τζείνος είχεν οπωσδήποτε καλές προθέσεις. Για την Αρία φυλή.
Τζείνος που εν βλάφτει κόσμο ποττέ;
Ποιός εν τούτος ολαν; Δείξε μου έναν άνθρωπο που εκατάφερε να μεν βλάψει, ακόμα και ακούσια, έστω και ένα συνάνθρωπο του.

Μέχρι τώρα επίστευκα ότι είμαι κουτσά στραβά, πάνω κάτω, καλός άνθρωπος. Εν προδίδω ποττέ τις φιλενάδες μου, εν βασανίζω ζωάκια (εξαιρουμένου του κάττου μου), προσέχω πολλά να μεν πω κάτι που να πληγώσει κάποιον άνθρωπο, κάμνω τζαι φιλανθρωπίες μέσα μέσα άμαν θυμηθώ, αν κάποιος χρειαστεί τη βοήθεια μου εννοείται θα τον βοηθήσω με ευχαρίστηση. Τζαι γενικώς εύχομαι στον παραπάνω κόσμο ευτυχία, αγάπη και καλή σταδιοδρομία. Και καλή χρονιά.

Αλλά μια φορά κάθε λλίους μήνες φκαίνει κάτι αηδιαστικότατο που μέσα μου που μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως καθαρόαιμο κακό. Pure evil I tell you. Θα ήθελα να πιστεύκω ότι απλά με κυριεύει κάποιος δαίμονας μια κάθε τόσο τζαι μετά βαρκέται τζαι φέφκει, αλλά δυστυχώς ξέρω ότι εν ένα σταθερό αναπόσπαστο κομμάτι μου τζαι εν τούτη που είμαι.

Και εδω μπαίνει το παράδειγμα. Τις προάλλες η μέρα ήταν σαν ούλλες τες άλλες, δεν είχα νεύρα, δεν ήμουν λυπημένη, δεν επερνούσα κανένα (συγκεκριμένο) ψυχολογικό πρόβλημα. Και σαν ξεκίνησε ένας συνάδελφος να μου λέει μια ιστορία τον διάκοψα τζαι του είπα με τσιριχτή φωνή ότι επρίστην το δεξίν μου αρτζίν, ότι εν θέλω να ακούσω τίποτε που τούτα που έσσιει να πει τζαι ότι μια ζωή παραπονιέται τζαι ότι ούλλος ο κόσμος φταίει του. Εσυνέχισα με άλλα τέτοια τσιριχτά και πανέμορφα που εν αθυμούμαι τωρά, αλλά ξέρω ότι ήταν όλα απαισια.

Τούτος ο άνθρωπος εν μου έκαμεν ποττέ τίποτε απολύτως τζαι εγώ έβρισα τον τζαι επρόσβαλα τον χωρίς λόγο. Η μοναδική του αμαρτία ότι εν λλίο πουττομαραζιάρης. Κατα τα άλλα πολλά καλό πλάσμα (και πάλι τι καθιστά το καλό πλάσμα;) που απλά αρέσκει του να λαλεί ιστορίες (για το πόσο πολλά τον αδικούν πάντα όλοι).

Εννοείται ότι απολογήθηκα του γιατί εν θα μπορούσα να ξανακοιταχτώ μες τον καθρέφτη. Αλλά, το γεγονός ότι εσυμπεριφέρθηκα τόσο άσσιημα σε έναν άνθρωπο κάμνει με τζαι αναρωθκιούμαι "Τωρά που είπα τζείνα ούλλα τα πράματα, μπορώ να θεωρούμαι καλός άνθρωπος;" Πέρσι που εμάλλωσα με τον ππάρκατζη τζαι είπα του να πα να γαμηθεί τζαι τζείνος τζαι η μάνα του; Ήταν τζαι τούτο μες τα αποδειχτικά στοιχεία ότι είμαι κακός άνθρωπος; ή ότι είμαι απλά νευρικόπελλος άνθρωπος; ή ότι είμαι 15 κιλά καλή τζαι 18 οκκάδες κακή;

Ποιός καθορίζει την καλοσύνη; Αν κάποιος κάμει κάτι κακό σημαίνει αυτόματα ότι είναι απαραίτητα κακός άνθρωπος; Αν απατήσεις την/τον σύντροφο σου είσαι κακός άνθρωπος; Αν έβρεις ένα πορτοφόλι μες το ταξι τζαι κρατήσεις το για τον εαυτό σου είσαι κακός άνθρωπος; Αν μιλάς μες το σίνεμα είσαι κακός άνθρωπος; Ναι είσαι και ελπίζω να καείς στην κόλαση. Αν εύχεσαι σε κάποιον να καεί στην κόλαση επειδή μιλά στο σινεμά, σημαίνει είσαι κακός άνθρωπος;

Πόσα κακά πρέπει να κάμεις για να καθοριστείς κακός τζαι πόσα καλά για να είσαι καλός;

Παρόμοια ερωτήματα ρωτά τζαι ο αγαπημένος μου Nick Hornby στο βιβλίο του "How to be Good" αλλά εν νιώθω ότι έδωσε κάποια απάντηση που να με ικανοποίησε σχετικά με το θέμα, έτσι ρωτώ σας τζαι σας πέρκιμον με φωτίσετε.

Η γέννηση και η εξέλιξη της Παπαφλέσας

2011-11-16T16:56:00.009+02:00

Έτσι αν θέλετε να ξέρετε κάτι πολλά σημαντικό, το Σάββατο επήα γάμο (άσχετον αλλά λατρεύω τους γάμους γιατί εκατέληξαν να είναι οι μοναδικές μου ευκαιρίες να χορέψω).

Τέλοσπαντων, σαν έκατσα να ξαποστάσω κανένα δεκάλεπτο που τους καλαμαθκιανούς τζαι τα νησιώτικα, εξεκίνησα να παρατηρώ τον γυναικόκοσμο που ήταν παρόν στο πάρτυ. Προς μεγάλη μου έκπληξη, εκατέληξα ότι στο πάρτυ υπήρχαν μόνο δκυό είδη γυναικών:
1)Οι μουννάρες των 25-35 με μιαν ζάμπα ΝΝΑ που ετονίζετουν που ένα θεόστενο μινούδι που έφτανε ένα περίπου ως την κλειτορίδα τους
τζαι
2)Οι γυναίκες των 55-75 οι οποίες είχαν ένα μουστάτζι ίσσια με του Παπαφλέσα τζαι ντύσιμο σεμνό και μουντό ουτως ώστε να μην παρεξηγηθεί ότι πρόκειται όντως για μέλος του "ασθενούς" φύλου.

Τζαι αμέσως η σκέψη μου ήταν ότι οκ καταλαβαίνω γιατί η δεύτερη ομάδα τρώει το κέρατο με το κουταλάκι. Εσκέφτηκα ότι για έναν άντρα ο οποίος βρίσκεται στην μέση προς τρίτη ηλικία που ακόμα θέλει να έχει μιαν ερωτική ζωή (πρακτικά και συναισθηματικά), η Παπαφλέσα του έχει κλείσει προ πολλού τις πόρτες στον τομέα. Τζαι παρόλο που καταλαβαίνω την απόγνωση τζαι την δίψα ενος προχωρημένου μεσήλικα που νιώθει ότι ακόμα δεν ξόφλησε σαν άντρας και σαν συναισθηματικό και σεξουαλικό ον, δεν μπορώ να μεν λυπούμαι βαθύτατα για την Παπαφλέσα.

Η μέση Παπαφλέσα έχει απαρνηθεί την σεξουαλικότητα τζαι θηλυκότητα της που τον τζαιρό που εγεννήθηκε. Εμεγάλωσε σύμφωνα με τις αρχές τζαι τις αρετές που την εμάθαν ότι πρέπει να έσσιει για να είναι μια σωστή κόρη για τον παπά της, μετά σωστή γυναίκα για τον άντρα της τζαι τέλος σωστή μάνα για τον γιό της. Οι αρετές τούτες συνήθως εσυμπεριλαμβάναν την σεμνότητα, την νοικοκυροσύνη, την εργατικότητα, την υποτακτικότητα τζαι την ταπεινοφροσύνη Οι παραπάνω που τούτες τες αρετές ήταν άμεσα συνυφασμένες με τη Χριστιανική θρησκεία, το μόνο πάθος που επιτρέπετουν στις κοπέλες να καλλιεργήσουν μες την ψυσσιήν τους.

Έπρεπε μια ζωή να προσέχουν το ντύσιμο τους, το στήσιμο τους τζαι γενικά τη γυναικεία τους φύση ώστε να μεν δώκουν αφορμή κανενός να μιλήσει άσσιημα ή να κουτσομπολέψει για λλοόου τους τζιαι την τιμή τους. Ο ρόλος τους σαν γυναίκα επεριορίζετουν στο να υπηρετούν τους αντράες της ζωής τους. Άρα μια γυναίκα ορίζετουν σύμφωνα με το ποιόν άντρα είχε δίπλα της στην εκάστοτε στιγμή της ζωής της.

Το σεξ για τις πλείστες Παπαφλέσες εν κάτι που αναγκάζετουν να κάμνει, μια αηδιαστική πράξη που μόνον οι ανεπρόκοπες απολαμβάναν τζαι μιαν πράξη που έπρεπε να υποστεί όποτε ο άντρας της είσσιεν "αρρωστημένες" ορέξεις. Τζαι καταλαβαίνω πως μια γυναίκα μπορεί να βάλει στο μυαλό της ότι το σεξ εν ένας βασανιστικός εξαναγκασμός, όταν ο τρόπος προσέγγισης εκ μέρους των αντρών ήταν ο ανάλογος. Το βάσανο του σεξ εν κάτι που πολλές Παπαφλέσες νιώθουν δικαιωματικά ότι μπορουν να "κόψουν" του άντρα τους όταν έρτει η πολυπόθητη εμμηνόπαυση. Η εμμηνόπαυση για αρκετές γυναίκες οι οποίες ένιωθαν ότι εξευτελίζονταν κατα τη διαρκεια του σεξ, επρόσφερεν τους ένα σωσίβειο. Μετά την εμμηνόπαυση η γυναίκα συνήθως εν ελεύθερη να αναλάβει τον τελευταίο της γυναικείο ρόλο, αυτόν της γιαγιάς. Ένας ρόλος ασφαλισμένος και ιδανικός για κάθε γυναίκα που έμαθε να σκοτώνει ούλλες τις εκφάνσεις που μπορεί να έχει μια κοπέλα στα νιάτα της.

Άρα το κέρατο που τρώει η μέση Παπαφλέσα, εν ένα τίμημα που πληρώνει για την καταπίεση της σεξουαλικότητας της, καταπίεση η οποία επροήλθε που την ίδια την ανδροκρατούμενη κοινωνία, η οποία μετά ζητά τα ρέστα τζαι λαλεί γαμώτο η γεναίκα μου έσσιει μουστάτζι τζαι εν μου κάθεται. Το κέρατο όμως συνήθως εν κάτι που η Παπαφλέσα εδέχετουν με στωικότητα και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και με ανακούφιση, διότι κάποια άλλη αναλάμβανε να ικανοποιήσει τις ορέξεις του άντρα της. Το κέρατο εξάλλου ήταν άγραφο μέρος της συμφωνίας "Μαζίν μου θα έσσιεις οικονομική ασφάλεια, θα σου προσφέρω μιαν κοινωνική ασπίδα, ενίοτε στιγμές τρυφερότητας τζαι συντροφικότητας για μια ζωή. Σε αντάλλαγμα θέλω να είσαι καλή νοικοτζυρά, σεμνή (και όλα τα υπόλοιπα όσα είπαμε πιο πάνω) τζαι μέσα μέσα να κάμνεις τα στραβά μμάθκια αν τσαλαβουττήσω λλίον δεξιά τζαι αριστερά. Μεν ξεχνάς ότι η βίλλα εν έσσιει GPS τζαι χάνεται εύκολα. Οκκέι πούλλα μου;; Δέχεσαι;;" "Δέχουμαι" ελάλεν η πούλλα τζαι ούλλα επηένναν κουτσα στραβά ομαλά.

Σε κάποια φάσην όμως τα πράματα αρκέψαν να στραβώνουν τζαι να χαλούν οι συμφωνίες! Αρκέψαν να εμφανίζονται ραγδαία περιπτώσεις που ο Κώτσιος ή ο Παντελής, αντι να τσαλαβουττά τζαι να έρκεται μετά σπίτι, ξαφνικά ερωτεύκετουν το τσαλαβούττημα του τζαι άφηνε την Παπαφλέσα μόνη της στα κρύα του λουτρού. Γιατί ο Κύριος Κώτσιος ένιωσεν ξαφνικά ότι ήθελε να αλλάξει το κοινωνικό μοτίβο τζαι ήθελε επιτέλους να νιώσει αγάπη, τρυφερότητα τζαι να τον πελλάνει στο γαμήσι μια γυναικα που απολαμβάνει το σεξ τζαι εν κάθεται τζιαμέ στωικά ωσπου να τελειώσει. Ήθελεν βασικά να απολαύσει τη ζωή του (όσην του έμεινε) με το ακριβώς αντίθετο μοντέλο που έκτιζε τόσο επιμελώς για τη γυναίκα του τζαι την κόρη του, τζείνος, ο τζύρης του, ο προπαππούς του και πάει λέγοντας.

Τζαι κάπου τζιαμέ (στα κρύα του λουτρού) ξυπνά η Παπαφλέσα τζαι λαλεί "Hey wait a minute..." τζαι στέλλει μέσω όσμωσης μήνυμα σε όλα τα θηλυκα της επόμενη γενιάς "Ρα κορούες ξυπνάτε τζαι αλλάξαν τα πράματα. Αφήστε το σμιλί τζαι τη Βίβλο τζαι αρκέψετε το γυμναστήριο τζαι το Κάμα Σούτρα". Τζαι κάπως έτσι εξελίχθηκε η Genaecus Cyprioticus τζαι αν μας έβλεπε ο Δαρβίνος θα έκλαιγε απο συγκίνηση.

Τζαι ναι ξέρω οτι υπεραπλοποίησα το θέμα αλλά την Διατριβή μου έγραψα την ήδη πριν 5 χρόνια τζαι βαρκούμαι να γράψω άλλην. Τζαι ναι ξέρω ότι τα έριξα ούλλα στην "κακιά" Πατριαρχία, αλλά άτε κάποιος πρέπει να φκεί ο κακός της υπόθεσης.

Whatup Bitches?

2011-11-07T19:07:00.003+02:00

Έσσιει λλίον τζαιρό να τα πούμεν έτσι είπα να σας πω ενα γειά. "Γεια!"

Επεθύμησα σας λλίον. Λλίον όμως. Έτσι μεν πέρνετε πάνω σας. Εν θα κάτσω να σας κάμω ανάλυση τι έκαμνα τον τελευταίο μήνα τζαι που εχάθηκα, θα το αφήσω σε σας να χρησιμοποιήσετε τη φαντασία σας όσο ελεύθερα τζαι άγρια θέλετε. Αν με θέλετε να έχω πρωταγωνιστίσει ξέρω γω σε κανένα σαδομαζοχιστικό πάρτυ ή σε κάποια μυστική αποστολή στις Άνδεις, fine by me.

Τολοιπόν, θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Ο λόγος που ξαναδίνω σημάδια ζωής είναι γιατί έχω κάτι πολύ συγκλονιστικό να σας πω. Συγκεκριμένα έχω δύο συγκλονιστικά να σας πω:

1. Εφκήκε νέο μανικιούρ που μεινίσκει πάνω στα νύσσια δύο ολόκληρες βδομάδες! Δύο! Βδομάδες! Είμαι κατενθουσιασμένη. Φαντάζομαι κάπως έτσι ένιωσε πολλύς κόσμος όταν περπάτησε ο πρώτος άνθρωπος στο φεγγάρι. Ή όταν έπεσε το Τοίχος του Βερολίνου.

2. Έχω πάρα πολλά σοβαρούς λόγους να πιστεύκω ότι στην προηγούμενη μου ζωή επέθανα απο στραγγαλισμό. Τώρα δεν ξέρω λεπτομέρειες, αν κρεμάστηκα που μόνη μου ή αν με στραγγαλισε ο Λατίνος εραστής μου. Ο λόγος που είμαι τόσο σίουρη για το προηγούμενο μου τέλος είναι γιατί όταν φορώ μπλούζες με λαιμό πόλο (έχει πιο επιστημονικό τρόπο να το πεις;) με πιάνει αμόκ. Αμόκ λαλούμεν! Νιώθω ότι πνίγομαι, έχω ταχυπαλμία τζαι κινώ νευρικά τον λαιμό μου πάνω κάτω αριστερά δεξιά για να αποφεύγω όσο γίνεται περισσότερο την επαφή με το πόλο. Εννα μου πείτε "Ε μεν το φορείς το μαυρογέρημο". Τζαι γω σας απαντώ "Δεν γίνεται να μεν το φορώ, πάει μου πολλά τα μαυρογέρημα!". Τζαι έτσι θα πρέπει να ζήσω με τα πόλο. Αναγκαστικά, για χάρην της απίστευτης εκθαμβωτικής ομορφκιάς. Αναρωθκιέμαι αν θα επάθαινα ανάλογο αμόκ με τον κώλο μου τζαι τα βρατζιά...τι προηγούμενο θάνατο άραγε θα μαρτυρούσε;

Καρέ μαλλί και προσωπικότητα

2011-10-01T15:18:00.003+03:00

Να σας πω κάτι που εν σας κόφτει καθόλου να μάθετε αλλά εγώ εννα σας το πω; παρόλο που εν σας κόφτει καθόλου;

Έκοψα τα μαλλιά μου! Μετά που 11 χρόνια καριέρας με μακρύ γεναιτζίσιμο σεξουαλικό θελκτικό Κυπριακό μαλλί, έκοψα τα. Καρέ. Μακρύν καρέ, σαν τη Γαλλίδα. Δηλαδή είμαι μια Γαλλιδο-Πολωνο-Κυπραία τωρά. Η Γαλλική ταυτότητα έστω και ψευδής και δανεική πρέπει να πω ότι είναι τγε τγε κολακευτίκ! (συγχωρέστε το ανώριμο μου χιούμορ ή τυχόν ορθογραφικά λάθη, ετίμησα τρία ποτήρια Anglias πριν λλίο, συνοδευτικά με τον τραχανά μου).

Που λέτε, όταν σπούδαζα Αγγλία, για κάποιο λόγο ο παραπάνω κόσμος ενόμιζεν ότι ήμουν Γαλλίδα. Και φυσικά ποττέ εν τους εδιόρθωννα γιατί εν υπήρχεν λόγος τα μαυρογέρημα! Αν φαίνουμαι Γαλλίδα σημαίνει είμαι. Αχχ τι chic να είσαι Γαλλίδα. Ούλλη μέρα μιλάς με ουί και νο και μιλάς τα Αγγλικά με χαριτωμένη πγοφογά τζαι φορείς ριγε φανέλες, μπερέ τζαι τρώεις μπαγκέτες ούλλη μέρα. Καβαλλιτζιέφκεις ένα ποδηλατούι για να πηαίνεις πικ νικ τζαι μες το καλαθούι του έσσιει πάντα ένα μπουκέτο μαργαρίτες. Τζαι φυσικά έσσιεις ένα μικρό στούντιο για να ζωγραφίζεις γιατί φυσικα είσαι καλλιτέχνις, όπου εκτός απο τα πινέλα φιλοξενείς δεκάδες εραστές αλλά δεν είσαι πουτάνα, όχι, είσαι απλά Γαλλίδα. Ούλλα δικαιούνται τα οι Γαλλίδες. Ακόμα τζαι να σου κλάσουν, ο πόρτος τους θα έχει μια εκλεπτυσμένη, Γαλλική μυρωδιά.

Τέλοσπαντων, έκοψα τα μαλλιά μου τζαι μέχρι να με συνηθίσω, νιώθω ότι εμετατράπηκα σε κάποιαν άλλη προσωπικότητα. Η μάμα μου όταν με είδε μου είπε "πρόσεχε, με τούτο μαλλί φαίνεσαι πραγματικά γλυκιά, ίσως πρέπει να σκεφτείς να αλλάξεις χαρακτήρα για να μην συγχύσεις τον κόσμο". Αλήθκεια, όντως φαίνουμαι γλυτζιά τζαι τριανταφυλλένια, μήπως αυτό σημαίνει ότι η καρίερα μου ως νευρικόπελλη φάουσα έχει φτάσει στο τέλος της; εν δυνατόν να μπορεί ενας άνθρωπος να προσαρμόζεται στην εμφάνιση του σε τόσο βαθμό;

Προσωπικά, νομίζω σε ένα βαθμό τουλάχιστον ναι, είναι.

Π.χ, όπως τζαι να το κάμουμε, εν πιο εύκολο να είσαι ευγενικός και γλυκής όταν είσαι εκ γενετής πανέμορφος, τζαι μεν μου αρκέψετε ιστορίες για τις όμορφες φαντασμένες κοπέλες που εγνωρίσατε. Εγώ όσες φαντασμένες αππωμένες κορούες εγνώρισα ήταν μετριούλες και κάτω, τζαι εξέραν το τζαι τζείνες ότι εν μετριούλες και κάτω, απλά ενομίζαν ότι αν υιοθετήσουν ένα στόμφο, ένα στυλ, θα ανεβαίναν κλάση.

Οι πραγματικά ομορφούλες που εγνώρισα, ήταν τζαι πραγματικά γλυκούλες τζαι ευγενικές τζαι άμαν εμιλούσαν εξεπετάγουνταν ροδοπέταλα που το στόμα τους, που τα αυκιά τους τζαι τη μύτη τους. Σοβαρομιλώ. Τζαι ο λόγος εν απλός: δεν έχουν κανένα λόγο να μην είναι γλυκούλες. Πάντα είχαν μια ευνοϊκή μεταχείρηση, ο κόσμος εν πιο ευγενικός μαζί τους, πιο θετικός, πιο..πιο τελοσπάντων. Ε πως να φκεις φάουσα τζαι ιδιότροπη άμαν ούλα τα βρίσκεις πιο εύκολα στη ζωή;

Ενώ αν που μιτσιά είσαι πασσιά, σπυρκασμένη, κοντή τζαι ξέρω γω φέρνεις λλίον του Κουασιμόδου, ε σίουρα έσσιεις πιο πολλούς λόγους να έσσιεις νέυρα. Έσσιεις πιο πολλούς λόγους να έσσιεις ανασφάλειες οι οποίες θα οδηγήσουν σε μια αμυντικο-επιθετική συμπεριφορά που σίγουρα εν βοηθά στις κοινωνικές σου συναναστροφές. Φυσικά πάντα εχουμε τζαι την άλλη θεωρία, τη θεωρία που εμπίπτω και εγω προσωπικά. Άμαν μεγαλώνεις σαν ασχημούλικο παπάκι χωρίς κανένα σημάδι ότι θα μετατραπείς κάποτε σε πανέμορφο κύκνο, οργανώνεις τη ζωή σου με πολλά συνειδητά βήματα.

Αφήνεις πίσω άχρηστα κομμάθκια όπως την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας τζαι της γοητείας σου. Επενδύεις σίγουρα και σταθερά στον παράγοντα "προσωπικότητα". Φυσικά εννα μου πεις ποιος την γαμά την προσωπικότητα; μεταφορικά τζαι κυριολεκτικά. Τζαι εγώ λαλώ σου, γαμά την τζαι καλογαμά την, φτάνει να είσαι υπομονετικός τζαι να δουλεύκεις συστηματικά τζαι συνειδητοποιημένα.

Εγώ ήμουν απόλυτα συνειδητοποιημένη ότι δεν θα μπορούσα να επενδύσω ούτε στην εμφάνιση, ούτε στην γοητεία, ούτε στην σεξουαλικότητα, γαμώτο, ούτε καν στην προσωπικότητα. Το μόνο που ήξερα ότι με το χρόνο μπορεί να καταφέρω να δουλέψω αρκετά καλά, ήταν η αίσθηση του χιούμορ μου. Εξεκίνησα πολλά αδέξια φυσικά, δοκιμάζοντας διάφορα, ώσπου ήβρα τζείνο το στυλ που μου ταιρκάζει. Φυσικά εγω ήμουν τζαι πολλά τυχερή τζαι ευλογημένη που το Θεό (επρόσεξα ότι όποτε πίνω έρχομαι πιο κοντά στο Θεό), τζαι μόλις ανέπτυξα το χιούμορ μου σε υποφερτά επίπεδα για να μπορώ να επιβιώνω σε τούντον σκληρό κόσμο..ΠΠΑΦΦ! εμετατράπηκα σε κύκνο.

Χαίρομαι όμως, τζαι είμαι ευγνώμων για ούλλα τα χρόνια ως ασσιημοπαπίρα, γιατί αλλιώς, εν θα ήμουν τούτη που είμαι σήμερα (νευρικόπελλη φάουσα γεμάτη ανασφάλειες ΑΛΛΑ με αίσθηση του χιούμορ). Αντίθετα, θα ήμουν ένα αηδιαστικό γλυκο, θετικό, ευγενικό, χαριτωμένο, πανέμορφο πλασματάκι. Τζαι αν ήμουν ούλλα τούτα σίουρα θα είχα καλλύττερα πράματα να κάμνω που το να γραφω μαλακίες στο ίντερνετ. Τζαι μετά εσεις ούλλοι με την τόσο λαμπρή προσωπικότητα πως θα εποσκολιέστουν;

Εν ξέρω πως έφτασα σε τούντη κουβέντα, εγω απλά ήθελα να σας ανακοινώσω ότι έκοψα τα μαλλιά μου.

Νομίζω...

2011-09-27T18:30:00.007+03:00

...έχω φτάσει στο σημείο να σκανδαλίζω να προσβάλλω τζαι να φέρνω σε αμηχανία τους συναδέλφους μου (φυσικά τζαι γω σκανδαλίζομαι προσβάλλομαι τζαι νιώθω αμηχανία όταν τραγουδούν τραούδκια του κατηχητικού τζαι μετά αναλύουν μου το βαθύτερο τους νόημα τζαι τα κρυμμένα τους μηνύματα αλλά τέλοσπαντων).

Που τα αύριο ξεκινώ θεραπεία. Για κάθε βρισιά μου θα βάζω 50 σεντ στο ειδικό ποτσούδι των βρισιών. Απλά εν είμαι σίουρη, με τα λεφτά που θα μαζέψω να το κρατήσω το ποτσούδι για να γοράσω νέα πλακάκια για το μπάνιο μας οξα να υιοθετήσω κανένα μωρό που την Αφρική καλλύττερα;

Φωκιούδι

2011-09-18T13:51:00.004+03:00

Τούτο το γλυκό μωράκι που βλέπετε εγκαταλείφθηκε που την οικογένεια του απλά γιατί ήταν διαφορετικό. Εγεννήθηκε κοτζινομάλλικο και γαλανομμάτικο (σχεδόν τυφλό βασικά) αντί μαυρομάλλικο και μαυρομάτικο όπως τα άλλα αδερφάκια του τα φωκάκια. Τζαι έτσι τυφλούλι που είναι, χωρίς τη στήριξη της φυλής του εν θα μπορέσει να επιβιώσει. Ευτυχώς υιοθετήσαν το κάποιοι επιστήμονες που θα μπορούν να το μεγαλώσουν τζαι μετά να το ενσωματώσουν σε μια κοινότητα με άλλες παρόμοιες φωκιούλες.

Μόλις εδκιάβασα την ιστορία, εγεμώσαν τα μμάθκια μου. Δείτε το πόσο αβοήθητο τζαι μόνο του είναι, περιμένει χωσμένο που κάτω που κάτι ξύλα, τη μάμμα του να το ταίσει, τζαι τζείνη εν έρκεται γιατί εν απασχολημένη με τα υγιή, φυιολογικά μαυριδερά παιδάκια της. Ναι, ναι ξέρω εν η φύση των ζώων έτσι, οτιδήποτε παρεκκλίνει να απορρίπτεται, η επιβίωση του ισχυρότερου και όλα τα λοιπά Δαρβινίστικα.

Θυμίζει μου πάρα πολλά την ανθρώπινη φύση όμως. Που απορρίπτει τζαι εγκαταλείπει ό,τιδηποτε ή οποιονδήποτε "παρεκκλίνει". Άμα θωρώ τούτα τα γαλανά μματούθκια, εν σαν να θωρώ τα μμάθκια ενός ανθρώπου που εν μόνος του, που εν έσσιει κανέναν, που εν έσσιει κατανόηση, που εν έσσιει αγάπη, σεβασμό τζαι αναγνώριση, γιατί θεωρείται διαφορετικός ή παράξενος για τον ένα ή για τον άλλο λόγο. Υποτίθεται εμείς είμαστε ανώτεροι τζαι πιο εξελιγμένοι που τα υπόλοιπα ζώα, γιατί συμπεριφερούμαστε με τον ίδιο τρόπο τότε;

Πιστεύκω αν οι υπόλοιπες φώκιες εστηρίζαν το φωκιούδι, ήταν να επιβιώσει μια χαρά. Ναι ήταν να δυσκολεύκεται, μάλλον θα ήταν πιο παστό που τα άλλα γιατί εν θα ξόρτωνε να ψαρέψει τζαι πολλά πράματα τζαι στην περίοδο ζευγαρώματος θα ήταν χαμένος που σσιέρι, αλλά τουλάχιστον ήταν να ζήσει μέσα σε μιαν οικογένεια, μέσα σε μιαν κοινότητα, εν θα ήταν μόνο του τζαι εγκαταλειμμένο στη μοίρα του. Ούλλοι χρειαζόμαστε να ανήκουμε κάπου ρε γαμώτο, να έχουμε στήριξη, συντροφικότητα τζαι αγάπη, ούλλοι ανεξαιρέτως, είτε είμαστε φωκιούθκια ή ανθρωπούθκια.

Δείτε το ρε, ίντα γλυκούλι που είναι! Πάντως αν δεν το υιοθετούσαν οι επιστήμονες, θα το υιοθετούσα εγώ. Θα του εγόραζα μιαν φουσκωτή πισινούδα να κάμνει το μπανιούδι του μέσα τζαι θα το εμάθαινα να παίζει μπάλα με το αδερφάκι του τον Thunder. Ναι οκ, ίσως ένας γάτος και μια φώκια αν μην είναι τέλειος συνδυασμός αλλά ποιά οικογένεια είναι τέλεια; Μετά το μπανιούδι του, θα το χτένιζα τζαι θα του έκανα μασάζ στα πατουσάκια του (πως ονομάζονται ρε τα ποδαράκια της φώκιας;), θα του έφερνα να τρώει κονσέρβες τόνου τις καθημερινές και τα σαββατοκυρίακα θα είχε σούσι. Τα καλοκαίρια δε, θα του έβαζα το λουράκι και θα πηγαίναμε όλοι μαζί στην παραλία. Τον χειμώνα θα τον άφηνα να χρησιμοποιεί την μπανιέρα τζαι θα τον εστέγνωνα με το πιστολάκι να μεν μου αρρωστήσει το μωρό μου. Ααααχ ήταν να περάσουμε όμορφα..αγαπώ το ήδη..μοιάζει μου τζιόλας.

Car Wash?

2011-09-15T23:48:00.002+03:00

Τωρά τελευταία, όποτε μπαίνω στο αυτοκίνητο μου πιάνει με η φαγούρα.

Πάρα πολλά όμως.

Νιώθω περίεργα αόρατα πλασματάκια να περπατούν πάνω μου.

Κάποιες στιγμές η φαγούρα εν τόσο έντονη που σκέφτουμαι ότι ίσως το 2011 να εν καλός τζαιρός να το πλύνω.

"Physically fit, physically fit physically physically physically fit"

2011-09-11T17:11:00.004+03:00

Ενι ξέρω τι σκοπεύκετε να κάμετε το Σάββατο που μας έρκεται, πάντως εγω εννα χορεψω σε flash mob στους αισθησιακούς ρυθμούς του "I like to move it move it"! Όσοι ενδιαφέρεστε τζαι θέλετε να συμμετάσχετε, θα έσσιει πρόβες που τη Δευτέρα ως την Παρασκευή για να βολέψει ούλλους έστω τζαι μια μέρα, ώρα 7 στο πάρκο της Ακρόπολης.

Υ.Γ: Σήμερα στη θάλασσα είδα τον Inigo Montoya* τζαι έπινε το φραπέ του. Αλόπως έκαμνε διάλειμα πριν εκδικηθεί το φόνο του πατέρα του.

*Google it

Θα σε κρίνω

2011-08-22T19:38:00.000+03:00

Για κάποιον λόγο, ίσως επειδή αγαπώ τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο τζαι επειδή δεν θυμουμαι τις μάρκες του αυτοκινήτου μου τζαι του κινητού μου (ξέρω ότι εν γαλαζιούδι τζαι ασημούδι και είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία), πολλοί άνθρωποι έχουν σχηματίσει τη λανθασμένη άποψη ότι δεν είμαι επιφανειακός άνθρωπος. Μεγάλο λάθος.

Επίσης επειδή εν με κόφτει τι θρησκεία είσαι ή ίντα σεξουαλικό προσανατολισμό δκιαλέεις, ο κόσμος νομίζει ότι εν είμαι επικριτική. Μεγαλύτερο λάθος. Επιφανειακή τζαι επικριτική είμαι τζαι φαίνουμαι τζαι έτσι επιφανειακά θα σε κρίνω. Δυστυχώς έχω την επίκριση μες το γιαίμα μου τζαι όσο τζαι αν προσπαθώ θα είναι μεγάλο μέρος του Α+ μου. Ευτυχώς που δεν με αφήσαν να δώσω αίμα, να δούμεν ίντα μαύρο τζαι φαρματζιερόν ένι.

Εν μιτσιά πράματα, εν μαλακίες, εν έχουν καμιά σημασία τζαι δεν καθορίζουν το ποιόν σου ως άνθρωπο, αλλά εν θα αντέξω, εν θα μπορέσω να αντισταθώ, αν τα δω καρτζίν μου, θα σε κρίνω...

Αν δεν έσσιεις ιδέα που 80s μουσική, θα σε κρίνω.
Αν δεν έσσιεις ιδέα που κλασσικές ταινίες (ειδικά των 80s) θα σε κρίνω.Roam.
Αν πετάσσεις μασκαραλλίκια που το παράθυρο του αυτοκινήτου σου, θα σε κρίνω.
Αν δεν σου αρέσκει ο Ττερλικκάς θα σε κρίνω. Τζαι αν δεν ξέρεις το τέσσερα τζαι τέσσερα θα σε κρίνω ακόμα παραπάνω.
Αν δεν σου αρέσκει το οφτόν κλέφτικο θα σε κρίνω.
Αν είσαι όποιοσδηποτε που τους γείτονες μου, είσαι χώρκατος, σάγλης τζαι επρήσες μας με τες καθημερινές σου παουρκές τζαι την Άντζελα Δημητρίου σου, τζαι... θα σε κρίνω.

Θα σε κρίνω τζαι αν φορείς γυαλιά του ήλιου σε κλειστό χώρο.
Θα σε κρίνω αν είσαι κάτω των 18 τζαι φορείς μπραζίλιαν μπικίνι στην παραλία τζαι χοτ παντς στη Λήδρας. Θα κρίνω τζαι την μάνα σου.
Θα σε κρίνω αν έσσιεις συνέχεια υφάκι.
Θα σε κρίνω αν είσαι αγενής, μούργος τζαι σοβαροφανής.
Θα σε κρίνω αν είσαι συνοδηγός τζαι αντί να δείσεις ασφαλισμένα το βρέφος σου πίσω, κρατάς το πας στα γόνατα σου. Τζιαμέ θέλω να σε δέρω κατακρίβειαν.
Θα σε κρίνω αν είσαι μυγιάγγικτος.
Θα σε γαμήσω αν μιλάς μες το σινεμά.

Κρίνω, κρίνω, κρίνω για μαλακίες τζαι άμαν με κρίνουν οι άλλοι για τις δικές μου μαλακίες κακοφαίνεται μου τζαι πληγώνουμαι. Ελπίζω κάποτε να μου περάσουν τζαι τα δκυό. Όσο μεγαλώνω όμως, όι εν σταματώ να κρίνω, αλλά σίουρα κρίνω πιο λλίο τζαι κρίνω με πιο λλίην αυστηρότητα. Εξάλλου είμαι αναγκασμένη να μάθω να κρίνω επιεικώς τζαι να μεν με επηρεάζουν οι ιδιοτροπίες μου γιατί πολλοί που τους αγαπημένους μου ανθρώπους "αμαρτάνουν" διαρκώς τζαι κάμνουν ττικ στη naughty list μου συνέχεια. Αν έπαιρνα σοβαρά τις πιο πάνω νευρώσεις μου, ήταν να μεν μου μείνει κανένα πλάσμα γυρόν μου (για να τον κρίνω).

Ας πούμεν, μια που τες πιο αγαπημένες υπάρξεις της ζωής μου, η Γκρέμλιν μου, δεν τρώει μπανάνες. Ας πούμεν...ποιός στο δαίμονα εν τρώει μπανάνες; Εν κίτρινες τζαι χαρούμενες, γλυτζιές, μαλαχτές τζαι ανακουφιστικές τζαι πάνω από όλα έχουν σχήμα ζαβού βίλλου!!
Επίσης, δεν μπορεί να μυριστει την κανέλλα, την αγαπημένη μου μυρωδκιά. Η κανέλα, το πιο ζεστό, οικογενειακό γήινο και συνάμα εξωτικό μπαχαρικό που νοστιμίζει τα φαγητά τζαι τα γλυκά τζαι τα τσάγια τζαι εν γενικώς με τον νόμο τέλεια.
Επίσης αρέσκει της ο χυμός ντομάτας που εν κάτι που θα άρεσκε μόνο σε ένα παιδόφιλο.
Επίσης δεν της άρεσε το Forrest Gump, μια που τες αγαπημένες μου ταινίες. Μια που τες πιο γλυτζιές, αστείες, χαριτωμένες, straightforward, κλασσικές ταινίες της σύγχρονης ιστορίας του Χόλυγουντ.
Τζαι φυσικά εν θα της άρεσκεν ούτε το Rise of the Planet of the Apes, αλλά ελπίζω να μεν μου το πει ποττέ γιατί τζιαμέ εννα πονήσω την καρδία μου, ε πόσα να αντέξω η γεναίκα; Αλλά παρόλα αυτά αγαπώ την τζαι θα είναι μέρος της ψυσσιής μου όσο ζω. (Καλού κακού όμως, ευτυχώς που τζαι τζείνη πελλανίσκει με τα καλλιστεία Μις Κόσμος γιατί εν ξέρω ίνταλως ήταν να καταλήξουμε στο τέλος).

Ελπίζω ώσπου μεγαλώνω να σταματήσω να προσέχω τούντα μιτσιά μιτσιά πας τους αθρώπους τζαι να διώ παραπάνω σημασία στα θετικά στοιχεία πάνω τους τζαι..ουυ ποιόν περιπαίζω ολάν; Όσα χρόνια τζαι αν περάσουν το ίδιο σκατό θα κάμνω, θα το κάμνω πιο διακριτικά, εν θα το λαλώ πάρακατω, εν θα το παραδέχουμαι, αλλά όσο τζαι αν ωριμάσω, όσο καλοσυνάτη τζαι αν γίνω, ακόμα τζαι αν έβρω τον Θεό, εγώ πάλε θα εξακολουθω να σε κρίνω.

Μπορεί ταυτόχρονα όμως...να σε θαυμάζω, να σε εκτιμώ τζαι να σε αγαπώ πολλά ;-)

Καφκάς

2011-08-21T10:31:00.005+03:00

...Post Deleted...

...Second Post Semi-Deleted...

Πρέπει να ξαναξεκινήσω τις βιταμίνες μου για το PMS.

Εν νυστάζω τζαι πονώ την μούττη μου

2011-08-19T00:15:00.003+03:00

Εν η τέταρτη νύχτα στη σειρά που δεν μπορώ να τζοιμηθώ. Επέστρεψα που τες διακοπές τζαι επέστρεψα τζαι στην καθημερινότητα του πρωινού ξυπνήματος των 6 30 αλλά εν επέστρεψα δυστυχώς στη νυχτερινή μου νύστα των 12. Δεν νυστάζω με τίποτε ρε γαμώτο. Αρχίζω να νυστάζω γύρω στις 3-4 τζαι μετά που δκυο τρεις ωρούδες παίζει το ξυπνητηρούδι. Αν συνεχίσω με τούτο τον ρυθμό για ακόμα μια βδομάδα θα πρέπει να κυκλοφορώ με πατερίτσες, ορούς τζαι θα λείπουν κάποια χρήσιμα κομμάτια του προσώπου μου. Γιατί; Επειδή βάζοντας στην πρόσθεση, την φυσική εκ γενετής ατσαλοσύνη μου, μαζί με τις αυπνίες μου που μου προκαλούν σβηστομάρα-χαζομάρα, έχω αρχίσει να φοβάμαι σοβαρά για την σωματική μου ακεραιότητα.

Εχτές αφηρημένη τζαι τζοιμισμένη έκλεισα τα δάκτυλα μου σε ένα big ass μηχάνημα της δουλειάς. Ο πόνος ήταν αβάσταχτος καλέ μου, αλλά στην τζοιμισμένη φάση που ήμουν απλά απεγκλώβισα τα δάκτυλα μου τζαι έμεινα να τα κοιτάζω για κάμποση ώρα ώστε να βεβαιωθώ ότι εν ούλλα τζιαμέ. Μετά από ενα πολύ συγκεντρωμένο μέτρημα εσιγουρεύτηκα ότι εν ούλλα τζιαμέ τζαι ηρέμησα.

Σήμερα το πρωί εστάθηκα σε full svisto mode μπροστά στο αυτοκίνητο μου για να ανοιξω την πόρτα του οδηγού. Μόνο που εστάθηκα υπερβολικά κοντά τζαι ετράβησα την πόρτα υπερβολικά δυναμικά, τζαι επροσγειώθηκε-σφηνώθηκε η κόγχη της πόρτας μέσα στην κόγχη μεταξύ ωμοομασχάλης τζαι στήθους. Ούλλη την μέρα ήμουν σίουρη ότι έκοψα κάποιαν σημαντική νέυρα γιατί εν εμπορούσα να σηκώσω το δεξί μου χέρι. Τωρά μπορώ άρα όλα εν μια χαρά.

Σήμερα το απόγευμα, μόλις εσηκώστηκα που τον μεσημεριανό μου ύπνο (έτο λάθος ούλλον τζιαμέ, άμαν έσσιεις αυπνίες εν τζοιμάσαι το μεσημέρι), επήα να ανοίξω την πόρτα, τζαι εστάθηκα υπερβολικά κοντά (πάλε!!!!;;;;) τζαι ετράβησα την πόρτα υπερβολικά δυναμικά (πάλε!!!!;;;;) αλλά τούντη φορά η κόγχη της πόρτας επροσγειώθηκε πάνω στη μύτη μου. Μα τον Θεό άκουσα κρίτσι κρίτσι (εν είμαι σίουρη αν ήταν μες τον εγκέφαλο μου ή στη μύτη μου). Τζαι αν είχα κάποτε μιαν σχετικά πολωνέζικη μύτη μέχρι, τωρά έκαμα την refashion σε κυπριακή βερσιόν με ένα ωραίο γαμψό καρουμπαλάκι στη γέφυρα της.

Εν ξέρω τι μου επιφυλάσσει η αυριανή μέρα, αλλά ο Θεός βοηθός. Όπως λέει τζαι η Scarlett O Hara (από την ταινία "Όσα Παίρνει ο Άνεμος", ντροπή σε όσους δεν το ξέρουν): "Tomorrow is another day" (hopefully a day where all my parts stay in place-τούτον ήταν δικό μου, έτσι για να μεν συγχύζεστε).

Ελπίζω...

2011-08-03T19:38:00.004+03:00

...τωρά που ννα πάω Βαρκελώνη τζαι εννα περπατώ αμέριμνη στα γραφικά δρομάκια, να δώ τούντον τύπο:

A.K.A "The Elephant Man"...

Reporting live, from London

2011-07-26T01:17:00.002+03:00

Ήρτα. Έσσιει δκυό μέρες. Μέσα σε δκυό μέρες εκατάφερα να αλλάξω την στάση που εκρατούσα εδω και καιρό για το ταξίδι στην πρώην Μητρόπολη μας τζαι να περάσω που το "Ενι μπόρω εννα κάμω εμετό, εννα κάμω εμετό, θέλω ηρεμιστικά, θέλω ηρεμιστικά, εννα πεθάνω, εννα πεθάνω, αγχώνουμαι, αγχώνουμαι" στο "Ουάου! Σήμερα εκατάφερα να φκω που την σωστή έξοδο του King's Cross τζαι ήβρα την είσοδο της τάξης μου που την..δεύτερη (εν πολλά πολύπλοκη ντάξει;), ίντα κοσμοπολίτισσα που είμαι!". Τζαι επιτέλους επήλθεν η ηρεμία μες τον εγκέφαλο μου.

Τζαι άμαν ηρεμήσω απο άγχος που με κρατά αρκετό καιρό συμβαίνουν ταυτόχρονα δκυό πράματα:

Πρώτον, πιάνει με τραγικός πονοκέφαλος, ποτζείνους τους μαλακισμένους που νομίζεις ότι το κρανίο σου πάλλεται. Εν σαμπώς τζαι κάθε φορά που αγχώνομουν εμάζεφκα ενα κομματάκι πονοτζεφάλου μες τη συλλογή του πόνου, τζαι μόλις εμαζεύτηκεν αρκετό πράμα τζαι εγέμησεν η συλλογή, είπεν να κάμει έκθεση.

Δεύτερον, ο εγκέφαλος μου συντάσσει τα πιο ασυνάρτητα δείγματα ελεύθερης μαλακίας (όπως λέμε ελεύθερη γραφή). Σήμερα το πρωίν ας πούμεν, εντύνουμουν πριν το μάθημα τζαι σαν εφόρουν τα εσώρουχα μου, εσκέφτηκα "αμμάνα μου ίντα ωραία matching εσώρουχα εφόρησα σήμερα!! Κρίμα που εννεν δαμέ ο Μώρατσος να τα δει, εννα παν χαμένα...Εν τζαι ξέρεις ποττέ φυσικά...μπορεί να με βιάσουν σήμερα."

Μα τον Θεό μόλις επέρασε τούτο που τον νού μου, εσοκκαρίστηκα με τον ίδιο μου τον εγκέφαλο τζαι τες μαλακίες που παράγει ώρες ώρες. Πάλε καλά που εν εσκέφτηκα "ελπίζω να μεν με βιάσουν αύριο που εν θαν matching τα εσώρουχα μου". Πραγματικά έσσιει φορές που θέλω να κάμω του νου μου λογοκρισία ρε κουμπάρε, να του βάλω ενα φίμωτρο να σκάσει.

Κατά τα άλλα, όλα παν μια χαρά, το μάθημα ήταν καλό, οι συμμαθητές μου καλοί, όι τόσο έξυπνοι τζαι εμπνευσμένοι όπως εμένα αλλά καλοί.

Σήμερα επήα τζαι σινεμαδάκι, πέρκιμον ξεχαστεί τζαι φύει ο πονοκεφαλακής. Είδα το Bridesmaids, μα τον Θεό εν αθυμούμαι πότε εγέλασα τόσον πολλά. Μιλούμεν έκλαια που το γέλιο. Να πάτε έστω τζαι αν οι χάντακλες οι Κυπραίοι "κριτικοί" το εθάψαν ως βλακεία. Στο εξωτερικό, ούλλοι οι κορυφαίοι κριτικοί εδώκαν του εξαιρετικές βαθμολογίες. Πηέννετε δέτε το!

Τζαι επειδή έσσιει μέρες να τα πούμεν απλά να σας κάμω ένα update (είδατε άμαν πάει το πλάσμα Λονδίνο ίνταλως αρκέφκει τζαι σύρνει τα εγγλεζικα ποδά ποτζεί;). Το update που λέτε, είναι ότι πριν λλίες μέρες, εβίωσα μιαν αρκετά τραυματική εμπειρία. Σαν εκάθουμουν αμέριμνη με τον άντρα μου τζαι εθωρούσαμεν τηλεόραση με ούλλα τα παράθυρα τζαι τες πόρτες ανοιχτές, μπαίνει που το παράθυρο μια τεράστια, γιαγαντιαία ιπτάμενη καφέ γυαλιστερή τσακριστή κατσαρίδα. Με κάτι αντένες ΝΑ! Εγω φυσικά άρκεψα τες κυπριακές γεναιτζίσιμες υστερίες "Σκότωστηηηην, σκότωστηηηηην" καθώς εβούρουν να φέρω το αεροξόλ. Εσταθήκαμεν τζαι οι δκυό έτοιμοι για δράση, ο Μώρατσος με την παντόφλα, εγω με το αεροξολ αλλά η κυρία κατσαρίδα είχε άλλα σχέδια. Εν ξέρω τι βιταμίνες πίνει η πουτάνα ή τι μεταλλαγμένη κατσαρίδα την εκυοφόρησε, αλλά ήταν όπως τον Φλας η άτιμη, την μια στιγμή εθωρούσαμεν την την επόμενη κάπου εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Φυσικά επειδή εγω είμαι σπουδαία συγγραφέας-ντετεκτιβ, εκατάλαβα μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου πως εκατάφερε να εξαφανιστεί δια μαγείας. Εκατάλαβα δηλαδή, ότι το πορνίδιο έκαμεν έκτακτη πτήση μέσα που τα ρούχα μου, τζαι αφού εν την εγύρεψε κανένας, είπε να μείνει τζειμέσα. Μα τι Αφρικανικούς χορούς έκαμα ίντα ακροβατικά, η Κάτς έμεινεν κολλημένη πας την πλάτη μου. Μέχρι τζείνη τη φάση είχα φτάσει ήδη στο ανώτατο σημείο αηδίας και υστερίας συνάμα, τζαι χωρίς καν να σκέφτομαι έκαμα τζείνο που έπρεπε να κάμω: έφκαλα τα ρούχα μου (παρόλο που δεν εφόρουν σουτιέ) τζαι άρκεψα να χοροπηδώ τζαι να κάμνω χορούς ούλλων των εξωτικών Ηπείρων για να ππέσει που πάνω μου (υπενθυμίζω ότι ήταν ανοιχτά ούλλα τα παράθυρα τζαι οι πόρτες). Όταν την εκατάφερα να πετάσει, τζαι άκουσα τζείνο το μπζζζζζ σφυρικτά που τα αυτιά μου, έκατσα μες τη γωνιά του σαλονιού, τιτσιροβύζα όπως ήμουν, αγκάλιασα τα γόνατα μου τζαι εσούζουμουν μπρος πίσω σαν το κακοποιημένο. Τζείνη τη νύχτα σχεδόν έφκαλα την πέτσα μου με την φρούτσα τρίψε τρίψε την πλάτη μου για να σιουρεφτώ ότι εφύαν ούλλα τα κατσαριδένια υπολείματα.

Αυτά τα νέα μου, σας εύχομαι καλή βδομάδα. Φιλάκια

Ταξιδεύοντας με τον Μώρατσο...

2011-07-02T19:07:00.000+03:00

Όταν πριν καμιά δεκαετία γνώρισα τον έρωτα της ζωής μου, λάτρεψα τα πάντα πάνω του...εκτός από μια μικρή λεπτομέρεια: Όποτε κάμνει κάτι που όπως λέει ο ίδιος "πρέπει να συγκεντρωθεί", πέφτει σε οξεία μουγκαμάρα. Ούτε η ανάσα του δεν ακούγεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Δηλαδή, όταν οδηγά πέφτει αυτόματα νεκρική σιγή. Δεν μπορεί να οδηγά τζαι να μιλά ταυτόχρονα, απλά δε μπορεί λαλώ σας. Για μένα, τον πιο μούρμουρο, τον πιο επικοινωνιακό, πρίχτη άνθρωπο του κόσμου ήταν σοκ! Ένιωθα να πνίγομαι απο τη σιωπή, να δυσπηρκώ, να με πιάνουν τα νεύρα. Ειδικά αν ήταν διαδρομή Λευκωσίας-Πάφου, μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό ελάλουν του να σταματήσουμεν τουλάχιστον 2-3 φορές σε κανένα περίπτερο, πέρκιμον μιλήσω με κανένα πλάσμα.

Με τα χρόνια όμως, μαθαίνεις στην αρχή να δέχεσαι τζαι στη συνέχεια να σέβεσαι τις ιδιαιτερότητες του συντρόφου σου, έστω τζαι αν δεν ταιρκάζουν στις δικές σου ιδιαιτερότητες (βλέπε πάρλα). Έτσι ανέπτυξα τους δικούς μου μηχανισμούς για να καταπολεμήσω την ανία και την αβάσταχτη σιωπή του ταξιδιού.

Το πο κάτω φιλμάκι είναι η πλέον αντιπροσωπευτική εικόνα που επικρατεί στο αυτοκίνητο, όταν ταξιδεύω με τον Μώρατσο.

Όμορφες στιγμές.

Διάφορα πάλε

2011-07-01T16:41:00.005+03:00

Τολοιπόν, έχω σου μιαν συμβουλή πρώτον πράμα. Άμαν νυστάζεις το απογευματούδι τζαι πάεις να ρίξεις ένα μικρό υπνούδι, ΜΕΝ, επαναλαμβάνω ΜΕΝ στείλεις στις φίλες σου ένα τελευταίο κουτσομπολιό που εθυμήθηκες ξαφνικά πριν κλείσεις τα ματάκια. Να σου πω γιατί. Γιατί στο τέλος της ημέρας εν θα κλείσεις ποττέ τα ματάκια. Γιατί εννα σου στείλουν 13 μηνύματα στη σειρά, τα οποία δεν θα έρχονται πίσω τ' άλλου αλλά θα έρχονται αμέσως μόλις πεις "οκ κλείω τα μμάθκια μου, μάλλον ετελειώσαν τα μηνύματα".

Αγαπώ σας όμως κόρες μου.

Επίσης κάτι άσχετον: πρέπει να ομολογήσω ότι ώρες ώρες ντρέπουμαι πάρα πολλά για τον εαυτό μου. Δηλαδή θέλω να πιστεύκω ότι παρόλο που το χω να βρίζω τζαι να λαλώ πράματα ακατάλληλα σε λάθος στιγμές, ότι έχω μιαν άλφα καλλιέργεια ρε παιδί μου και δεν εννοώ αγγουριών ή πεπονιών. θέλω να θεωρώ τον εαυτό μου ως ένα πλάσμα που κατέχει έστω και τις βασικές γνώσεις των κανόνων καλής συμπεριφοράς. Ναι. Επήα σε ένα event προχτές τζαι η πρώτη μου ερώτηση στον άνθρωπο πίσω που το μπαρ: "Το κρασίν εν μούχτι;" Αφού πήρα θετική απάντηση έπρεπε να τιμήσω το μούχτι τζια να πιώ 6 ποτήρκα. Ρε που πόθθεν με εφέραν γαμώτο; Να πεις ότι έζησα στα χρόνια της κατοχής τον μεγάλο λιμό;

Επίσης, γιατί το Stradivarius (το κατάστημα, όι το βκιολί) φκάλλει έτσι τέλεια παπούτσια τζαι αναγκάζει με να κάμνω πράματα που εν θέλω;

Επίσης, πόσο lame είμαι; Σας παρακαλώ μην απαντήσετε, ήταν ρητορική ερώτηση. Μες τον Ιούνη έγραψα 15 αναρτήσεις!! 9 σε τούτον το μπλογκ τζαι 6 στο άλλο. Χεσούς και Παναγία μα εν έχω ζωή;

Επίσης, σήμερα εκατάλαβα ότι εμπήκα στον μήνα μου. Όι εν είμαι έγγυος τζαι εν θα σηκωστώ ξαφικά να γεννήσω, τούτα κάμνει τα μόνο η she demon. Απλά εμπήκα στον μήνα που θα πάω Λονδίνο για μια βδομάδα μόνη μου να κάμω το ονειρεμένο μου course. Τζαι μόνο που το σκέφτουμαι θέλω να κάμω εμετό. Είμαι σίουρη ότι εν θα τα βρω να πάω, εννα χαθώ, πάντα χάνουμαι, τζαι εννα χάσω τα μισά μαθήματα γιατί εννα χάνουμαι στους δρόμους. Έτον πάλε τον εμετό. Ρε μα σαννα τζαι πολλοαναγουλιάζουμαι τελευταία; ΕΝ είμαι έγγυος για πολλοστή φορά, το πολλύ να εξανάπιασα το ελικοβακτηρήδιο, να πάθω κανέαν έλκος τζαι να μεν χρειαστεί να πάω Λονδίνο τζαι να χάσω τους δρόμους.

Άτε πάι πάι πάω να γοράσω ποτζείντο ππουσσλικκούι για την τηλεόραση.

Υ.Γ: Αντιλαμβάνομαι ότι οι τελευταίες μου αναρτήσεις εν πολλά μουρμούρικες τζαι πρίχτηκες τζαι αγχωμένες και άλλα πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά αλλά το αστείο ένι ότι I ve never felt better ρε φίλε. Είμαι μια ενεργειακή χαρούμενη βόμβα και εν περίεργο που μου φκαίνει τόση ξινίλα. Αλόπως εν που την φκάλλω ούλλην δαμέ τζαι εν μου μεινείσκει τίποτε εμένα. Ούλλη δική σας. Αφιερωμένη.

Τα πάντα ματαιότης;;

2011-06-23T19:37:00.006+03:00

Ούφφου ώρες ώρες νιώθω πολλά γεναικούα που κλαίεται για μαλακίες. Δικαιούμαι όμως τζι εγω λλίο έννε;

Ναι.

Τολοιπόν. Άκου πρόβλημα. Πάω γυμναστήριο τζαι φκαίνει η πίστη μου ντάξει;; Οκ, πάω μόνο μια φορά τη βδομάδα, αλλά πάω τζαι μιαν φορά κολυμπι τζαι μιαν περπάτημα. Τζαι άμαν σου λαλώ φκαίνει η πίστη μου εννοώ ότι φκαίνει ο σσιήστος μου. Ας πούμε σήμερα όταν ετέλειωσα που την εκγύμναση του κόρματσου, ένιωθα ότι εννα πάθω εγκεφαλικό. Κατακριβειαν ακομα νιώθω ότι εννα πάθω εγκεφαλικό τζαι επεράσαν τζαι 3 ώρες. Δρώνω, ζαλίζουμαι τζαι θέλω να κάμω εμετό. Αλλά εν πειράζει, χαλάλι του κόρματσου. Τζαι άκου που εν το πρόβλημα ρε φίλε. Εν γίνεται να ποσσιηστώνμαι έτσι σκέδιο τζαι να πασσιηνίσκει ο κώλος μου αντί να μιτσιανίσκει. Εν το καταλαβαίνω. Είχα πάντα κώλον microwave αλλά τωρά εν ποτζείντα τα microwave που εν τζαι φουρνάκι μαζί που έχει ένα σωρό εφαρμόγές τζαι κουμπούθκια τζαι εν δίπατο. Αι ντον αντερσταντ. Γουάι;; Γουάααιι;; Τζαι πιάνει με η μελαγχολία ρε κουμπάρε (εκτός που τις ζαλάδες τζαι την εμετίλα). Τζαι αφού στροντζυλέφκω αντί να τετραγωνίζομαι, λαλώ φακ ιτ, εννα ψήσω κέηκ τρίπατο με cream cheese, lemon curd τζαι ινδοκάρυδο. Ντάξει βασικά το τρίπατο το κέηκ εν που προχτές που ήθελα να το κάμω, γιαυτόν τζαι επήα τζαι αγόρασα ούλλα τα υλικά, αλλά τωρά έχω λόγο να το κάμω τζαι να το φάω τζιόλας!!!

Που τα πούτταρα ως τα μούνναρα, που τα σκατά στα κότσιρα

2011-06-19T16:46:00.005+03:00

Η κυπριακή κοινωνία ως πρόσφατα ήταν σε γενικές γραμμές αρκετά συντηρητική, εσκέφτετουν, έκρινε τζαι έκαμνε τα πάντα σύμφωνα με πολλά συγκεκριμένους κανόνες τζαι όποιος επαρέκκλινε τζείνων των κανόνων ή εσυμπεριφέρετουν λλίο διαφορετικά εθεωρείτουν ανεπιθύμητος, βλάκας, πελλός, παραπόττης, ανήθικος κ.τλ.

Τζαι ευτυχώς τωρά, τες τελευταίες δεκαετίες το μυαλο τζαι η ψυσσιή της κοινωνίας μας ανοίχτηκε, εγνώρισεν άλλους ορίζοντες, εναλλακτικές προτάσεις τζαι οι Κυπραίοι μας σιγά σιγά ανοίγονται σε διαφορετικές νοοτροπίες σε διάφορες εκδοχές ζωής, όπου ο κάθε άνθρωπος λλίον πολλά μπορεί να κάμει τες δικές του επιλογές, όποιες τζαι αν είναι τούτες. Φτάνει φυσικά, να είσαι εντός των πλαισίων πάλε. Αν έσσιεις εναλλακτική σκέψη πρέπει να ακολουθάς τους εναλλακτικους κανόνες. Τζαι αν παρεκκλίνεις που τζείνους τους κανόνες θεωρείσαι ανεπιθύμητος, αρνί, ανιαρός, ξενέρωτος, παραδοσιακός κ.τλ.

Δηλαδή ανοιξαμεν το μυαλό μας αλλά πάλε εκλείσαμεν το μες τα κουτουθκια. Ναι, εν πιο ωραία τα κουτουθκια τωρά. Εν πολύχρωμα, εν βαφτισμένα φιλελευθερα, ανοιχτόμυαλα αλλά εν πάλε κουτούθκια. Τζαι το λυπηρό εν ότι τούτοι που ανοίξαν τόσο πολλά το πνεύμα τους, εν το καταλάβουν ότι τελικά εν το ίδιο συντηρητικοί τζαι επικριτικοί όσο τζαι η προηγούμενη γενιά, από την οποία θέλουν τόσο απεγνωσμένα να διαφοροποιηθούν.

Θέλετε παράδειγμα; Να σας δώκω. Έσσιει 2 χρόνια τζιαι κάτι που επαντρεύτηκα τον Μώρασο. Εν ο άνθρωπος μου τζαι θέλω να είμαι παντρεμένη μαζί του. Εν μας πίεσε κανένας, εν μας έταξε κανένας τίποτε, εν ένιωσα ότι μου ελείφκαν τα χρόνια τζαι εννα μείνω μόνη τζαι γεροντοκόρη. Εν ο άθρωπος μου, τζαι παρόλο που υποστηρίζω απόλυτα την απόφαση των ανθρώπων να συζούν με το ταίρι τους τζαι να κάμουν τζαι κοπελλούθκια αν θέλουν χωρίς να παντρευτούν, εγώ ήθελα να τον παντρευτώ. Γιατί; Έτσι θέλει το καττί! Τζαι περνώ πολλά ωραία τζαι είμαι ευτυχισμένη με την επιλογή μου.

Γιατί έχω φτάσει στο γελοιότατο σημείο όπου πρέπει εγω να δώσω λόγο, εξήγηση τζαι δικαιολογία για τούτες τες επιλογές μου; όποτε τύχει να μιλήσω με κανέναν "ανοιχτό πνεύμα" τζαι πω ότι είμαι παντρεμένη κοιτάζουν με επικριτικά, στραβώνουν τζαι ξινίζουν την επαναστατική μουτσουνούδα τους λες τζαι είδαν το πιο σοκαριστικό πράμα του κόσμου μπροστά τους. Ή ρωτούν με τζιόλας "Γιατίιιι;;;" ή μπορεί να τους φύει τζαι κανένα επιφώνημα τρόμου σαμπώς τζαι είδαν κατσαρίδα. Τζαι τζιαμέ πλέον εν έχω τίποτε άλλο να πω, τίποτε να προσφέρω στη συζήτηση. Είμαι "που τους άλλους" αλλά δυστυχώς όι που τους κκούλ τους "άλλους".

Το αστείο ένι ότι με ούλλους τους ξένους που εγνώρισα, που ο τρόπος ζωής τους τζαι σκέψης τους ήταν όντως εναλλακτικός τζαι φιλελεύθερος αλλά εν χρειάζεται να ντύνονται ως τέτοιοι ή να μιλούν ως τέτοιοι ή να σου το τρίφουν μες τα μούτρα ως τέτοιοι, ήταν πολλά άνετοι με το θέμα γάμου τζαι ποττέ δεν τους έκαμε καμία εντύπωση.

Νιώθω ότι ζούμε στην Αμερική του 60s όπου η κοινωνία ανακαλύφκει έναν εντελώς νέο κόσμο τζαι που τον ενθουσιασμό τον πολλύ γινίσκεται φανατικός τζαι στενόμυαλος όπως κάθε νεοφώτιστος. Ανυπομονώ να φτάσουμε στο σημείο που αντί για επιδεικτικά νεοφώτιστοι θα γίνουμε απλά τζαι αληθινά άνετοι τζαι χαλαροί με τη διαφορετικότητα.

It's Friday, Friday, Friday

2011-06-17T19:35:00.003+03:00

Μια που τες πιο μεγάλες χαρές, ποτζείνες που κάμνουν την ψυσσιή μου να γεμώνει λουλουδάκια τζαι πεταλουδίτσες είναι να πηαίννω έναν γυρό μόνη μου μες το Jumbo τζαι να γοράζω πολύχρωμες μαλακίες! Ξέρω ξέρω εν πολλά επιφανειακό τζαι καταναλωτικό να ευφραίνεται η ψυσσιή μου που το Jumbo, αλλά σοβαρά ποιός τη γαμά την βαθυστόχαστη διασκέδαση. Εξάλλου, ήρτεν στο ταχυδρομείο νέο βιβλίο σήμερα τζαι εννα γίνω κατά ένα βιβλίο πιο έξυπνη. Έτσι δικαιούμαι. Τζαι εξάλλου nr.2 σήμερα εννα δω επιτέλους την Ιφιγένεια του Κακογιάννη στην τηλεόραση, άρα εννα γίνω τζαι κινηματογραφικά πιο έξυπνη. So there.

Που λέτε έδωσα τον γυρόν μου, εγόρασα ότι μαλακία εγυάλιζε τζαι το βραβείο στο πιο ωραιο κομμάτι της εξόρμησης πάει σε ένα τέλειο τέλειο σουτιέν, φούξια με μαύρες ρίγες που εν για έφηβες τζαι έτσι έπρεπε να το πιάσω στο large size τζαι επήρα τζαι πάνω μου οτι είμαι η Τσιτσιολίνα. Τζαι τζαι τζαι άκου το καλλύττερο του σουτιέ. Έν φτάνει που εν σούπερ χρωματιστό τζαι ριγωτό όπως την γκέυ μέλισσα (τα φιλιά μου στις γκέυ μέλισσες), αννοίει τζαι που μπροστά!!! Δηλαδή ο άλλος τζιαμέ που εν το περιμένει, θωρεί σε, θωρείς τον, θωρεί σε, θωρείς τον, θωρεί σε τζαι ΠΟΠ! κάμνει έκρηξη ο βύζος! Γιούπιιι!! Μετά που εννα βαρεθώ να κάμνω ΠΟΠ του Μώρατσου εννα το φορήσω στη δουλειά να δω αν θα τους αρέσει.

Παρόλο που ήταν εξαιρετικά απολαυστική η εκδρομή μου, το μόνο που μου το χαλούσε λλίο το άτμοσφιαρ, ήταν η έννοια που είχα της φούστας. Γιατί μαζί με ούλλες τες άλλες παράνοιες που με βασανίζουν, εν τζαι η παράνοια αν εν πολλά κοντή η φούστα μου. Εν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή εγέρασα τζαι εγίνηκα πουριτανή; Εν νομίζω. Ίσως εν επειδή ως τωρά με τούτην τη βεντέτα που εκύρηξεν ο αέρας ενανίον μου (που τον τζαιρόν που ήμουν τριών) είδεν ο κόσμος ούλλος τον κώλο μου; Πολλά πιθανόν. Όπως τζαι να σσιει, τες φούστες μου θέλω τες κοντές μεν γιατί έχω καταπληκτικά πόθκια (νομίζω εννα τους κρεμάσω ματόπτρες απο τα σήμερα), αλλά πρέπει να φτάνουν σε εκείνο το τέλειο σημειο του ποδιού, αρκετά πάνω από το γόνατο για να φαίνεται η σεξουαλική ποδάκλα τζαι αρκετά κάτω που τον κώλο για να μεν φαίνεται η υπερσεξουαλική κυτταρίτιδα.

Η μόνη φορά που εφόρησα φούστα ως τον κώλο μου (ήταν νύχτα εν εφαίνετουν ο κυττάριδος), ήταν η νύχτα που γνώρισα τες νέες συμφοιτήτριες του Μώρατσου (γιατί στα 30 του αποφάσισε να μορφωθεί για τρίτη φορά τζαι έσσιει μου τζαι συμφοιτήτριες ο κύριος). Το μύνημα ήταν ξεκάθαρο για ούλλους. "Μώρατσε δε τι έσσιεις σπίτιν!" τζαι "Κορούδες χάρηκα για τη γνωριμία, εν έσσιετε υπόθεση". Όταν είδα ότι οντως εν είχαν υπόθεση εφύλαξα τζαι την πουτανόφουστα.

Thank God it's Friday motherfuckers!!!

Quiz

2011-06-13T23:35:00.002+03:00

Βρείτε την απάντηση στον πιο κάτω γρίφο. Παρακαλώ χρονομετρήσετε τον εαυτό σας πόση ώρα σας πήρε για να βρείτε τη λύση και γράψτε το χρόνο σας με την απάντηση σας πιο κάτω:

"Μάμα πεινάς να σου φέρω φαί που την πολη;"

"Ναι πεινώ πολλά. Μπορείς να μου φέρεις φαί από εκείνο τον γέρο που πουλά κοτόπουλα μες τις σύκλες;"

Τι εννοεί η μάμα του ποιητή;

Απορίες θερινής νυκτός

2011-06-11T21:12:00.003+03:00

* Το πικνίδι φεύκει άμαν του κάμεις ένα γερό πήλινγκ;

* Γιατί επιμένω (ακούσια) να φορώ τα βρατζιά μου αξινόστραφα;

* Η ανάρτηση του πελώριου Καλού Αγγέλου σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με τη μαζική απόσυρση φαρμάκων εναντίον της στυτικής δυσλειτουργίας;

Σνομπ

2011-06-07T18:11:00.002+03:00

Ήρτα πριν λλίο που τον ψυχολόγο μου, όπου ανακάλυψα ακόμα κάτι πολλά ενδιαφέρον για τον εαυτό μου. Ελάλουν του Ψύχα μου, ότι κάποιες φορές, γνωρίζω κάποια άτομα τα οποία μπορεί να μου φαίνονται ενδιαφέροντα, αλλά δεν έχω καμιά διάθεση να τα γνωρίσω λόγω της απόμακρης και σνόμπικης στάσης που κρατούν.

Τζαι λαλεί μου "εσκέφτηκες ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να συμπεριφέρονται σνομπ τζαι απόμακροι γιατί συμπεριφέρεσα εσύ έτσι;"

"Νάμπου λαλείς ρε; Εγώ απόμακρη; Εγώ σνομπ; Εγω είμαι ο πιο ανοιχτός, φιλικός άνθρωπος του κόσμου!"

"Ναι, άμαν γνωρίσεις κάποιον τζαι ανοίξεις κουβέντα τζαι νιώσεις άνετα συμπεριφέρεσαι πολλά φιλικά τζαι ανοιχτά, αλλά όσες φορές σε είδα τυχαία εκτός γραφείου, πριν ανοίξεις το στόμα σου να μου μιλήσεις ανάδιδες έναν αέρα απόμακρης γυναίκας"

"Εν μαλακίες που λαλείς"

"Οκ, όπως νομίζεις"

Μόλις φκαίνω που το γραφείο, πιάνω τηλέφωνο την Πούττα μου στην Αυστρία, που με ξέρει πόξω τζαι νεκατωτά, να ξεδιαλύνουμε την υπόθεση.

"Κόρη, νάμπου κάμνεις;

"Είμαι γραφείο κόρη, πε μου γλήορα"

"Κόρη που με γνώρισες, ή μάλλον πριν με γνωρίσεις καλά, ενόμιζες ότι ήμουν σνομπ;"

"Όι κόρη γιατί;"

"Έτσι μου λαλεί ο Ψύχας"

"Κοίτα...όταν σε γνώρισα είχα την εντύπωση ότι είσαι ένα ντελικάτο λουλούδι, που πρέπει να προσέχω τις κινήσεις μου, τα λόγια μου, να μεν πω καμιάν πελλάρα, ενόμιζα ότι έκαμνες Γαλλικά τζαι πιάνα τζαι γενικώς εφαίνεσουν άλλης κλάσης τζαι επροκαλούσες μου αμηχανία"

"Κόρη μα είσαι παλαβή; Εγώ; το λαϊκό παιδί; Ο φορτηγατζής; Ο Ρεμπέτης της ρέγχας τζαι της κλανιάς;"

"Ναι κόρη..μετά που σε γνώρισα εκατάλαβα ότι είσαι τούτα ούλλα που λαλείς τζαι ένιωσα πολλά άνετα, αλλά πριν ενόμιζα ότι ήσουν ξέρω γω...μπαλαρίνα"

Έτσι λοιπόν. Είμαι ένα κινητό ανθρωποαπωθητικό. Ας με κάμουν αεροζόλ να με πουλούν στα σούπερμαρκετ...αλλά πάλε, ποιός να με γοράσει; αφού εννα μαι ανθρωποαπωθητικό είπαμε.

Πάω να χορέψω λλίον Λίμνην των Κύκνων να ξεσυγχηστώ.

Stayin Alive!

2011-06-05T21:07:00.003+03:00

Σοβαρά έχω πολλά νεύρα σήμερα. Μέρα με τη μέρα νιώθω να φυτρώνει μούχλα που τα αυκιά μου που τη μούττη μου τζαι που ούλλες τες κοιλότητες που θέλεις να φανταστείς. Εν ξέρω αν απλά περνώ μια περίοδο αδράνειας τες τελευταίες 2-3 βδομάδες αλλά εν αντέχω άλλο εννα κόψω τις φλέβες μου που την ανία. Θέλω κάτι να κάμω γαμώτα μου. Έχω περίσσια ενέργεια που δεν καταναλώνεται πούποτε. Οκ, πάω δουλειά. Σχολάνω η ώρα 3 τζαι είμαι τραγικά ξεκούραστη (η νέα μου δουλειά εν έσσιει δράματα που να με εξαντλούν and I wouldn't have it any other way)τζαι εν έχω τίποτε να κάμνω μετά. Πόσους καφέδες να πάεις να πιείς με φιλενάδες; Πόσα ποτά με τον Μώρατσο; Η καλλύττερη παρέα που έμαθα να κάμνω τόσον τζαιρόν, εν με τον εαυτό μου, αλλά έτσι που τον έχω συνέχεια πας την κκελλέ μου (τον εαυτό μου) αρχίζω τζαι νιώθω όπως τον Νεόφυτο τον Έγκλειστο. Ούλλη μέρα ράφκω, γράφω, δκιαβάζω κλασική λογοτεχνία (εν το νέο μου φρούτο τούτο), ακούω τους γείτονες να γκανίζουν στα μωρά τους τζαι περνώ στιγμές ανυσηχίας ότι εννα γκανίζω τζαι γω στα δικά μου τζαι τέλος, σάζω το δωμάτιο της ραπτικής μου (στήνω ερμάρκα, βάφω, στοκκάρω κτλ).

Θέλω χόμπυ, θέλω δεύτερη δουλειά παρτ ταιμ, θέλω κάποιαν πνευματική αφύπνιση, ενημπόρω ελύσαν τα νεύρα μουυυυυ. Θέλω να νιώσω ότι τούτος ο εγκέφαλος λειτουργά ακόμα.

Ίσως να είμαι λλίον πιο ευέξαπτη σήμερα γιατί τους πιο κάτω λόγους: χτες ήμουν σε έκσταση επειδή ήταν να δω τους ΧΜΕΝ τζαι ίντα ωραία τζαι αχ αχ ανυπομονούσα τόσους μήνες τζαι είμαι πολλά χαρούμενη τζαι πάω να πιάσω ενα παγωτούι τζαι φέρε τα εισιτήρια Μώρατσε μου τζαι αντί για εισιτήρια έρκεται η εξης απάντηση "Μωρό μου εν την άλλη βδομάδα που έρκουνται οι ΧΜΕΝ, εσυγχίστηκες αλόπως". Τζαι τζιαμέ έκλαψα. Που τα αλήθκεια, έκλαψα μπροστά στο ψυγείο των Χάγκεν Νταζ σαμπως τζαι είμαι μωρό του νηπιαγωγείου γαμώτο γιατί εν ήρταν οι ΧΜΕΝ. Τζαι σήμερα έκλαψα γιατί λόγω γρίπης του Μώρατσου εν επήαμε θάλασσα ΑΚΟΜΑ ενώ έσσιει τρεις βδομάδες που εμανικώθηκα ότι εννα πάω τζαι ούλλη η Κύπρος εκτός που μας επήεν. Τζαι νομίζω ο Μώρατσος εννα με χωρίσει σε καμιαν βδομάδα γιατί αντί 28 χρονών εφκήκα του τριών.

Τζαι όι εν είμαι με την περίοδο μου. Απλά θέλω λίον άκκσιον να ξυπνήσω. Να νιώσω ζωντανή.

...τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο

2011-06-04T17:03:00.007+03:00

Οι σχέσεις μου με τις γυναίκες ήταν πάντοτε πολύ καλές και όλες οι στενές μου φιλίες ήταν και είναι με γυναίκες. Τις αγαπώ γιατί έχουν (άμμαν τες πετύχεις) πολλήν ενσυναίσθηση, ευαισθησία, πνευματική και συναισθηματική πολυπλοκότητα τζαι έχουν χάζι γιατί μπορούν να εναλλάσσονται από σέξυ γατούλες σε στοργικές μάνες και από ντελικάτα λουλουδάκια σε σκληροπυρηνικούς πασσιαμάες. Άσε που είμαστεν τζαι πιο όμορφες που τους άντρες.

Έτσι λαμβάνοντας υπόψην την βαθιά εκτίμηση που έχω προς το γυναικείο φύλο, εκπλήσσομαι με τον εαυτό μου όταν εκνευρίζομαι σε βαθμό υστερίας από γεναίτζιες που μπορεί να μεν κάμνουν κάτι κακό αλλά μονο τζαι μόνο η ύπαρξη τους ταράσσει το νευρικό μου σύστημα.

Το πιο τυπικό παράδειγμα του πιο πάνω, εν οι γεναίτζιες που καπνίζουν μες το αυτοκίνητο. Τζαι σαν οδηγούν τζαι σαν εν συνοδηγοί. ΔΕΝ έχω την παραμικρή ιδέα γιατί το συγκεκριμένο σπορ μου σπάζει τα νεύρα αλλά το κάμνει. Μόλις θωρώ τον γέναικο να πυρπολά το τσιάρο μες το όχημα ανάφκουν τα λαμπάκια μου, γιατί συνήθως η συγκεκριμένη πράξη συνοδεύεται με το ανάλογο υφάκι/στυλ, γιατί είμαστε ένας λαός σικάτος που πρέπει τα πάντα να τα κάνει με στυλλλ.

Συνήθως εντοπιζω τα πιο κάτω υφάκια:

"Ειμαι πελλή μποέμισσα ανέμελη, με νεκατωμένο μαλλί τζαι 13 τταττού, σπουδάζω γκράφικ ντιζάινερ στο Λονδίνο, πάω ενάντια στο κατεστημένο τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο"

"Είμαι ξανθή ττρέντυ όμορφη, φορώ δωδεκάποντα μες το μεσημέρι, έχω τζέλλι πας τα νύσσια, πάω Σάνραιζ τζαι Κόννο το καλοτζαίρι, τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο"

"Είμαι κκουλάτη δεκαοχτάχρονη, μόλις ετέλειωσα τες εξετάσεις, μόλις εξεπαρθένεψα, μόλις έπιασα αυτοκίνητο, μόλις έμαθα να καπνίζω τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο. Τζαι άμα λάχει κάμνω τζαι σεξ μες το αυτοκίνητο"

"Είμαι σαραντάρα πελλονευρική ανορεξική αγάμητη με σιλικονάτα βυζιά που μόλις με άφηκεν ο άντρας μου για μιαν πιο μιτσιαν τζαι πιο όμορφην τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο"

"Είμαι ανοιχτή καρκιά, λαλώ τα πράματα πάντα ίσσια τζαι ντόμπρα, έχω κότζινα μαλλιά, ακούω λαϊκά, έχω ψυσσιήν ρεμπέτισσας τζαι ο τσιάρος εν η μόνη μου απόλαυση γιατί η ζωή εκτύπησεν με αλύπητα/έφαα τη ζωή με το κουταλούιν, τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο"

Τούτες έχω εντοπίσει ως τωρά.

Ξέρω ότι δεν δικαιολογούμαι να νευριάζω για κάτι που εννοείται εν δικαίωμα τους, τζαι ότι μες το δικόν ΤΟΥΣ αυτοκίνητο ότι θέλουν κάμουν, αλλά πάλε...δυσπυρκώ big time! Νομίζω δυσπυρκώ γιατί φακκούν μου οι γεναίτζιες που ποζάρουν, που παίζουν ρόλους, που καταντούν που μόνες τους κλισέ.

Αν έσσιετε εντοπίσει κάποιο άλλο είδος παρακαλώ ολοκληρώστε την ανθολογία του "...τζαι πίννω τσιάρον μες το αυτοκίνητο"

Κλασσική Περίοδος

2011-06-01T17:07:00.004+03:00

Τελευταία περνώ την κλασσική μου περίοδο (μαζί με την μηνιαία μου περίοδο). Πιο συγκεκριμένα περνώ την Μπροντέ περίοδο και διαβάζω τα Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλυ. Την Τζέιν Έυρ, της άλλης της Μπροντέ, εδκιάβασα την που ήμουν μιτσιά τζαι ελάτρεψα την τζαι τωρά άκουσα οτι εγυρίσαν τζαι άλλη εκδοχή της σε ταινία (ως τωρά νομίζω είδα 2) τζαι ανυπομονώ να τη δω.

Που λέτε, διαβάζω τα Ανεμοδαρμένα Ύψη τζαι ζω ένα δράμα. Δεν θυμούμαι πότε ένιωσα τόσην πολλύν ένταση τζαι αγωνία για βιβλίο ή ακόμα και ταινία. Προς το παρόν είμαι ακόμα στο σημείο που ο Χήθκληφ έβαλε στόχο να καταστρέψει τη ζωή της κόρης της Κάθριν. Πολλά πρήχτης ο Χήθκληφ. Οκ καταλαβαίνω είσαι τσιγάνος, έσσιεις άγριαν καρκιάν τζαι ψυσσιήν τζαι πάθος τζαι μεγάλην πούτσα αλλά ηρέμησε ρε παιδί μου, οκ έχασες την Κάθριν που άλλον άντρα, έκαμεν μιαν λάθος κρίση η φτωσσιή, μεν ξεχνάς ήταν δεκαέξι χρονών τζαι οι έφηβοι εν αμπάλατοι τζαι ανώριμοι τζαι εξάλλου πως μπορείς να την αδικήσεις, εσύ ήσουν η μεγάλη της αγάπη μεν αλλά δεν ελούνεσουν δε.

Τέλοσπαντων, εγω συγκόφκω τον Χήθκληφ Σκορπιό. Στάντααρ!! Παθιασμένος κάβλας αλλά εκδικητικός τζαι μνησίκακος μέχρι το κόκκαλο. Τζαι η Κάθριν εν ιχθείς. Εντοπίζω σχεδόν όλη μου την ύπαρξη στη δική της. Παθιασμένη, είρωνας τζαι νευρικόπελλη. Τζαι μιας τζαι είμαστεν τζαι οι δκο ιχθείς καταλαβαίνω την απόλυτα. Καταλαβαίνω γιατί έπαθε νευρικό κλονισμό που εκατάληξε παντρεμένη τζαι έγγυος με τον λάθος άντρα αλλά γιατί στο δαίμονα επεθανίσκαν οι γεναίτζιες που νευρικό κλονισμό τότε; Εν εμπορούσαν να τους ποτίσουν κανένα ουισκούι; Να τους κάμουν κανένα κλύσμα; Να τες βγάλουν έξω για καθαρό αέρα;

Τζαι πραγματικά τζείνο που απορώ είναι πως εμπορέσαν τούτες οι αδερφές Μπροντέ να γράψουν για τόσο μεγάλα πάθη, έρωτες, ζήλειες, κατζίες, εκδικήσεις, δολοφονίες, νευρικούς κλονισμούς με τόσο πειστικό τρόπο που τη στιγμή που ήταν κοπελίτσες σεμνές ανύπαντρες κορες κληρικού, κλεισμένες στο σπίτι, δεν είδαν σχεδόν τίποτε πέρα της γειτονιάς τους εκτός που τα μικρά διαστήματα που μπορεί να εδουλέψαν σαν γκουβερνάντες (χμμ...μπορεί τζαι τότε πολλά της μόδας να πηδάς την νταντά τζαι εμάθαν ούλλα τα πάθη που τζιαμέ). Έκαμα το γούγολ τζαι η Έμιλυ εν εδούλεψε ως γκουβερνάντα ποττέ άρα μάλλον επηδιούνταν τζαι εζούσαν σκάνδαλα οι άλλες δκυό αράες τζαι ελαλουσαν της τες λεπτομέρειες μετά. Αμάν τζαι γω..αλίμονο αν κάποιος άνθρωπος έχει έμφυτη πλούσια φαντασία τζαι πλάθει ιστορίες που το μυαλό του. Όι, όλη η οικογένεια πρέπει να πηδηχτεί τζαι μετά να έρτει η έμπνευση. Πάντως ο πολυαγαπημένος αδερφός τους ήταν αλκοόλας τζαι ναρκωμανής άρα ξέρουμε απο που βρήκαν έμπνευση για τους ξεφτίλες των βιβλίων τους.

Ελπίζω η κόρη της Κάθριν, η Κάθυ (εφκάλαν την έτσι γιατί επέθανε η νευρικόελλη μάνα της στη γέννα), να κάμει τη σωστή επιλογή, (όι οπως την αμπάλατη τη μάνα της την ιχθύ), τζαι να καταλήξει με τον σχεδόν πνευματικά καθυστερημένο αλλά καλή ψυχή και πουτσαρά Χέαρτον αντί τον καθως πρέπει λουμένο μουρόχαβλο Λίντον. Λευτεριά στους άλουτους!!

Άσχετον αλλά θέλω επειγόντως μαχαλλεπί. Με πολλύν τριαντάφυλλο.

Η δολοφονία της φαντασίας

2011-05-27T17:44:00.006+03:00

Όταν ήμουν μιτσιά στο δημοτικό, εζήτησεν μας η δασκάλα να γράψουμε μες την τάξη μια φανταστική ιστορία για την επανασύνδεση που έχει ένα παιδί με τη δασκάλα του, μετά απο καμιά εικοσαριά χρόνια. Έγραψα την ιστοριούλα στο πι και φι τζαι έτσι περήφανη που ήμουν για το λογοτεχνικό μου έργο έδωσα το της δασκάλας μου να το διαβάσει επι τόπου. Είδα την ότι έφτανε στο μελοδραματικό τέλος που τόσο απολαυστικά εφαντάστηκα και έγραψα, τζαι επερίμενα με ένα αυτάρεσκο χαμογελούι να μου πει μπράβο τζαι να μου βάλει αστερούι μες το τετράδιο μου. Όι μόνο δεν μου είπε μπράβο, αλλά παρολλίο να με δέρει, τόσον αναστατωμένη ήταν.

"Κόρηηηηη!!! Εσκότωσες τη δασκάλα που καρδιακή προσβολή στην συνάντηση με την μαθήτρια της κόρη;;;; Για όνομα του Θεού τι εσκέφτεσουν;"

"εε...έννεν συγκινητικό;"

"Όι, έννεν συγκινητικο. Άτε! Ακόμα έσσιει ώρα για να παίξει το κουδούνι γιαυτό σβήσε το τέλος, σάστο τζαι φέρμου το να το δω"

Δεν θυμούμαι καθόλου πως το έσασα αλλά είμαι σίουρη ότι το τέλος δεν είσσιε τόσο ενδιαφέρον όπως το πρώτο που έργαψα. Δεν ξέρω αν η δασκάλα εταυτίστηκεν τόσο πολλά τζαι επροσβάλτηκεν ή έσσιεσεν πάνω της.

Θυμούμαι πολλά χαρακτηριστικά, η ίδια δασκάλα, όταν εκάμναμε τέχνη άρπαξε το σχέδιο μιας άλλης μαθήτριας τζαι πολλά περιπαιχτικά έδειξε μας "ίντα πελλάρες εζωγράφισεν η συμμαθήτρια μας" γιατί εζωγράφισε το δέντρο κόκκινο.

Η δασκάλα στην οποία αναφέρομαι, εν ήταν καθόλου κατζιά τζαι ξέρω ότι αγαπούσεν μας. Η κοπέλα τούτη τζαι πολλοί άλλοι σαν αυτή, εν τζαι εκάμαν/κάμνουν τίποτε το τραγικό, εν μας ετραυματίσαν ούτε είμαστε λλιόττερο μορφωμένοι εξαιτίας τους. Αλλά σίγουρα νιώθω ότι ήταν μια χρονιά που ένα μεγάλο κομμάτι της φαντασίας μας, της δημιουργικότητας τζαι της ελεύθερης έκφρασης μας επεταχτήκαν στον κάλαθο.

Τζαι νομίζω ένα που τα μεγαλύτερα προβλήματα των Κυπραίων έννεν το χωρκαθκειόν, η αγενεια τζαι η αππωμάρα (παρόλο που τζαι τούτα εν σοβαρά). Τζείνο που μας λείπει τζαι εννα μπορούσε να μας κάμει καλλύττερους, πιο ολοκληρωμένους, πιο ευτυχισμένους τζαι πιο ενδιαφέροντες σαν άνθρωπους εν η φαντασία τζαι η δημιουργικότητα (Βάλλω στοίχημα τζιόλας ότι αν σαν λαος είχαμε πιο πολλή φαντασία, η Κύπρος θα ήταν τζαι καλλύττερος τουριστικός προορισμός).

Εν καταλαβαίνω γιατί εν αφήνουμε τα κοπελλούθκια μας να ζωγραφίσουν τζαι να γράψουν τες "πελλάρες" που εφανταστήκαν. Τελικά ο στόχος είναι να μεγαλώνουμε τζαι να γινισκούμαστεν στεγνά ορθολογιστικά ανθρωπάκια που παίρνουν τον εαυτό τους τζαι το αυτοκίνητο τους υπερβολικά στα σοβαρά; Λαλούμεν των μωρών μας να σοβαρευτούν μόλις μπαίνουν στο δημοτικό, μαντές τζαι εμπήκαν στο πανεπιστήμιο.

Ακόμα τζαι τα παιχνίθκια τους εν τους αφήνουν να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους!! Γοράζουμε γοράζουμε παιχνίθκια των κοπελλουθκιών μας, τζαι προσωπικά οι πιο ευτυχισμένες μου αναμνήσεις που παιχνίθκια εν τζείνα που εκατασκεύασα μόνη μου.

Κοπελλούθκια ακόμα εν έχω άρα μπορώ να παίζω την έξυπνη για λλίο τζαιρό, τζαι να λαλώ "εγώ όταν κάμω μωρά εννα τα αφήνω να ζωγραφίζουν κότζινα δέντρα τζαι εννα τα καδρώνω τζιόλας" ή "θα διαβάζω δυνατά τζαι με περηφάνια την απρεπή ιστοριουλλα που μπορεί να γράψει για την δασκάλα του που πέφτει νεκρή" τζαι ελπίζω το ίδιο να κάμνουν τζαι οι δασκάλοι τους στο σχολείο αλλιώς, εννα πάω τζιαμέ τζαι να τους ταίσω την ιστοριούλα τζαι να τους μπήξω το κότζινο δέντρο στον κώλο

Είδα τον χάρο τίτσιρο 4

2011-05-25T17:28:00.002+03:00

Που τα λλία πράματα που μπορώ να πω με σιγουριά για τον εαυτό μου, τζαι να βάλω το σσιέρι μου στη φωθκιά αν χρειαστεί αλλά ελπίζω να μεν χρειαστεί, εν ότι είμαι άσος στην κριτική ανάλυση των ταινιών σε συναισθηματικό, ψυχολογικό, καλλιτεχνικό, κοινωνικοπολιτικό επίπεδο και ξέρω ότι το γούστο μου στον τομέα είναι Α-ΨΟ-ΓΟ-ΤΑ-ΤΟ και ό,τι και να πω έχω απόλυτο δίκαιο και θεωρώ τον εαυτό μου αυθεντία και ειδήμονα και κατακρίβειαν πιστεύω τόσο πολύ στις γνώσεις μου και το γούστο μου όσο αφορά τις ταινίες που μόλις έκλεψα 500 ευρώ από τα λεφτά του γάμου που φυλάγαμε για επείγον περιστατικά και έκλεισα το ονειρεμένο μου course στο Λονδίνο για Art Direction in Film για το καλοκαίρι και...

Εδώ απλά να κάνω παύση και να πω ότι για αυτό λατρεύω το blogging. Γιατί μπορώ να κάνω τους τεράστιους και ανούσιους προλόγους που λατρεύω να κάνω, χωρίς να έχω κάποιον εκνευριστικό (Μώρατσος, όλοι οι φίλοι μου, γονείς, τυχαίοι περαστικοί) να μου λέει "Ααατεεε...έμπα στο νόημΑΑΑΑ!!"

...που λες I know my movies dude, ήμουν μοναχοπαίδι στην κοσμάρα του με δύο γονείς πυ εδουλεύκασιν που το πρωίν ως την νύχτα τζαι επειδή είχα αρκετό χρόνο στα σσιέρκα μου αλλά εν είχα αρκετή φαντασία για να κάμω φανταστικό φίλο οι ταινίες έγιναν οι καλύτερες μου φίλες τζαι έτσι ναι άι αμ δι τσάμπιον μαι φρεεεεντ τζαι λαλώ τα τούτα ούλλα για να μπορέσω χωρίς περίσκεψην, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ να πω ότι είμαι μυστικά εθισμένη σε όλες τις ταινίες Final Destination. Μόλις τώρα έπιασα το Final Destination 4 τζαι άκουσα ότι εφκήκεν τωρά τζαι το 5!!! Απαναγία μου τρέμω που την χαρά μου! Ανυπομονώ να δω με ποιους καταπληκτικούς φρικιαστικούς παλαβομένους τρόπους εσκεφτήκαν να σκοτώσουν τον κάθε χαρακτήρα!!!

Και εδώ θέλω να θυμηθείτε ότι... είμαι άσος στην κριτική ανάλυση των ταινιών σε συναισθηματικό, ψυχολογικό, καλλιτεχνικό, κοινωνικοπολιτικό επίπεδο και ξέρω ότι το γούστο μου στον τομέα είναι Α-ΨΟ-ΓΟ-ΤΑ-ΤΟ και ό,τι και να πω έχω απόλυτο δίκαιο και θεωρώ τον εαυτό μου αυθεντία και ειδήμονα και κατακρίβειαν πιστεύω τόσο πολύ στις γνώσεις μου όσο αφορά τις ταινίες που μόλις έκλεψα 500 ευρώ από τα λεφτά του γάμου που φυλάγαμε για επείγον περιστατικά και έκλεισα το ονειρεμένο μου course στο Λονδίνο για Art Direction in Film για το κααλοκαίρι και...

Αϋπνίες

2011-05-08T02:52:00.003+03:00

Πόσο τις μισώ τις μαλακισμένες! Εν 3 το πρωί γαμώ τη γενιά μου τζαι είμαι ζωντανή όπως την αππάρα. Δεν ξέρω τι ήπια σήμερα και έγινα έτσι αλλά πρέπει να αρχίσω να το πίνω και το πρωί στη δουλειά. Γαμώτο νομίζω εν η κόακολα. Τζιαμέ που δεν πίννω ποττέ κόακολα ήπια μισό ττενεκκούδι η ώρα μια λλίον πριν ππέσω. Fuckity fuck.

Το περίεργο με τις αϋπνίες μου (που με πιάνουν μια φορά το χρόνο)εν ότι έχω τόση πολλή ενέργεια που θέλω να κάμω σσίλια εκατομμύρια πράματα. Τζαι είμαι γεμάτη ιδέες, τζαι έμπνευση τζαι όλα γύρω μου γυρίζουν. Σκέψεις. Λέξεις. Σχέσεις. Όλα. Ας πούμεν..ως τζαι Σάκη ξέρω αν τραγουδήσω η ώρα 3 το πρωί. Τζαι το απαίσιο είναι ότι όλος ο κόσμος κοιμάται έτσι με τόση έμπνευση και όρεξη πρέπει να μεν κατσιαρίζω και τι στα σκατά μπορείς να κάνεις αν δεν κατσιαρίσεις; έστω και λίγο;

Προσωπικά θέλω να κατσιαρίσω πολλά. Συγκεκριμένα ήρταν μου κάτι τέλειες ιδέες για μια φούστα μέχρι το γόνατο σε στυλ Βικτωριανής εποχής με bustle. Εν ξέρω πως το λαλούν στα ελληνικά το bustle. Βασικά εν πολλύν ύφασμα που εν μαζεμένο και σουρωμένο στην περιοχή του κώλου τζαι κάμνει τον (τον κώλο) να μοιάζει με κώλο του σφήκα. Το πιο πιθανόν θα τα κάμω σσιόνι. Αλλά η ώρα 3 το πρωί πάντα νομίζεις ότι η ιδέα σου είναι καταπληκτική και θα δουλέψει τζαι αχ βαχ γιατί να τζοιμάται ο Μώρατσος τζαι ούλλη η γειτονιά τζαι να μεν μπορώ να ανάψω την μηχανή να κάμω την φούστα πραγματικότητα; Τζαι πότε στον δαίμονα θα αρχίσω να νυστάζω επιτέλους;

Αλόπως θα ανοίξω να διαβάσω Ρώσικη λογοτεχνία. Ρε παιδί μου δε ξέρω τι μου κάμνουν τούτοι οι Ρώσσοι αλλά στο δεκάλεπτο κλείνουν τα μάτια μου. Τζαι έχω τους μεγάλο απωθημένο! Θέλω ρε παιδί μου να καταφέρω να διαβάσω έναν που τους μεγάλους Ρώσσους τζαι να μεν καμμήσουν τα μμάθκια μου ούτε μια φορά, να το κατανοήσω τζαι να το απολαύσω τζιόλας. Επήα προχτές στο βιβλιοπωλείο να γοράσω Ντοστογιέφσκι και συγκεκριμένα ήρτεν μου όρεξη για τους Αδελφούς Καραμαζόφ (δεν έχω ιδέα γιατί, αλλά στο μυαλό μου εν ένα βιβλίο που αν είσαι αρκετά έξυπνος και εκλεπτυσμένος θα το απολαύσεις τα μάλα). Μόλις είδα ότι μόνο ο πρώτος τόμος έχει κάπου 400 σελίδες είπα του χρόνου δκιαβάζω το τζαι αντί αυτού έπιασα ένα μικροσκοπικό βιβλιαράκι των 50 σελίδων που ξεκινά με την πρόταση "Σπαστικός αυτός που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα". That's more like it.

Αύριο εννα φάω ψάρι. Σοβαρά να δούμεν τι άλλη μαλακία θα γράψω ώσπου να νυστάξω. Που λες ναι θα φάω ψάρι στα κάρβουνα αύριο. Δεν ξέρω αν είναι επειδή είμαι γοργόνα (ιχθείς) αλλά τρώω τόσα πολλά ψαρικά που φοούμαι ότι εννα πάθω δηλητηρίαση που τον πολλύν υδράργυρο. Εν εξανάκουσα να έγινε κάτι τέτοιο φυσικά αλλά άμαν μου μπει μια χαζή ιδέα στο νου, βγαίνει πολύ δύσκολα. Επισης άκουσα ότι άμαν είσαι έγγυος πρέπει να περιορίσεις τα ψαρικά που έχουν ψηλή περιεκτικότητα σε υδράργυρο, τζαι ότι πρέπει να κόψεις το sushi εντελώς. Οκ το τελευταίο θα το αντέξω αλλά αν πρέπει να κόψω τις κονσέρβες με τους τόνους εννα γίνει καφκάς. Με μένα τζαι το αγέννητο. Θα του πω "ακου να σου πω, τόσον τζαιρόν έκαμνα ότι ήθελα τζαι έτρωα όσους τόνους έθελα. Εννα κόψω το ποτο για λλόου σου νομίζω εν αρκετός συμβιβασμός. Άτε κανεί σε."

Ο Μώρατσος μου έκαμνε μου ούλλον κομπλιμέντα σήμερα. Λλίον μετά που του είπα ότι τον αγαπώ τζαι ότι εν θα μπορούσα να ζήσω με κάνεναν μα κανέναν άλλον άντρα γιατί τζείνος εν ο πιο τέλειος που ούλλους (τζαι εν ο μόνος που με αντέχει), εχαίδεψεν μου τα μαλλιά μου τζαι είπεν "πε μου, που έβαφες άσπρο το έπιπλο πριν, έβαψες τζαι τα μαλλιά σου;" Δηλαδή όι πείτε μου, έχει πιο λεπτεπίλεπτο τρόπο να πεις της γυναίκας της ζωής σου ότι ασπρίσαν τα μαλλιά της τζαι θέλουν βάψιμο; Τζαι όταν πολύ επαναστατικά εκλότσισα την σακούλα που ήταν χαμέ αντί να την σηκώσω και να την φυλάξω, είπεν μου με μια γλύκα "Χριστέ μου ίντα λέρισσα που είσαι". Αααχ εννεν ενα όνειρο ο αντρακλας μου;

Ππε εν 3:40 ακόμα δεν ενύσταξα, λαλώ μαλακίες τζαι άρκεψα να πεινώ τζιόλας. Νομίζω ήρτεν η ώρα για λίγη ποιοτική Ρώσικη λογοτεχνία, ο Μπουλγκακόφ ενναν ότι πρέπει..

ΜΑΝΑΡΙ ΜΟΥΥΥ

2011-05-05T17:19:00.002+03:00

Δεν ξέρω αν είναι επειδή είμαι 30% λεσβία ή αν είναι επειδή είμαι 70% χωρκάτισσα..αλλά όταν βλέπω όμορφες κοπέλες στο δρόμο εύχομαι να μπορούσα έστω για μια στιγμή να ήμουν ένας πασσιύς λίγδης οδηγός διπλοκάμπινου με νυχούδι για να μπορώ επίσημα και με τον νόμο να φκάλω την κκελλέ μου που το παράθυρο τζαι να φωνάξω "ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ ΕΣΥΥΥΥ", "ΕΙΣΑΙ ΟΜΟΡΦΗΗΗΗ", "ΜΑΝΑΡΙ ΜΟΥΥΥΥΥ"...

Για αυτό μανάρι μου, αν καμιάν μέρα σαν περπατάς στο δρόμο δεις μιαν γεναίκα να φκάλλει τη κκελλέ της που το παράθυρο τζαι να σου φωνάζει κομπλιμέντα, συγχώρα με, εν που ξήασα ότι εν βαστώ διπλοκάμπινο

Μητρότητα και ζωδιακός κύκλος

2011-04-29T18:38:00.005+03:00

Είμαι έτοιμη να γίνω κακή μάνα. Ενόμιζα εν θα έρκετουν ποττέ τούτη η στιγμή. Ενόμιζα ότι το δικό μου βιολογικό ρολόι εν χαλασμένο, αλλά τελικά απλά κτυπά με δκυό δεκαετίες καθυστέρηση (ναι δκυό δεκαετίες, οι συμμαθήτριες μου ήταν έτοιμες να γίνουν μάνες που τα 8 τους).

Ακόμα φοϊτσιάζει με φυσικά η έλλειψη προσωπικής ζωής, το κλάμα, το ξενύχτι, τα κακκά, τα κακκά, τα κακούργα μου γονίδια που σίγουρα θα με κάνουν κακή μάνα, ότι θα κόψω το sushi για 9 μήνες κτλ αλλά νιώθω ρε παιδί μου μια ζεστασιάν άμα σκέφτουμαι το μωράκι μας να λέει την πρώτη του λέξη: "βίλλα". Φυσικά άμα σκέφτουμαι τα άλλα μωράκια, των άλλων ανθρώπων, νεκατσιώ, αλλά έχω μια παράξενη αίσθηση μες το στομάχι ότι το δικό μου μωράκι δεν θα το νεκατσιώ ή θα το νεκατσιώ λιγότερο και αυτό φίλοι μου είναι που ονομάζουμε Μητρικό Ένστικτο.

Εξοπλισμένη τώρα με αυτό το νέο φρούτο, το Μητρικό Ένστικτο, πρέπει εννοείται να κάμω τον συνηθισμένο μου ψυχωτικό λεπτομερέστατο προγραμματισμό από τη στάση της σύλληψης μέχρι το φουστάνι που θα φορέσω στον γάμο της/του. Ξεκινώντας λοιπον από τον προγραμματισμό της σύλληψης, πρέπει να σας πω ότι ΗΔΗ έπρησα τα αρτζίδκια ούλλου του κόσμου γυρόν μου κάμνωντας σε κάθε συζήτηση ακριβείς μαθηματικούς υπολογισμούς για τον ΕΠΟΜΕΝΟ χρόνο που αποφασισαμε να συλλάβουμε το θαύμα. Οι ακριβείς μαθηματικοί υπολογισμοί αφορούν βεβαίως τον ζωδιακό κύκλο. Γιατί το κοπελλούδι μου εννοείται ότι δεν μπορεί να γεννηθεί ότι του κατεβεί! Όι! Αν θα δεσμευτώ να το αγαπώ και να το προστατεύκω πρέπει να το προφυλάξω από τώρα από τοξικά ζώδια που θα επηρεάσουν ολόκληρη του τη ζωή.

Πρώτα από όλα το Μικρό μου Θαύμα, όπως λέμε Μικρό μου Πόνυ δεν μπορεί να γεννηθεί Λέων. Απλά δεν μπορεί. Αν γεννηθεί Λέων σόρυ αλλά εννα το πετάξω μες τον κάλαθο. Είμαι σίουρη ότι έχει και εξαιρέσεις όπως μια αγαπημένη μου φίλη, αλλά τα μαυρογέρημα εν υπερβολικά έντονα ζώδια και πολλά "θέλω να είμαι το επίκεντρο της προσοχής και να κερδίζω ούλλους τους καφκάες" ανθρώποι. Εν ιμπόρω σόρυ. Οκ, εν θα το πετάξω στον κάλαθο αλλά θα το δώσω για υιοθεσία.

Υδροχόοι, Ταύροι, Κριοί απορρίπτονται λόγω της υπερβολικά ουδέτερης ενέργειας που αποπνέουν (τουλάχισον σε μένα) και λόγω της μηδενικής επίδρασης που είχαν αυτά τα ζώδια στη ζωή μου. Εγνώρισα καμπόσους και απλά για μένα είναι see-through ανθρώποι που δεν μου κάνουν καμιά μα καμία εντύπωση. Και το Μικρό μου Θαύμα δεν μπορεί να είναι see-through.

Ο Ζυγός εν θετικό ζώδιο και θα ήταν πολύ ευπρόσδεκτο γιατί είναι γοητευτικοί και λαμπεροί άνθρωποι με πολλή ενέργεια, συνήθως χαρούμενοι και γνωρίζουν ενστικτωδώς πως να κινούνται με χάρη μες την κοινωνία και να διαπρέπουν. Ήταν μες τους δυνατους υποψήφιους αλλά συνορεύει επικύνδυνα με τους Παρθένους το πιο control-freak usually cleaning freak as well ζώδιο (το θετικό όμως είναι ότι δε θα χρειάζεται να έχουμε ποτέ έξοδα για καθαρίστριες).

Οι Σκορπιοί δεν με χαλούν αλλά κουβαλούν πολλυυυυυυ δραμα. Αρχαιοελληνική τραγωδία I tell you!

Οι ιχθείς εν σπαστικοί, νευρωτικοί, υπερευαίθητοι, μουρμούρηδες, πρήχτηες, control-freaks, υπεραγαπησιάρηδες, καφκατζήες και τα ξέρω όλα αυτά πολύ καλά από τον εαυτό μου. Τα καρκινάκια εν οκ, εν συμπαθητικά και κοινωνικά αλλά στις κακές τους μέρες έχουν όλα τα χαρακτηριστικά του ιχθυ.

Οι Δίδυμοι εν καλές και ενδιαφέρουσες ψυχές αλλά εν επίσης απρόβλεπτοι και πουτσογράφτες. Γεια σου κουμέρααα!

Και αυτό μας φέρνει στα μοναδικά δύο επιθυμητά ζώδια: Τοξότες και Αιγόκεροι. Βασικά το επιθυμητό είναι ο Αιγόκερως, το Άγιο Δισκοπότηρο της γέννας, αλλά επειδή συνορεύει επικύνδυνα με τον συμπαθητικό, κοινωνικό και πασσιαμά Τοξότη, είμαι έτοιμη να δεχτώ το "ατυχήμα".

Ο Αιγόκερως μπορεί στην αρχή να φαίνεται ψυχρός και απόμακρος αλλά εννεν καθόλου έτσι, απλά θέλει λλίην ώρα να σταρτάρει η μηχανή του. Μόλις σταρτάρει αννοίει τζείνην την καρκιάν ούλλην, βάλλει σε μέσα τζαι σσιουμαλίζει σε. Τούντα πλάσματα ξέρουν ακριβώς τι θέλουν και πως να το αποκτήσουν. Εν στοχοπροσηλωμένοι χωρίς να χάνουν επαφή με τις χαρές και εμπειρίες που τους φέρνει απρόβλεπτα η ζωή. Εν γενναιόδωροι, αφοσιωμένοι, διακριτικοί, λλίον σαρκαστικοί και είρωνες αλλά πάντα με μέτρο και χιούμορ just the way I like it. Τούτον μάλιστα, εν το Μικρό μου Θαύμα. Να μεν σου πω ότι εν τζαι Μεγάλο τελικά.

Για να μου φκεί ομως το θαύμα, πρέπει να κάμω τάμα. Άσχετον αλλά ποτέ δεν μπορώ να αντισταθώ στην ομοιοκαταληξία. Που λες, για να βγάλω Αιγοκεράκι πρέπει να ανάψω ενα κεράκι. Γαμώτο σταμάτα! Οκ, πάμε ξανα..Για να κάμω ένα παιδί που να ανήκει σε αυτό το ζώδιο πρέπει να γεννηθεί μέσα του Δεκέμβρη μέχρι αρχές του Γενάρη, έτσι αν είναι οι υπολογισμοί μου σωστοί πρέπει να το σπείρω μέσα του Μάρτη σωστά; Αλλά, αν θα σταματήσω την αντισύλληψη τότε, πρέπει να περιμένω δύο μήνες για να σταρτάρει η μήτρα μου άρα να σπείρουμε τον Γενάρη σωστά; χμμμ και επίσης πρέπει να λάβουμε υπόψην ότι ο σπόρος ίσως να μην πιάσει από την πρώτη και εδώ είναι που δυσκολεύει το πράγμα και γιαυτό δέχτηκα συνειδητά και τον Τοξότη γιατί αν ξεκινήσουμε προληπτικά πιο νωρίς και είμαι τελικά καρπερή όπως το κοτσσινόχωμα της Ξυλοφάγου θα μου βγεί Τοξοτάκι. Εδώ είναι με αυτά τα ερωτήματα και με αυτούς τους υπολογισμούς που χάνω τον ύπνο μου και εδώ είναι που κάνω τους φίλους μας να μην θέλουν να μας ξανακαλέσουν ποτέ ξανα.

Γαμώτο εν μεγάλα και σημαντικά ερωτήματα τούτα..πότε πρέπει να σπείρουμε τον σπόρο;; Και αν τα κάμουμεν πίλλιες και μου φκει Λέων; Εννα αντέχω να μεν το κάμνω άχρηστο; Αν μου φκει Σκορπιός εννα πρέπει το πάρω να σπουδάσει θέατρο; Αν μου φκεί η see-through τριάδα εννα πρέπει να τους βάλλω πολύχρωμα ρούχα και να τους δένω κουδουνάκι στο λαιμό για να υπάρχουν πιο ξεκάθαρα στο χώρο; Αν μου φκει Ιχθείς εννα πρέπει να αγοράζω διπλές ποσότητες cleenex και φλόκκους για να σκουπίζουμε τους ποταμούς δακρύων και των δύο μας; (μόλις εφαντάστηκα να κάθομαι να βλέπω Legends of the Fall με την κόρη μου..θα υπάρχει πρόσβαση στο σπίτι μόνο με βάρκες)Αν μου φκει Αιγόκερως αλλά εν σταρτάρει ποττέ η κοινωνική μηχανή του τζαι ενναν μούργος τζαι απόμακρος; Τζαι αν μου φκει 5 κιλά κοπελλούι τζαι γίνω μια λόττα τζαι εν χάσω ποττέ μα ποττέ τα κιλά της εγκυμοσύνης τζαι θα είμαι μια αηδιαστική χλαπάτσα;

Γαμώτο...

...μεγάλον άγχος τζαι ευθύνη τα κοπελλούθκια..τζαι ακόμα εν τα έσπειρα

Γιατί δεν πρέπει ποτέ να οδηγάς ή να ράβεις υπο την επήρεια

2011-04-16T16:55:00.003+03:00

Η αλήθεια είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν οδηγώ αφού καταναλώσω αλκοόλ και τις λίγες φορές που το επιχείρησα, είχα 15 αγγέλους και 13 χερουβείμ να με φυλάνε (αν λάβουμε υπόψην ότι ακόμη και νηφάλια, οδηγώ ακριβώς όπως πιστεύουν οι άντρες ότι οδηγούν οι γυναίκες).

Χθες ήπια λίγο κρασάκι και έτσι στη επιστροφή στο σπίτι οδήγησε η πλατωνική μου γκόμενα, (η Roam για όσους δεν ξέρουν). Κάπου εκεί κοντά στο σπίτι μου ήβραμεν ομίχλη. Πολλλλήηηην ομίχλη ρε παιθκιά!! Που πόθθεν ήρτε ΤΟΣΗ ομίχλη; Τέλοσπάντων, παίρνοντας έμπνευση απο την ατμόσφαιρα άρχισα να αναλύω την ταινία/βιβλίο τρόμου The Mist του πνευματικού μου εραστή Stephen King, ότι δεν πρόκειται για ταινία τεράτων αλλά αλληγορία για την κοινωνία μας και μιλά για τον πρωτόγονο άνθρωπο πως σχηματίζει ιεραρχικές ομάδες στην κοινων...ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΓΑΜΩΤ63$??3θ%θυδ+ςδφξ.!! και κάπου εκεί έπαθα κρίση πανικού γιατί πετάχτηκαν μέσα από την ομίχλη δύο γάτοι που γνωρίζονταν με τη βιβλική έννοια κάτω απο γειτονικό αυτοκίνητο και παρολίγο να τους κάνουμε χαλκομανία. Μόλις είδα τους γάτους άρχισα να κουνάω τα χέρια υστερικά και στο τέλος αγκάλιασα το απροστάτευτο μου σώμα βγάζοντας ταυτόχρονα μια τσιριλλιά κοριτσόπουλλου που την βιάζουν 10 μαύροι. Αν οδηγούσα εγώ, θα γινόμασταν και εμείς και οι γάτοι χαλκομανία. Και ίσως και οι νάνοι του κήπου της γειτόνισσας. Και εκεί σιγουρεύτηκα ότι δεν τη κατέχω τη γαμημένη την ψυχραιμία ούτε την ελάχιστη ικανότητα οδήγησης μετά από συνάντηση με τον φίλο μου τον Mateus.

Σήμερα, επειδή είμαι πιστή στις παραδόσεις που λένε ότι πρέπει να συνεχίσεις με το φαρμάκι που έπινες την προηγουμένη, χτύπησα ακόμη ένα Mateus για συνοδευτικό του μεσημεριανού. Και στη συνέχεια με έπιασε έμπνευση και έκατσα στη ραπτομηχανή. Και για όσους νομίζουν ότι θα πω κάποια ιστορία τρόμου ότι έραψα το χέρι μου υπο την επήρεια έχω να σας πω μόνο ότι είσατε ανώμαλοι. Που έμεινα; Α ναι έκατσα στην ραπτομηχανή και δεν έραψα το χέρι μου. Θυμάστε την φανέλα που σας επέλλανα παλιά; ε, εγόρασα την αλλά έθελεν λλίες μετατροπές τζαι σήμερα ήταν η ευκαιρία. Εξημπάρωσα τα μανίκια, εστένηνα την φανέλα τζαι μετά αποφάσισα ότι ήθελα πίσω τα μανίκια έτσι έραψα τα πίσω και όταν τέλειωσα και κοίταξα με περηφάνια την φανέλα είδα ότι έραψα τα μανίκια εντελώς ανάποδα, δηλαδή το άνοιγμα του χεριού το έραψα στον ώμο και τον ώμο στο άνοιγμα του χεριού. Δε λέω, είναι μια άποψη, αν χωρούσε βέβαια να μπει ο ώμος μου στην φανέλα.

So no, αν κάμεις παρέα με τον Ματέους, με την Στολίχναγια, με την Σμιρνόφ ή με την Anglias μεν κάμεις απολύτως τίποτε μετά. Πήεννε ππέσε.

Ακολουθεί απλήρωτη διαφήμιση

2011-04-14T18:21:00.003+03:00

Άμαν ενθουσιαστώ πολλά με κάτι, ετέλειωσεν! Εν η αποστολή μου, εν το πεπρωμένο μου, το νόημα της ζωής μου να ενθουσιαστούν με το ίδιο πράγμα και όοοοολοι οι υπόλοιποι άνθρωποι στον πλανήτη. Γιατί αν ενθουσιάζεσαι μόνος σου εν πολά μοναχικό, άσε που φαίνεσαι τζαι ηλίθιος. Και έτσι δεν μπορώ να το κρατήσω μέσα μου άλλο, πρέπει να το μοιραστώ μαζί σας και πρέπει να ενθουσιαστείτε και σεις. Και κατίσσιει σας αν δεν ενθουσιαστείτε αρκετά. Ή αρκετά πειστικά.

Τολοιπόν! Ο νέος έρωτας της ζωής μου ακούει στο όνομα "white chocolate lemon muffin". Το σπίτι του είναι στα Gloria Jeans Coffees (επροειδοποίησα σας στον τίτλο ότι ήταν να κάμω διαφήμιση γιαυτόν μεν ζαώνετε την φατσούα σας τζαι εννα κάμετε ρυτίδες).

Ότι και να σας πω για αυτό το θεϊκό γλυκισματάκι είναι λίγο. Αλλά εννα προσπαθήσω να σας περιγράψω έστω και αυτό το λίγο. Το μάφιν αυτό, πριν σου το σερβίρουν, το ζεσταίνουν και έτσι το κυρίως γλύκισμα είναι ζεστο μαλακό και αφρούγιο. Μέσα, τα κομματάκια της άσπρης σοκολάτας μισολιώνουν και σμίγουν με την ζεστή υγρή λεμονάτη κρέμα και δημιουργούν μια γλυκόξινη πανδαισία γεύσεων. Το κρεμώδες μέρος εν αρκετό για να γλυκαθείς αλλά και για να νιώσεις μικρές ξινές εκρήξεις ηδονής πάνω στη γλώσσα σου. Ακόμα μιλούμεν για το μάφιν, εν αλλάξαμε θέμα. Για να ισορροπήσουν οι γεύσεις υπάρχει αρκετό μέρος κέηκ με μια πιο ήπια και απαλή γεύση, με μόνο μια υπόνοια μυρωδιάς λεμονιού.

Πρέπει να το δοκιμάσετε. Σοβαρομιλώ. Εν αστειεύκουμαι, αν δεν το δοκιμάσετε, τζαι αν το δοκιμάσετε αλλά δεν ενθουσιαστείτε, εννα απογοητευτώ πάρα πολλά. Εννα χρειαστώ παρηγοριά. Εννα χρειαστώ μιαν γλυκόξινη παρηγοριά που κάμνει εκρήξεις πάνω στη γλώσσα σου τζαι ξέρω γω. Καλάν...εν πειράζει αν δεν σας αρέσει εν εχάθηκεν ο κόσμος...

Φακ ρε Λούσυ

2011-04-07T17:34:00.005+03:00

Είμαι σοκαρισμένη ρε κοπέλια! Πριν καμιά βδομάδα επήα τζαι είδα μιαν Γαλλική ταινία, το Gainsbourg, για τη ζωή του ομώνυμου συνθέτη και τραγουδιστή Serge Gainsbourg. Ελάτρεψα τα πάντα στην ταινία αυτή τζαι πάνω από όλα ερωτεύτηκα την σούπερ ντούπερ χαριτωμένη ηθοποιό Lucy Gordon που υποδυόταν τη γυναίκα του, την ηθοποιό και τραγουδίστρια Jane Birkin. Μα μιλούμεν ήταν τόσο γλυκούλα που έθελες να τη φάεις. Τζαι εννεν μόνο η εμφάνιση της, ήβρα το παίξιμο της πάρα πολλά καλό. Anyway I was impressed. Τζαι ανακάλυψα μόλις τωρά ότι η δεσποινίς, λλίες μέρες πριν παιχτεί η ταινία στις Κάννες αυτοκτόνησεν. Τζαι πως αυτοκτόνησε; εκρεμμάστηκε στο σπίτι του φίλου της την ώρα που ο φίλος της ετζοιμάτουν. Άρα άφηκεν του αγαπημένου της έναν ωραίο δωράκι για το καλημέρα. Τζαι το πιο σούπερ ντούπερ της υπόθεσης; την νύχτα πριν αυτοκτονήσει, είχαν ερωτικό καυγαδάκι με τον φίλο της. Άρα τούτος ο άνθρωπος, όι μόνον έπρεπε να ξυπνήσει τζαι να δει την ζαχαρένια του να κρέμμεται που το τταβάνι, αλλά έπρεπε να κόψει το σσιοινί τζιόλας για να την κατεβάσει, τζαι να ζήσει μια ζωή με την τελευταία ανάμνηση και πιθανότατα τις τύψεις ότι ο καυγάς τους ίσως να την οδήγησε στον τραγικό της θάνατο.

Ούφφου ρε κουμπάρε. Οκ, γενικά εν καταδικάζω την αυτοκτονία, για κάποιους όντως η ζωή εν απλά υπερβολικά δύσκολη, αλλά άμαν εν έτσι περιπτώσεις νευριάζω. Η κοπέλα είχε μια πολλά καλή σχέση με την οικογένεια της, εδήλωσε πρόσφατα πόσο ερωτευμένη ήταν, ξαφνικά απογειωθηκεν η καριέρα της, τζαι ήταν τζαι πανέμορφη η πουτάνα (βλέπε φώτο). Τζαι κάμνει έτσι μαλακία. Τζαι κάμνει το με τρόπον κατζιάρικο, εγωιστικό, εκδικητικό, επιδεικτικό (οκ συνήθως έτσι είναι οι παραπάνω αυτοκτονίες). Νομίζω συγχωρώ την αυτοκτονία φτάνει οι συνθήκες της να είναι λίγο...thoughtful για τους άλλους. Ειδικά για τζείνον που ξέρεις ότι θα σε έβρει. Ούφφου εν ξέρω...οκ, φαντάζομαι ένας άνθρωπος για να φτάσει σε έτσι σημείο έχει σοβαρά προβλήματα. Είτε εξωτερικά είτε εσωτερικά. Αλλά όταν το σκέφτομαι συναισθηματικά το θέμα και φαντάζομαι π.χ. μιαν μάνα να κόβει τις φλέβες της μες την μπανιέρα ενώ ξέρει ότι μπορεί να την έβρει το μωρό της, λέμεν τώρα, εύχομαι να μπορούσαμεν να συνεφέρνουμε αυτούς που αυτοκτονούν τζαι να τους διούμεν ένα γερό ξύλο τζαι μετά να τους καταδικάσουμε να ζήσουν για ακόμα 65 χρόνια.

Any thoughts?

Ξέρεις με; Να ξεράνεις!

2011-04-06T18:33:00.005+03:00

Εχτές εγνωρίστηκα με κάποιον άνθρωπο που δεν είδα ποττέ στη ζωή μου.
"Χαίρω πολύ.."
"Ξέρω σε."
"Σορρυ..εξαναγνωριστήκαμεν;"
"Όι αλλά θυμούμαι σε που το πανεπιστήμιο"

Τζαι τζείνη τη στιγμή ένιωσα τον γνωστό εκνευρισμό που νιώθω όταν καταλάβω ότι ο άλλος με "ξέρει". Τζαι γω φυσικά εν τον ξέρω. Γιατί πρώτον έχω μνήμη χρυσόψαρου τζαι δεύτερον επειδή δεν θωρώ τους γύρω μου ποττέ. Είμαι πάντα επικεντρωμένη στον δικό μου μικρόκοσμο. Τζαι εκνευρίστηκα γαμώτο. Γιατί νιώθω ότι τούτοι που με "ξέρουν" εν μπορούν πλέον να με γνωρίσουν. Εμένα. Επειδή ήδη "ξέρουν" τζείνο που νομίζουν ότι ξέρουν. Τζαι προσπαθώ να καταλάβω γιατί τούτον αποτελεί πρόβλημα.

Πειράζει με που οι άλλοι μπορεί να έχουν σχηματίσει κάποια άποψη για μένα απο μόνοι τους χωρίς να έχω εγω κανένα έλεγχο στο Τι άποψη θα σχηματίσουν για μένα; Δηλαδή εν για τον έλεγχο που πρόκειται; Γιατί αν ελέγξω ΕΓΩ την εικόνα μου στα μάτια των άλλων τότε αυτό σημαίνει ότι υπάρχω εκεί έξω στην μορφή που θέλω ΕΓΩ να υπάρχω. Τούτο σημαίνει όμως ότι είμαι το ίδιο μιζερορεζίλισσα όπως τους καυμένους ανθρώπους που κάμνουν photoshop τες φωτογραφίες τους στο facebook.

Γιατί όμως να με ενοχλεί αν ο άλλος σχηματίσει μια εικόνα για μένα απο μόνος του;
Ίσως γιατί τελικά φοβάμαι ότι θα σχηματίσει την εικόνα που έχω ΕΓΩ πραγματικά για μένα; Γαμώτο τελικά έχω ακομα τόσες ανασφάλειες για το ποιά είμαι; Ενόμιζα ότι είχα ξεπεράσει τούντες μαλακίες. Ενόμιζα ότι εν με κοφτει πλέον αν με συμπαθούν οι άλλοι, αν με εγκρίνουν οι άλλοι, αν είμαι αρκετά καλή όπως τους άλλους.

Είμαι όντως ακόμα τόσο κοπλεξική όμως οξα ούλλα τούτα εν μια μαλακισμένη ηχώ που ετρύπωσεν μες τον νού μου σαν έκαμνα χούβερ. Πάντα ρε γαμώτο άμαν καθαρίζω πιάνουν με τα βαθιά υπαρξιακά μου. Εν γιαυτό αλόπως που εν καθαρίζω σχεδόν ποττέ. Καλάν εννεν γιαυτό. Εν επειδή είμαι τεμπέλα.

Τέλοσπαντων, πίσω στες βαθιές σκέψεις.

Ίσως..λέω ίσως, εν θέλω να με ξέρουν άνθρωποι που το παρελθόν μου γιατί νιώθω ότι άλλαξα, οτι εβελτιώθηκα αλλά οι άλλοι που με "ξέρουν" απο "πριν" εν θα δούν ποττέ την βελτιωμένη εκδοχή μου (εγεμώσαμεν εισαγωγικά δαμέσα οξα εν η ιδέα μου;). Τζαι γιατί με κόφτει πάλε ειπαμεν; Γκαντ νταμιτ εννα κάμνω ψυχοθεραπεία ως τα 67 μου αλόπως. Εντωμεταξύ η ειρωνία της ανάρτησης εν ότι ψυχολογικά είμαι στα χάι μου (τζαι γιαυτόν αποφάσισα να κάμω χούβερ μετά που 2 χρόνια που εμετακομισα σε τούντο σπίτι).

Ατε αφήνω σας τζαι πάω για σιδέρωμα. Τζιαμέ να δείτε βάθος τζαι εισαγωγικά που εννα ππέσουν.

Οκ εσιδέρωσα λλίον τζαι όντως φτάνω σε οργασμό βαθιών σκέψεων. Τολοιπόν! νομίζω ενοχλεί με να με "ξέρουν" από παλιά γιατί απλουστατα αντιπαθώ πολλά την cake του παλιά. Εν την συμπαθώ και δεν την αποδέχομαι. Τζαι με το να υπάρχει στις μνήμες κάποιων ανθρώπων, σημαίνει υπάρχει γενικότερα. Και δεν θέλω να υπάρχει γιατί περάσαμε άσσιημα μαζί για πολλά χρόνια. Αλλά νομίζω μόνο αν αποδεχτώ τζείνο το κομμάτι που με εκνευρίζει, ως δικό μου, ως μέρος της σημερινής ύπαρξης μου, εννα σταματήσει να με κόφτει πραγματικά τι εντύπωση έχουν (ή είχαν) οι άλλοι. Psyyyychoo!!!

Διαψεύστε με

2011-03-22T18:23:00.004+02:00

Συναντώ ολοένα και περισσότερους ανθρώπους στην Κύπρο που μισούν τους άθεους, τους αλλόθρησκους, τους ομοφυλόφιλους, τους αμφιφυλόφιλους, τους Μαύρους, τους Κινέζους, τες Κινέζες, τες Ρωσσίδες, τες Ρουμάνες, τους Ρουμάνους, τους Πακιστανούς, τους Ινδούς, τζείνους που εν εξομολογούνται, τζείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους Κυπραίους τζαι όι Έλληνες τζαι τέλος τους Εβραίους (εν ξεχωριστή ομάδα από τους αλλόθρησκους γιατί εν δαιμονισμένοι συνομώτες που θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο τζαι έχουν εκκολαπτήρια με Εβραίους επιβήτορες για να παράγουν παραπάνω Εβραιούθκια).

Μισούν. Δεν Διαφωνούν. Μισούν.

Τζαι πρέπει να πω ότι αρχίζει να με καταβάλλει η θλίψη για τουτο το πράμα. Επήρεν μου χρόνια να βρω τον τόπο μου σε τούτην την κοινωνία, τζαι επηρεν μου χρόνια να βρω όμορφα τζαι θετικά στοιχεία που να με κάμνουν να λατρεύω τούτην την χώρα τζαι τους ανθρώπους της, άσχετα που τα ελαττώματα τζαι τις ελλείψεις τους. Μέσα σε 2-3 μήνες νιώθω ότι άρκεψεν η αντίστροφη μέτρηση. Νιώθω ότι οδεύουμεν σε ένα πολλά σκοτεινό μονοπάτι. Νιώθω ότι μετατραπούμαστιν σε ενα λαό χωρίς ψυσσιήν.

Τζαι τζείνο που σας ζητώ ειναι να με διαψεύσετε.
Πραγματικά ΔΕΝ έχω όρεξη να κάτσω να δκιαβάζω άσχετα σχόλια τζαι να τσακώνουμαι κατα πόσον η Κύπρος εν Ελληνική ή Κυπριακή ή ξέρω γω Ρουμάνικη. Ούτε εννα συζητήσω αν οι ππούσσστηες τζαι οι λεσβίες εν παραφύσικοι. Ούτε θέλω να μου πείτε για τα τσέκκια των αλλοδαπών. Κανεί. Θωρώ τζαι γω τα ίδια κανάλια με σας τζαι θκιαβάζω τες ίδιες εφημερίδες με σας. Εν θα με μορφώσετε. Θέλω, αν λανθάνομαι, αν υπάρχει ελπιδα, αν βλέπετε κόσμον διαφορετικον που τούτον που βλέπω εγώ τελευταίως, να μου το πείτε. Απλά για να το ξέρω. Για να αρχίσω να αναπνέω καλλύττερα. Για να ξινεκατωθεί το στομάσσιν μου.

Αμόκ χαριτωμενιάς

2011-03-11T16:11:00.002+02:00

Σοβαρά ΔΕΝ φαντάζεσαι τι αμόκ έπαθα που είδα τούντο βιντεάκι. Μιλούμεεεννννν I wanna deep fry it in love and eat that motherfucker! Χουυυυτσι χουτσι χουτσι χουτσιιιιιιιιιι μανα μου σε ρεεε αμμουλλο να σε κάμω

Ειδικές Ικανότητες

2011-03-02T18:39:00.002+02:00

Εν ξέρω για σας ρε κοπέλλια αλλά για μένα ειδικές ικανότητες σημαίνουν εεεε....ειδικές ικανότητες. Δηλαδή να πετάς με την κάπα σου άμαν έσσιει πολλήν κίνηση στο δρόμο, να ψήνεις το κοτόπουλο με τες ακτίνες των μαθκιών σου τζαι μόλις δεις τον πρώην σου να κτενίζεται το μαλλί που μόνο του. Φυσικά επειδή ζούμε στον πραγματικό κόσμο όπου δυστυχώς τα κόμικς μπορούν να μετατραπούν στην καλύτερη περίπτωση σε μια φοβερή ταινία (βλέπε kick-ass) και τίποτα παραπάνω, αποφάσισα να κατεβάσω λίγο τις προσδοκίες μου και να σας παρουσιάσω τις ειδικες ικανότητες που εύχομαι ολόψυχα να κατείχα (τζαι actually υπάρχει η δυνατότητα κάποτε να αποκτήσω):

1. Να μπορούσα να έκοβα το σπιτφιξ με τα δόντια μου όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Τι εννοώ;; Εννοώ εύχομαι να μπορούσα να κάμω τζείνο το μάγκικο και γρήγορο τσσικ με την άκρια του δοντιού μου τζαι να κοπεί το γαμημένο το σπιτφίξ αντί απλά να παραμείνει ατάραχο και αγέρωχο στη θέση του γεμάτο με σημάδια δοντιών και σάλια.

2. Να μπορούσα να ρίξω τις πλακουτσωτές πέτρες στη θάλασσα/λίμνη/ποτάμι και να κάμει τζείνο το τριπλό πεταχτό τζαι χαριτωμένο μποιγκ! μποιγκ! μποιγκ! στην επιφάνεια του νερού, αντί για το βαρύγδουπο ΜΠΛΟΝΓΚ!! στον βυθό.

3. Να μπορούσα να σφυρώ κλέφτικα. Ξέρεις, ποτζείνες τες σφυρκές της μάππας. Εδείξαν μου σσίλλιες φορές, ναι ναι ξέρω γυρίζεις τη γλώσσα σου τζαι βάλλεις τα δακτύλια σου μες τες τρυπούες. Όι.

4. Να μπορούσα να ήμουν λιγότερο κλάμουρους. Δηλαδή, να έκαμνα μια έντονη και συναισθηματικά φορτισμένη συζήτηση με τον Μώρατσο τζαι να μεν κλαμουριστώ. Εν κλαίω γιατί πληγώνουμαι ή γιατί στεναχωρκούμαι ή επειδή είμαι υπερευαίσθητη, απλά τρέχουν τα μαυρογέρημα χωρίς την άδεια μου.

Αντί τα πιο πάνω, η φύση με προίκησε με μια εντελώς άχρηστη και WTF ικανότητα. Χωρίς κανένα μα κανένα λόγο, βγάζω ξαφνικά το κινητό μου από την τσάντα μου, από την πούγκα μου, απο το σακάκι μου, το κοιτάζω μισό δευτερόλεπτο και τότε...κτυπά. Προβλέπω 9 στις 10 φορές πότε θα κτυπήσει το τηλέφωνο μου. Δεν νομίζω να με προσλάβουν στη NASA ποττέ για τούτην την ικανότητα. Για το κόψιμο του σπιτφιξ με τα δόντια όμως...εν άλλη κουβέντα

Επιστρέφοντας από το γυμναστήριο

2011-02-24T17:46:00.004+02:00

Αμάνα μου μάνα μου!!! Ίντα καλά!! Εν θυμούμαι την τελευταία φορά που εγυμνάστηκα έτσι δυνάμενα! Μάσσιαλλα μου. Τζαι παρόλο που έσσιει δκυό χρόνια να πάω καλά άντεξα σήμερα. Αν συνεχίσω το γυμναστήριο με έτσι ρυθμούς ως το καλοκαίρι, το σώμα μου θα γίνει..εε αξιοπρεπές. Τζαι ίντα σέξυ που εν τζείνο το αθλητικό σουτιέν που εφόρησα που κάτω που τη φανέλλλα! Εν ποτζείνα που φορεί η Πετρουλάκη. Αλόπως. Τζαι σίουρα μετά που τη σημερινή εκγύμναση θα φαίνουμαι πιό σφικτη με τζείνο το κορμάκι που εννα φορήσω στα καρναβάλια. Τζαι σίουρα η κυτταρίτιδα θα φαίνεται πιο λλίη. Σήμερα θα φάω μόνο φρούτα. Τζαι αύριο τζαι μεθαύριο θα φάω μόνο σαλάτες για να διατηρηθώ. Ένα λεπτό να σταματήσω στο περίπτερο να πιάσω ένα νερούι τζαι εδίψασα. Εν θα δεις σιοκολάτες, τσιπς κτλ θα πάεις απευθείας στο νερό. Νερό, νερό νερό, νερό, νερό, νερό, νερό, νερό, νερό, νερό....ΖΕΛΕΔΑΚΙΑ ΜΑΝΤΟΡΙΝΙΟΥ!!!!! ΚΑΑΑΑΑΒΛΑ!!! Ε καλάν ένα εν θα πειράξει, απλά για την γευση. Ούτε δύο. Ούτε τρία. Ούτε τέσσερα. Σκατά.

Πως περνά ο καιρός...

2011-02-21T20:01:00.004+02:00

Ρε! Μα έσσιει ήδη 3 ολόκληρα χρόνια που σας πρίσσιω τα αρτζίδκια σας για τα εσωρουχα μου, τον κωλο μου, τον καττο μου, τον Μωρατσο μου, τα κομπλεξ μου, τη γιαγια μου, τον παππου μου, τα γλυκίσματα μου, τες ενοχες μου, τες ατσαλοσυνες μου, τις φιλοσοφίες μου τζαι γενικως όλα τα θέματα που δεν σας αφορουν και δεν σας ενδιαφέρουν;

Ρε! Μα έσσιει ήδη 28 χρόνια που πρίσσιω τα αρτζίδκια...γενικότερα;;

Αγωνία και Λαχτάρα

2011-02-16T21:22:00.002+02:00

Έχω μιαν Αγωνία τζαι μιά Λαχτάρα.

Η Αγωνία είναι το μεσημεριανό μου paper cut σε εκείνο το μαλαχτό σημείο που ενώνει τα δάκτυλα μεταξύ τους (εκατάλαβες; τζείνη η μεμβράνη ρε, που εχουν οι πάπιες που ενώνει τα δακτυλούθκια τους. Εκατάλαβες φαντάζομαι). Που λαλείς έκοψα το ανάμεσα στα δύο δάκτυλα που χρησιμοποιείς για να κάμεις το victory sign. Επειδή είμαι σίουρη ότι κάμνεις το πολλά συχνά. Τζαι πονώ. Πολλά.

Η Λαχτάρα εν το νύσσιν μου που εκατακρεουργήθηκε σαν έτριφα με πάθος την κανέλα (Ακούεται βρώμικο οξα εν η ιδέα μου;)στον τρίφτη. Άου. Λιάξ.

ΜΕΝ το ξαναπείς!

2011-02-10T18:00:00.003+02:00

Έχει ορισμένες λέξεις που όταν τις ακούω πραγματικά τριβιτζιάζομαι. Νιώθω την ανατριχίλα και την απέχθεια να διαπερνά όλο μου το σώμα. Έτο εσκέφτηκα τες τωρά τζαι έπιασεν με ο λόξυγκας. Θέλετε να σας πιάσει τζαι σας ο λόξυγκας;

Ορίστε:

1. Ρώβες. Χριστέ μου ΔΕΝ μπορώ ούτε να την ακούω ούτε να την λέω αυτή τη λέξη. Δεν ξέρω αν με ενοχλεί μόνο ακουστικά ή αν έχω κάποιο περίεργο ταμπού με τις ρώβες/ρώγες. Όπως και να χει δεν μου αρέσει και δεν την ξεστομίζω σχεδόν ποτέ. Αν είμαι αναγκασμένη λόγω των περιστάσεων, προτιμώ να δείξω τι εννοώ.

2. Ζινίσσιν και Ράσσιη. Για κάποιο λόγο όποτε ακούω τούτες τις λέξεις φαντάζομαι ένα τεράστιο δρωμένο ζβέρκο γεμάτο με τρίχες και μια μπλεγμένη χρυσή αλυσίδα ανάμεσα τους. Και μιαν σπυρκασμένη ράσσιη. Με τρίχες φυσικά.

3. Βαρετό as in heavy. Εν βαρύ τα μαυρογέρημα! Βαρύ. Αφού ούλλοι ξέρουμεν το ότι βαρετό στην Ελληνική γλώσσα σημαίνει ανιαρό τζαι πάλε επιμένουμε να χρησιμοποιουμε μια λέξη που έχει εντελώς διαφορετικό νόημα. "Ουφφουυ γλήορα πιάσε τζαι συ λλίες σακκούλλες γιατί εν πολλά ανιαρές", "Άκουσες ότι εσκοτώθηκεν ο Γιαννής; Έππεσεν πάνω του μια πολλά ανιαρή βιβλιοθήκη τζαι επλάκωσεν τον". Get it now?

4. Λατρεύκω. Ξέρετε ΠΟΣΟΝ αγαπώ την Κυπριακή διάλεκτο, τζαι πως νιώθω ότι μπορεί να αποδώσει πολλά αισθηματα πιο θερμά τζαι πιο ζωντανά. Αλλά πραματικά το λατρεύκω δεν μπορώ να το ακούω. Ίου. Εν μπορώ να το εξηγήσω. Απλά χαλά μου το νόημα της λέξης εντελώς. Κάποια πράματα ίσως πρέπει απλά να λέγονται στα καλαμαρίστικα.

5. Μαύρο as in marijuana. Πε το χόρτο, πε το πράμα, πε το χασίσιν, πε το ξέρω γω Dolly Parton αν θέλεις, εν με κόφτει. Απλά ΜΕΝ το λαλείς μαύρο. Τι; Είσαι τίποτε gangsta των 70s; Είσαι μέλος του υποκόσμου; Φαίνεσαι γελοίος, μεν το ξαναπείς.

Εσένα έχει λέξεις που σε εκνευρίζουν είτε γιατί εν ακουστικά αηδιαστικές, είτε γιατί σου συνδυάζονται με άσχημες εικόνες ή απλά επειδή είσαι ιδιότροπος;

Το τραγούδι μου

2011-02-05T19:46:00.003+02:00

Πριν μετατραπώ στη σεξόβομβα που φορεί και σιδερώνει δαντελωτά εσώρουχα που ξέρετε εσείς σήμερα, ήμουν ενα καημένο στοισσιόν του λάκκου. Ξέρετε το, εξαναείπαμεν το πολλές φορές. Παρόλο που ήμουν στοισσιόν όμως, είχα -ένας Θεός ξέρει πως και γιατι-μεγάλο πλατωνικό σουξεδάκι έτσι κάπου εκεί στην τρυφερή ηλικία των 13-14.

Είχα όι έναν αλλά τρεις θαυμαστές! Ο ένας ερωτεύτηκεν με μέσω IRC γιατί είχαμεν πολλά κοινά: "apanagia mu! areskun su tzai sena oi Nirvana?? tzai mena!exoumen polla koina!", ο άλλος ήταν ένας που κάθε βδομάδα ερωτεύκετουν τζαι άλλην που το σχολείο τζαι προφανώς είχαν λείψει ούλλες οι άλλες, τζαι με τον τρίτο ένωσε μας κάτι πολλά βαθύ τζαι γεμάτο νόημα: Τα X Files!

Τζαι οι τρεις μνηστήρες ήταν πολλά δημιουργικοι τζαι άρεσκεν τους το γράψιμο, η ποίηση τζαι η μουσική. Τζαι μαντέψτε ποιά ήταν η μούσα τους!! Ναι σωστά μαντέψατε! Η Άντζελα Δημητρίου.

Καλάν καλάν κανεί αντροπές εν ήταν η Λαίδη ήμουν..ΕΓΩ!!!! Τεσπα να μην τα πολυλογώ κουτσά στραβά εκατέληξα στα 14 μου να έχω στο cv μου 3 τραούδκια γραμμένα για λλόου μου! Not bad huh?? τζαι τα τρία τραούδκια όσο γλυκά τζαι αν ήταν νομίζω δεν μπορούσαν να βγάλουν προς τα έξω την πραγματική μου ουσία και έτσι ένιωθα ότι αυτά τα τραγούδια δεν μιλούσαν πραγματικά για μένα, αλλά για μια εικόνα που κατασκεύασαν για μένα, μια διαστρέβλωση, μια φαντασίωση. Έτσι δεν μπόρεσα ποτέ να τα απολαύσω πλήρως και να πω "Ναι ρε κουμπάρε!! τούτον εν το τραγούδι μου!!".

Όλα όμως άλλαξαν όταν ψες που έβλεπα τυχαίες πελλάρες στο Youtube έπεσα πάνω σε αυτό. Ήταν σαν μια θρησκευτική εμπειρία. Αυτό Το Τραγούδι Γράφτηκε Για Μένα. Άσχετο που δεν με ξέρουν οι καλλιτέχνες. Είμαι σίγουρη ότι όταν το έγραφαν και το εκτελούσαν, η αύρα μου ήταν εκει και γέμιζε τις ψυχές τους και το πνεύμα τους. Πραγματικά είμαι συγκινημένη. Πραγματικά όμως.

Η Βασίλισσα του Χιονιού δεν υπάρχει πια...

2011-02-04T20:29:00.006+02:00

Ήσουν όμορφο άσπρο και αγνό σαν τον μονόκερο των παραμυθιών και μαλακό, τρυφερό σαν το πουλλίν του γέρου. Διαφανές και πουά σαν..ενι ξέρω..κάτι διαφανές τζαι πουά. Ήσουν το αγαπημένο μου βρατζί. Όποτε σε εφορούσα ένιωθα σαν την Βασίλισσα του Χιονιού. Δεν ξέρω αν εφορούσεν τζαι τζείνη παρόμοια αλλά ξέρεις..άσπρο, δαντελωτό τζαι πουά..χαλόουυυ..χιόνιιι!! Τζαι όποτε σε εφορούσα εφρόντηζα πάντα να κάμνω σεξ για να θρέψω την καλοστημένη ψευδαίσθηση του άντρα μου ότι είμαι μια κινητή σεξοβόμβα που φορεί κάθε μέρα δαντελωτά και σέξυ εσώρουχα.

Τζαι επήα να σε σιδερώσω ιμίσσιμου..γιατί άκουσα άλλες που σιδερώνουν τα εσώρουχα τους γιατί τάχα έτσι πρέπει τζαι αποστειρώνουνται. Τζαι λαλώ να μεν σε αποστειρώσω τζαι εγω εσένα αφού σε νοιάζομαι τόσο; τζαι σαν σε αποστείρωνα εκόλλησες ολόκληρον πάνω στο σίδερο τζαι ετράβουν σε να σε σώσω αλλά ήταν αργά, γιατί είχες λιώσει σαν το..εμμ..χιόνι. Τζαι τωρά εν θα σε ξαναδώ (εξαίρεση η στιγμή που θα ξύσω τα απομεινάρια σου που εμείναν κολημένα στο σίδερο).

Η Βασίλισσα του Χιονιού δεν υπάρχει πια...την πάτησε η πρέσα

ΜουΑαΧΑχααΧα

2011-01-19T20:09:00.003+02:00

Κάθε μέρα, σαν είμαι στη δουλειά, σαν οδηγώ, σαν κατουρώ έρκουνται μου χίλιες ιδέες και εμπνευσεις για το επόμενο πράγμα που θα ράψω. Για να μην ξεχάσω αυτές τις καταπληκτικές ιδέες που βεβαίως θα αλλάξουν τη ζωή μου καθώς και όλης της ανθρωπότητας, κουβαλώ πάντα μαζί μου ένα σημειωματάριο και το βγάζω κάθε τρία λεπτά απο τη τσάντα για να σημειώσω μέσα τις σπίθες της ιδιοφυίας μου.

Μέχρι να φτάσω σπίτι και να βρεθώ με την ραπτομηχανή μου νιώθω ότι έχω αιμορρόιδες τζαι δεν μπορώ να κάτσω έναν τόπο. Το πάθος που με καθοδηγεί καθόλη τη διάρκεια της δημιουργίας είναι απερίγραπτο. Νιώθω ότι έχω μιαν φωθκιά μέσα μου που εννα καταφέρω να την σβησω μόνο άμαν ράψω και το τελευταίο κομμάτι που έβαλα στόχο! Μπορεί να ράφκω ασταμάτητα για ώρες τζαι να μεν κουραστώ καθόλου τζαι να ξηάννω να φάω ακόμα (πράγμα αξιοθαύμαστο για μένα) ώσπου να τελειώσω.

Και το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Πλήρης αποτυχία, μια μπούρδα που δε μπορεί να φορεθεί από κανέναν απολύτως. Τζαι το πιο παράξενο πράγμα απο όλα είναι ότι ενώ ξέρω ότι υπάρχει πάντα μια πιθανότητα... 100% λάθους, δεν με πτοεί κα-θό-λου. Δεν με κόφτει ρε παιδί μου. Τζαι εν πολλά παράξενο αν σκεφτεί κανείς πόσο υστερική είμαι συνήθως τζαι πως φορώ μαύρα με την παραμικρή αποτυχία.

Όσο περνά ο καιρός, τούτη η εμμονή κάμνει με τζαι ταυτίζομαι ολοένα και περισσότερο με τους τρελούς επιστήμονες που βλέπουμε στις μαυρόασπρες ταινίες που βάζουν συνεχώς σε εφαρμογή το νέο τους σατανικό σχέδιο, αφού το προηγούμενο πήγε του κώλου. Και κάθε φορά που σκέφτονται τις λεπτομέρειες του νέου ευφυέστατου διαβολικού τους σχεδίου, κοιτάζουν με σχιζοφρενικό βλέμμα στο κενό, τρίβουν τα χέρια και φυσικά γελούν σατανικά ΜουΑααΧΑΧΑΧΑΧΑχαχαχαΧΑχαχαχχα.

Έτσι και γω λοιπόν, κάθε μέρα σκαρφίζομαι το καινούριο μου σχέδιο και είμαι σίγουρη ότι αυτή η φούστα θα δουλέψει αυτή τη φορά Μουαααχαχαχχαχα...γιατί θα έχει λάστιχο και όχι φερμουάρ ΜουυΑΑαααΧΑαχαχΑχΑΧΑΧΑ και θα την κάμω χαμηλόμεση με φυλλούρες ΜΟΥΑΑΑχαχαχΑΧαχααα!!!!!

Και εννοείται ότι όλο αυτό συνοδεύεται με σχιζοφενικό βλέμμα στο κενό και πολύ τρίψιμο χεριών!!

Black Swan and part-time lesbianism

2011-01-09T11:04:00.004+02:00

Πριν καμιά βδομάδα είδα το Black Swan, την νέα ταινία του Darren Aronofsky με τους Natalie Portman, Mila Kunis, Vincent Cassel. Άρεσεν μου πολλά η ταινία παρόλο που της βρήκα δυό τρία μικρά ψεγαδάκια, που αν αποφεύγονταν θα μιλούσαμε για μια πολύ καλογραμένη και καλογυρισμένηκαι ταινία. Η ιστορία αφορά μια ευάλωτη και ντροπαλή μπαλαρίνα (Natalie Portman) που όνειρο της είναι να γίνει prima ballerina και συγκεκριμένα να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη "Λίμνη των Κύκνων". Ο ρόλος όμως είναι διπλός και αποτελείται από τον λευκό κύκνο (ευάλωτος, ευαίσθητος και εκλεπτυσμένος) και από τον μαύρο κύκνο (αισθησιακός, μυστηριώδης και σκοτεινός). Φυσικά η γλυκιά Νάταλυ ενσαρκώνει καταπληκτικά τον λευκό κύκνο αφού πρόκειται για προέκταση της προσωπικότητας της αλλά της λείπουν τα χαρακτηριστικά για τον μαύρο, κάτι που μπορεί άνετα να ενσαρκώσει η πουτταρέλλα σεξουαλικά απελευθερωμένη και σκοτεινή Μίλα. Που τζιαμέ τζαι τζει η πίεση εν ττου ματς για την Νάταλούδα μας τζαι πελλανίσκει το φτωχό το μωρό.

Τζιαμε που εντοπίζω προσωπικά τις ατέλειες της ταινίας εν ότι παρασσιέζουν τα υπονοούμενα της δυαδικότητας, μαύρο-άσπρο, αθώο-σέξυ, καταπίεση-απελευθέρωση. Οκ, οκ εκαταλάβαμεν το εν είμαστεν φτανοί, η Ναταλούδα εν αθώα και σεξουαλικά καταπιεσμένη, έννεν ανάγκη να έχει λουλουδάτη ταπετσαρία τζαι 19 πούλουκκους μες το δωμάτιο της, να την ντύνει, χτενίζει, ταίζει η μάνα της και να φορεί μόνο άσπρα και ροζ ενώ η άλλη, η Μιλλούδα αφού εν σκοτεινή και μυστηριώδης να φορεί μόνο μαύρα, να έχει ένα τεράστιο τατουάζ και να γαμιέται ποτζεί ποδά. Λιγη διακριτικότητα και λεπτότητα θα ανέβαζε το επίπεδο της ταινίας. Επίσης, ναι έχει το χάζι του να μην ξέρουμε μέχρι τέλους ποιά είναι η πραγματικότητα και ποιά εν η πελλάρα της Ναταλούδας αλλά έχει κάποιες σκηνές που στο τέλος θα πρεπε να εξηγούνταν να μεν μεινείσκει ξεκρέμμαστος ο θεατής.

Έεεενιγουειιι..ας φτάσω και στον πραγματικό λόγο που επισκέφτηκες αυτήν την ανάρτηση (είδες λεσβία και μπήκες α;;). Η Μίλα Κούνις εν μια σούπερ καβλάντισσα έστω και αν είναι ενάμιση μέτρο ττάππος. Και φυσικά δε θα μπορούσε αυτό το καβλαντιό όλο να πάει χαμένο έτσι το χρησιμοποίησαν σε μια σούπερ σέξυ λεσβιακή σκηνή με την Ναταλούδα (ναι, απελευθερώνεται και αυτή σε κάποια φάση). Τζαι κάμνουν παθιασμένο λεσβιακό σεξ τζαι η Μιλλούδα φορεί μιαν τέλεια φόρμα που έχει πάνω ζαρτιέρες και θέλω την και γω αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Και σαν παρακολουθούσα τη σκηνή αυτή, έπιασεν με η κατάθλιψη για μια ολόκληρη μέρα γιατί είμαι ετεροφυλη και παντρεμένη (σόρυ Μώρατσε). Γιατί όπως ξέρετε όσοι διαβάζετε το blog εδώ και καιρό είμαι 35% λεσβία, άρα part-time λεσβία. Αλλά ρε παιδί μου τζείνη τη στιγμή και για την υπόλοιπη μέρα ήθελα να γίνω full-time τζαι να δουλεύκω τζαι υπερωριες. Αλλά μετά εσκέφτηκα ακόμα τζαι να ήμουν full-time ήταν να εβρω στην Κύπρο καμιάν Μίλα Κούνις; Μάλλον μόνο μίλλες τζαι κούνες θα έβρισκα (σύμφωνα με την Roam). Τζαι ακόμα τζαι να την έβρισκα την Μιλλούδα μου, εν τζαι σημαίνει ότι ήταν να μου κάτσει. Τωρά που το σκέφτουμαι δεν μου εκόλλησεν ποττέ μα ποττέ στη ζωή μου άλλη γυναίκα τζαι νομίζω θα το πάρω πολύ προσωπικά και κατάκαρδα το θέμα. Αλόπως εν συχνάζω αρκετά συχνά στα Καλά Καθούμενα. Μετά εσκέφτηκα ότι όσο όμορφα πλάσματα και να είναι οι γυναίκες, εν τζαι πολλά συχνά υστερικά και υπερευαίσθητα πλάσματα (αν κρίνω απο τον εαυτό μου) τζαι μια τέτοια σχέση θα σήμαινε αίμα δάκρυα κι ιδρώτας και ένα σωρό άλλα τραγούδια του Ρουβά all the fucking time. Επίσης, ήταν να πεθυμήσω τον Μώρατσο μου. Επίσης, ήταν να πεθυμήσω τον βίλλο γενικότερα.

Έεενιγουει...μετά από την μονοήμερη κατάθλιψη μου και το πένθος της χαμένης Σαπφικής μου φύσης επανήλθα στο υπόλοιπο 65% και εξανάγινα part-time πάλε και απολαμβάνω τις ετεροφυλικές επιλογές μου. Ώσπου να ξαναδώ το Black Swan.

Ο Τραβεστί Μέσα Μου

2011-01-05T17:32:00.004+02:00

Εχτές που επήα στον ψυχολόγο μου, είπεν μου κάτι τόσο συγκλονιστικά απολαυστικό, που θέλω οπωσδήποτε να το μοιραστώ μαζί σας. Είπεν μου, ότι τούτο το ψυχοπλακωτικό, καταθλιπτικό και μίζερο κομμάτι του εαυτού μου είναι τόσο μελοδραματικό που του θυμίζει έναν ξανθό γερασμένο τραβεστί, με πασαλειμμένα κοκκινάδια που τες πίππες και μαύρες γραμμές που τα μάσκαρα να έχουν τρέξει πάνω σε όλο του το πρόσωπο από το πολύ κλάμα. Έχει ένα υπερμεγέθες σιλικονάτο βυζί (το άλλο εκρέπαρε εδώ και καιρό), φορεί κόκκινες γόβες με το ένα τακούνι σπασμένο και κάθεται με το ένα πόδι στο άλλο, σε ένα σκοτεινό μπαρ με τον βίλλο του να κρέμμεται κάτω που το φουστάνι του τζαι να προσπαθεί να πιάσει κουβέντα με τους θαμώνες για να τους πει τον πόνο του και πόσο σκληρά του έχει φερθεί η ζωή.

Ένα πράμα ξέρω σίουρα πάντως. Ήβρα τον ψυχολόγο που μου ταιρκάζει.

All I want for Christmas is...a loan

2010-12-20T20:34:00.004+02:00

Μέσα σε διάρκεια 10 ημερών

Ήρθε ο λογαριασμός του οδοντίατρου (500 ευρώ)
Έφαγα πρόστιμο (25 ευρώ)
Εξερράγη η βρύση μας και είχαμε ιδιωτική παράσταση dancing waters (100 ευρώ)
Μετά απο 3 μήνες που τον εβουρούσα για να τον πληρώσω και δεν μου καϊλούσε, ο πογιατζής εθυμήθηκε ότι του χρωστώ ριάλλια (80 ευρώ)

και τέλος...

Ήρτεν ο λοαρκασμός του αυτοκινήτου μου που ξεψύχησε (220 ευρώ)

Σε αυτό το σημείο, μόνο δύο επιλογές μένουν σε μια χειραφετημένη, μορφωμένη και δυναμική γυναίκα του σήμερα.

Κλείνει ραντεβού με τον Πατέρα Κυπριανό για να την ξεματιάσει

και

Στέλνει το εξής μήνυμα στον παπάκη της: "Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, η βλάβη του αυτοκινήτου μου, κόστισε 220 ευρώ. Μην ανησυχείς. Θα βάλω τα 20. Χαλάλι σου"

Εμένα τα μωρά μου...

2010-12-07T17:40:00.003+02:00

...ενναν οι καλλύττεροι και πιο πολιτισμένοι πολίτες της Κύπρου!

Θα είναι οι μόνοι άνθρωποι σε τούντον τόπο τον καμένο που εν θωρεί ποττέ δροσιάν, που θα κτυπούν την πόρτα της τουαλέτας πριν μπουν, για να ελέγξουν αν έχει κανένα πλάσμα του Θεού που κατουρά μέσα

ΚΑΙ

όταν πηγαίνουν στο σινεμά θα μπαίνουν αυτόματα σε mute mode.

Η συμβουλή της εβδομάδας

2010-12-03T19:32:00.003+02:00

Όταν πας να κάνεις diy με σπρέυ, και θες να δοκιμάσεις πόσο καλά και δυνατά πητά το μπουκάλι, έχε γυρισμένη την τρυπίτσα προς την αντίθετη μεριά απο σένα.

Τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα νιώθω σαν αδιάγνωστο νοητικά καθυστερημένο παιδί.

Είμαι ένα γουρουνάκι...

2010-11-28T17:29:00.004+02:00

Ρε φίλε ενι ξέρω τι μου συμβαίνει. Πεινώωω συνέχεια πεινώ. Τζαι φυσικά πάντα υπακούω στα ένστικτα μου, έτσι τρώωωωωωω συνέχεια τρώω.

Σήμερα έφαα για πρόγευμα ψωμίν προζυμένιο με ταχίνι και μια ντομάτα. Το μεσημέρι έφαα σαλάτα με γαρίδες. 15 λεπτά μετά που το μεσημέρι, έφαα το νοστιμότατο carrot cake (που έψησα εψές τζαι κανένας άλλος εν θέλει να το φάει, τζαι έτσι εγώ αγχώνομαι ότι εννα μείνει τζαι μάλλον θα καταλήξω να το φάω ούλλο μόνη μου). Μετά έφαα μια καβάφα. Τωρά έφαα ένα κεραστικό, ποτζείνο με το ινδοκάρυδο και τα αμύγδαλα. Πόψε που εννα πάω να δω τον Χάρυ Πππόττα θα φάω στάνταρ popcorn.

Δόξασοι ο Θεός που είμαι τόσο δραστήρια τζαι αθλητικός τύπος γιατί ήταν να γίνω μια λόττα. Ας πούμεν σήμερα εγυμνάστηκα και έκαψα σίγουρα τα μισά αν όχι όλα από αυτά που έφαγα. Έσκυψα και φύτεψα τρεις λεβάντες (yoga). Εσήκωσα τον γάτο μου (pilates 1). Εκατέβασα τον γάτο μου (pilates 2). Εκατούρησα 7 φορές (squats). Έπλυνα τα πιάτα (Aerobics).

Καλήν ησπέραν άρχοντες...

2010-11-22T19:22:00.004+02:00

Ήμουν πριν λλίο μες το σούπερμαρκετ τζαι επερπατούσα ανέμελη μες τα γαλακτοκομικά. Την ώρα που στεκόμουν μεταξύ κατσικίσιου και παλαιωμένου χνουδωτού πράσινου τυριού, ξαφνικά ανοίγει η ηλεκτρική πόρτα του καταστήματος και ακούω το τρομακτικότατο "Να τα πούμεν να τα πούμεν;;"

Στο άκουσμα αυτό, εβούρησα σαμπώς τζαι άκουσα πυροβολισμό τζαι εχώστηκα πίσω που τα κατεψυγμένα ψαρικά. Παναγία μου παναγία μου δεν μπόρω τούντο πράμα. Μισώ την τούτην την μαλακία. Δεν είναι ότι έχω κάτι προσωπικό με τα κάλαντα. Απλά μου έχει αποτυπωθεί η όλη διαδικασία: ανοίγω την πόρτα, βλέπω κουτσούβελα, τα κουτσούβελα ρωτούν αν θέλω να τα πούν, εγώ δεν θέλω να τα πούν, κι όμως αυτά τα λεν έτσι κι αλλιώς, στέκομαι εκεί και τα κοιτάζω αμήχανα να γκανίζουν παράφωνα μες τα μούτρα μου και αναρωτιέμαι πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να τους πω φτάνει, τους δίνω ευρώ και φεύγουν, μέχρι να έρθουν τα επόμενα.

Γενικώς νιώθω πάρα πολλά αμήχανα με οποιασδήποτε μορφής 'καντάδα'. Όταν μου τραγουδούν μες τα μούτρα νιώθω την ευθύνη ότι πρέπει να δείξω πόσο πολύ μου αρέσει, πόσο συγκινημένη ή πόσο χαρουμενη είμαι από αυτή την αφιέρωση. Η αμηχανία των καλάντων όμως ίσως και να πηγάζει επίσης από τις αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων όταν έρκουνταν τα άλλα παιδάκια της ηλικίας μου να τα πουν στο σπίτι μας τζαι άνοιγε τους την πόρτα ο παπάς μου (συνήθως χωρίς φανέλα, ασχετα που ήταν χειμώνας) τζαι εγώ εχώνουμουν που πίσω της γιατί ήξερα πολλά καλά τι ήταν να ακολουθήσει. Αυτό που ακολουθούσε μετά το "να τα πούμε να τα πούμε" ήταν ο παπάς μου ο τενόρος ο βαρύτονος να ψάλλει μαζί με τα κοπελλούθκια το "Καλην ησπέραν άρχοντες.." μέχρι το σημείο που τα παιδάκια δεν ηξέραν τα λόγια και αναγκάζονταν να φύγουν αλλά ο παπάκης εσυνέχιζεν να ψάλλει με πάθος ώσπου να δει ότι τα κωλ..ού σόρυ καλαντόπαιδα έχουν φύγει. Για πάντα.

Τότε ντρεπόμουν φοβερά με όλο αυτό το σκηνικό, τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως, καμιά εικοσαριά χρόνια μετά, συνειδητοποιώ ότι ο παπάς μου ήταν διάνοια τζαι έξερεν πολλά καλά τι έκαμνεν. Είχε βρει τη τέλεια μέθοδο να αντιμετωπίσει την αμηχανία της Χριστουγεννιάτικης κανταδιάς, να το διασκεδάσει κιόλας τζαι ταυτόχρονα να εκφοβίσει τζαι τα κωλ..καλαντόπαιδα για τα καλά.

Το πήρα απόφαση. Δεν θα επιτρέψω σε κανένα κάλαντο να με εκφβίσει. Δεν πρόκειται να ξανακρυφτώ πίσω από κατεψυγμένα είδη. Θα τα πολεμήσω με τον παραδοσιακό οικογενειακό τρόπο. Απο αύριο κιόλας πάω να γοράσω ένα τρίγωνο ή ντέφι, έχω τα λόγια του "Καλην ησπέραν" δίπλα που την είσοδο τζαι ανοίγω την πόρτα χωρίς φανέλα.

Hello. My Name Is...

2010-11-15T22:00:00.006+02:00

...Inigo Montoya. You killed my father. Prepare to die.

Μήπως σας θυμίζει κάτι η πιο πάνω πρόταση; Αν ναι, τότε συγχαρητήρια έχετε λάβει εισιτήριο χωρίς επιστροφή για την καρδιά μου, γιατί αυτό σημαίνει ότι όταν ήμασταν μιτσιοί στη δεκαετία του 80, εθωρούσαμεν τζαι αγαπούσαμεν τες ίδιες ταινίες. Τζαι αν αγαπούμε τες ίδιες ταινίες τότε εν love forever and ever together.

Για όλους εσάς που ΔΕΝ έχουν ιδέα για ποιο πράγμα μιλώ, να σας εξηγήσω. Αλλά θέλω να ξέρετε ότι απογοητεύκετε με και είστε αδικαιολόγητοι και δεν θέλω να κάνουμε παρέα πλέον και πιστεύω δεν υπάρχει κανένας λόγος να το προσπαθούμε άλλο. Αυτή η σχέση είναι νεκρή. Αλλά πριν κηδεύσουμε τη σχέση μας, να σας εξηγήσω (που τα αλήθκεια τούτην τη φορά)

Η πιο πάνω φράση είναι το κύριο μέρος μιας πολύ διάσημης και cult σκηνής του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου και είναι παρμένη από την κλασική πλέον ταινία, The Princess Bride, ένα γλυκό και αστείο παραμύθι για ενήλικες.

Εν θα σας πω ολόκληρη την ιστορία γιατί βαρκούμαι, αλλά και γιατί θεωρώ ότι αν θέλετε να θεωρείστε αληθινά παιδιά των 80s θα δείτε την ταινία που μόνοι σας. Έτσι περιληπτικά όμως, να σας πω ότι η φράση στην οποία αναφέρομαι είναι αυτό που επαναλαμβάνει ξανά και ξανά στον δολοφόνο του πατέρα του ο Inigo Montoya, ένας Ισπανός ξιφομάχος, την ώρα που ετοιμάζεται να τον εκδικηθεί (φυσικά είμαι σίγουρη ότι αυτό βγαίνει πολύ εύκολα και από τα συμφραζόμενα).

Εεενιγουέι για να μην τα πολυλογώ, σήμερα εθυμήθηκα την ταινία τζαι εξεκίνησα την συνηθισμένη μου αυτιστικη έρευνα στο ίντερνετ (μπορώ να περάσω 13 ώρες στο ίντερνετ να βρίσκω ηλίθιες πληροφορίες για ηλιθια πράγματα που κατεβάζει ο νους μου) και δείτε τι καταπληκτικό πράγμα βρήκαααααααααα

Φανέλες με name tags, ποτζείνα που φορείς στα συνέδρια που λαλεί: Hello. My name is Inigo Montoya. You killed my father. Prepare to die.

Χαχαααααα!!!!! Σκεφτείτε να το φορεί κάποιος σε συνέδριο!! Χαχαχα!

Ναι ξέρω, ξέρω..μόνο εγώ το βρίσκω τρομερά χιλάριους αλλά εν με κόφτει. Εγώ ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας γιατί παρόλο που είσαστεν κινηματογραφικά αγράμματοι, εγώ σας αγαπώ και σας δίνω την ευκαιρία να κερδίσετε ξανα την καρδιά μου. Κοντεύκουν Χριστούγεννα. Ebay. Medium Size.

Chillax ρε...

2010-11-10T21:24:00.003+02:00

Πριν κανένα μήνα έρκουμουν που τη δουλειά πηγμένη τζαι σικκιρτισμένη που την κίνηση του Στροβόλου, τζείνην την κίνηση που ενώ περιμένεις να ταράξεις, βλέπεις 13 καραόλους να κάμνουν τζόγκινγκ μπροστά σου, 15 λιμπούρους να χορεύκουν σάμπα τζαι εσύ μεινίσκεις ακριβώς στο ίδιο σημείο που ήσουν πριν 39 λεπτά.

Σε τζείνην την κίνηση, ετόλμησα η κακούργα τζαι έκαμα ένα μεγάλο αμάρτημα: όταν άναψε πράσινο προχώρησα στο ελεγχόμενο τετράγωνο, πίστεψα πραγματικά ότι θα κατάφερνα να περάσω στην αντίπερα όχθη, αλλά υπολόγισα χωρίς τον κύριο Σταμάτη ο οποίος με λισσιά τζαι πεθανίσκει για χάρη μου, αφού στη θέα μου πάντα αναβει! Έτσι φυσικά κόλλησα μες το τετράγωνο. Για να μην εμποδίσω όμως τα αυτοκίνητα που τυχόν να ήθελαν να στρίψουν εντός και εκτός τετραγώνου, έκαμα μιαν ωραίαν πισινούδα, όση μου επιτρεπόταν βέβαια, γιατί εγώ είμαι η Cake η Φιλεύσπλαχνη που σκέφτεται πάντα το καλό των άλλων. Ως δαμέ καλά (και εδώ είναι που λες ελπίζω τούτη η ιστορία να έχει κάποιο νόημα ή ένα ενδιαφέρον τέλος γιατι η οδική περιγραφή έχει όση πλάκα έχει να ακούς τα όνειρα των άλλων).

Που λεεες φιλούδιν μουυυ...τζιαμέ που περιμένω να ανάψω τζαι καμιάν φορά τον Γρηγόρη, θωρώ έναν διπλοκαμπινιέρη που προσπαθεί να εξέλθει του τετραγώνου και να συνειδητοποιεί ότι ο χώρος που άφησα δεν είναι αρκετός. Στην συνειδητοποίηση αυτή, κατεβαίνει που το αυτοκίνητο του, φακκά την πόρτα του με βία τζαι έρκεται φουρκαστός πάνω μου. Μόλις τον είδα λαλώ "Αρ γιου κίντινγκ μι" τζαι κάμνω τα μμάθκια μου ππιριλλιά για να σιουρευτώ οτι θωρώ καλά. Ναι θωρώ καλά. Ένας λίγδης κοντοπάχουλλος κκέλης(σίουρα λαλούν τον Πάμπο) διπλοκαμπινιέρης με άσπρην τιραντωτήν φανελλούδα έρκεται πάνω μου να με δέρει γιατί δεν τον χωρεί να περάσει που το ελεγχόμενο τετράγωνο. Μόλις έφτασε κοντά μου έκατσε έξω που το παράθυρο μου (ευτυχώς του συνοδηγού) τζαι ωρύετουν τζαι...μα τον Θεό δεν θυμούμαι τι μου εξεστόμισε τζαι τι του απάντησα γιατί η αδρεναλίνη μου με επροετοίμαζεν για μάχη τζαι δεν είχα ώρα να χάσω στις κουβέντες. Όταν ο Πάμπος επήεν πίσω στο άρμα του τζαι εγώ εξύπνησα που τη θολούρα της αδρεναλίνης τζαι εκατάλαβα ότι εν θα παίξουμε ππουνιές τελικά, είδα ότι έιχα προλάβει να γράψω και τα νούμερα του. Αυτή ήταν η δική μου εμπειρία με τον Κύπριο Νεαντερταλ.

Πριν καμιά βδομάδα είδα δύο οδηγούς απέναντι μου (έναν αρσενικό και ένα θηλυκό) να τσακκώνουνται άγρια, με τον αρσενικό να απειλεί τη ζωή του θηλυκού και να τη στολίζει με κοσμητικά επίθετα τύπου "μαλακισμένη", "καθηστερημένη", "μαννοπουτάνα" και να αφήνει το χειρότερο για το τέλος "ΓΕΝΑΙΚΑ"!!!

Τέλος, άκουσα πρόσφατα για ένα κύριο που εκνευρίστηκε με μια κυρία στο δρόμο, κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και της έφτησε μια ρέγχα μες τα μούτρα!!

Συγγνώμη, είναι μόνο η ιδέα μου ή υπάρχει κάτι περίεργο στον αέρα; Φτύνουμεν ρέγχες του άλλου επειδή μας ενοχλεί το οδήγημα του; Πιστεύω το φτύσιμο ρέγχας είναι κάτι πολύ προσωπικό και πρέπει να γίνεται κατόπιν μιας πολύ εύλογης αιτίας. Ας πούμε αν πιάσεις τον άντρα σου να χουφτώνει την καλύτερη σου φίλη και αυτήν να το χαίρεται, τότε ναί, σε αυτούς φτύνεις ρέγχες μες τα μούτρα. Ή για να πείς τον άλλο μαννοπουτάνα και όλα τα άλλα όμορφα, πιστεύω χρειάζεται να τους γνωρίσεις λίγο καλύτερα, να βγείτε δυο τρία ραντεβού και μετά.

Καταλαβαίνω ότι οι μαλακίες που γίνονται στο δρόμο μπορούν να σε βγάλουν έξω από τα ρούχα σου αλλά αυτό έχει παραγίνει. Τι συμβαίνει ρε παιδιά; Έχουμε χάσει εντελώς τον έλεγχο νομίζω. Και τι έχουν πάθει οι άντρες τώρα τελευταία και μετατρέπονται σε απολίτηστα κτηνά; Οκ, είπαμε οι γυναίκες εν κακοί οδηγοί αλλά αυτό έχει περάσει σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Τι μας έχει συμβεί ρε κοπέλλια;

Συγκίνηση

2010-11-05T18:13:00.003+02:00

Έγινα πολλά τρωτή και ευάλωτη τούντες μέρες. Σύνηθες φαινόμενο όταν παλεύω με την πιο παλιά μου εχθρό, την κυρία Influenza. Με το παραμικρό συγκινούμαι ρε γαμώτη μου.

Ας πούμε πριν λίγο σαν ερχόμουν σπίτι έπαιζε ένα τραγούδι αγαπησιάρικο του πολύ καβλωτίκ Ισαΐα Ματιάμπα. Εν θυμούμαι νάμπου λαλεί το τραγούδι τζαι εννοείται βαρκούμαι να ψάξω τωρά στο ίντερνετ να σας έβρω τα λόγια, κάτι έλεγε ότι επεράσαν δύο χρόνια, τζαι εν αλλιώτικο να χάνεις την αγάπη κ.τ.λ. Ένιγουει, εν ποτζείνα τα λάιτ σνιφ κλαψ τραλαλα, αλλά εμένα ρε φιλούδι μου εκτύπησεν με αλύπητα! Εγεμώσαν τα μάθκια μου στη σκέψη ότι μπορεί κάποτε να χάσω την παντοτινή μου αγάπη τον Μώρατσο τζαι πως θα επιβιώσω χωρίς τζείνον στη ζωή μου, τζαι θα τον θυμούμαι τζαι εννα του λαλώ περασαν "δυο χρόνια.." (τζαι παρακάτω φαντάζομαι ο Ισαΐας λέει κάτι πολύ ντιπ). Μόνο τζαι μόνο τούτη η σκέψη έκαμεν τη μύξα μου να τρέξει στη διπλάσια ταχύτητα από ότι έτρεχε πριν.

Φοβερό και τρομακτικό συνάμα, πως εκατάφερα να δηλώσω σε μία μόνο πρόταση την αιώνια μου αγάπη και αφοσίωση για τον άντρα μου αλλά ταυτόχρονα και τον πόθο μου για ένα άλλο άντρα. Τέλοσπάντων συνεχίζουμε, είμαι ευαίσθητη είπαμε..

Μετά άλλαξα σταθμό τζαι επιχείρησα να ξανασυγκινηθώ γιατί ετραούδαν ο εξίσου καβλωτίκ Justin Timberlake, αλλά ρε παιδί μου έπαιζεν το "Sexy Bacκ" τζαι όσο και αν προσπαθούσα να δω την λυπητερή πλευρά του "I ll let you whip me if I misbehave..." κάπως δεν μου έβγαινε.

Το πρωί πάλε εγεμώσαν τα μάτια μου, για τον Sting τούτην τη φορά. Η αστρική μου αδερφή, η τσιπποπούττ μου, η μελαχρινότερη εκδοχή του εαυτού μου, θα πάει σήμερα στη συναυλία του Sting. Μόλις μου το ανακοίνωσε άρκεψε να τρέμει το πηγούνι μου. Εν γίνεται ρε παιδί μου. Εγώ, ΕΓΩ πρέπει να πάω σε συναυλία του και κανένας άλλος που ξέρω. Κανένας, ούτε καν η αστρική! Ήρτεν μια φορά τζαι ετραούδησεν στην Κύπρο τζαι έχασα τον! Είχα μιαν άλλην υποχρέωση ιμίσσιμου και δεν πήγα. Τι είχα και δεν πήγα;; κάτι είχα ρε..α ναι! Ήταν η μέρα των αρραβώνων μου.

Το ίδιο και με τον Τουρνά! (Ναι ρε αρέσκει μου ο Sting και ο Τουρνάς, έχει κανένα πρόβλημα; Ξέρω ότι έννεν κκουλ να σου αρέσκει ούτε ο ένας ούτε ο άλλος αλλά εγώ αγαπώ τους. Τζαι η αγάπη υπερνικά τα πάντα. Τζαι αν θέλεις να ππέσεις τέλεια χαμέ, μάθε ότι αρέσκει μου τζαι ο Νταλάρας-Ο Νταλάρας των late 80s early 90s-εν το έσωσα έννε;) Τέλος πάντως, όταν ηρτεν ο Τουρνάς Κύπρο, έθελα να πάω τζαι κάτι είχα κανονίσει πάλε, πρέπει να εβάφτιζα το κοπελλούιν μου αλόπως.

Τζαι νομίζω εννα συγκινηθώ πάλε γιατί θέλω να φάω πισκόττα με γέμιση πορτοκκάλι (τα πιο τέλεια πισκόττα του κόσμου) τζαι όποτε φάω ένα ποτζείνο φουσκώνω όπως το αερόστατο.

Όσο για τα απομνημονεύματα μου από την Αγγλία, μάλλον θα σας αφήσω να τα φανταστείτε γιατί είμαι υπερβολικά συγκινημένη για να τα γράψω. Άσε που βαρκούμαι τζιόλας. Απλά για να συνοψίσω το ταξίδι μου σε μια παράγραφο, οφείλω να σας πω πως ο Kurt Cobain επανήλθε στους ζωντανούς για μια βραδυά μόνο και επανασυνδέθηκε με την αγάπη του Courtney Love, ένα φοιτητικό δωμάτιο καλύφθηκε με ένα κιλό θαλασσινό αλάτι, παρευρέθηκα σε δείπνο Harry Potter style με τραπέζια μακροοοοοστενα που δεν βλέπεις την άκρη τους, τηβέννους, κεριά και gongs (τζείντο πράμα που το κτυπούν στες ταινίες τζαι κάμνει έναν ήχο κάπως "γκοοοοοοοΟΟΟΟΟοοονκ") και τέλος έφαγα σαλαμάκι αέρος (κυριολεκτικά σαλάμι αέρος αφού ο κρεοπώλης τα έκοβε πίσω από τον πάγκο του και μετά τα πετούσε στον αέρα και όλα τα καλά σκυλάκια σαν εμένα, τα έπιαναν και κουνούσαν την ουρά τους από τη χαρά τους).

yeah baby, yeah!!

2010-10-26T17:26:00.005+03:00

Γη της Ελισάβετ και του Καρόλου,
Γη της μπύρας και του fish and chips
Γη του Primark και του Tesco
Γη των τροφαντών κοπέλων που κυκλοφορούν ημίγυμνες στους 10 βαθμούς Κελσίου
Γη του τσαγιού και των scones
Γη των πιο απωθητικών αντρών του κόσμου
Γη του BBC 1, BBC 2, BBC 3, BBC 4, BBC5, BBC6, BBC7, BBC Heaven
Γη των Beatles και των Rolling Stones
Γη της κατουρο-βρόχας γνωστή και ως "ππίττι, ππίττι, ππίττι..."
Γη του William Shakespeare και του Nick Hornby
Γη του Camden Town
Γη του καλύτερου Ινδικού, Μαροκινού, Καραϊβικού, Αφρικανικού και Κινέζικου φαγητού

...

Σάστου τζαι έρκουμαι!!

Πλιζ Γκοντ...

2010-10-19T20:15:00.004+03:00

Έννεν αστείο/παράξενο/λυπηρό που άμα γυρεύκεις επειγόντως δουλειά/άντρα/γυναίκα/βενζινάδικο/immodium ξαφνικά από άθεος γίνεσαι ο πιό πιστός άνθρωπος έβερρρ;;;;

Ερωτήματα

2010-10-09T11:51:00.004+03:00

Όταν τα υπαρξιακά και ψυχολογικά σου (μου) προβλήματα κάνουν κατάπαυση πυρός, αντί για θέματα όπως "Μέχρι ποιό σημείο στη ζωή είναι εντάξει να συμβιβάζεσαι.." και "Τι θέλω τελικά να κάνω με τον εαυτό μου...", εγείρονται εσωτερικές συζητήσεις τύπου "Πως τα κάνουν τα βρατζιά την σήμερον ημέραν τζαι δεν βρίσκουμεν την ίσια τους...", και "Έχουν μείνει άνθρωποι στην Κύπρο που χρησιμοποιούν στερεά σαπούνια;".

Παρόλο που η θεματολογία των πιο πάνω εσωτερικών μου αναζητήσεων διαφέρει σημαντικά, εντούτοις όλα τα πιο πάνω ερωτήματα είναι εξίσου βασανιστικά.

Ας πάρουμε το πρώτο ερώτημα (της ψυχολογικά γαλήνιας περιόδου):
"Πως τα κάνουν τα βρατζιά την σήμερον ημέραν τζαι δεν βρίσκουμεν την ίσια τους..."

Όντως πως τα κάμνουν έτσι;; ξέρω ξέρω εν ερώτηση που κάμνουν οι εβδομηντάρηδες (πάντα είχα πιό γρήγορη ανάπτυξη από τους συνομήλικους μου), αλλά ας το δούμε πρακτικά το θέμα. Φανταστείτε ένα βρατζί, από εκείνα που είναι τάχα σαν μικρό παντελονάκι, νομίζω εν τούτα που τα λαλούν Γαλλικά, ολόκληρο από δαντέλα χωρίς αναγνωριστικά σημάδια ότι λόγου χάρη εκεί που δεν υπάρχει δαντέλα είναι το μπροστά ή το πίσω, και οι μόνες ενδείξεις είναι ένα διαμαντάκι που κρέμεται από τη μιά πλευρά και ένα φιογκάκι από την άλλη.

Πείτε μου σας παρακαλώ πολύ ποιά είναι η γαμημένη ίσια αυτού του ευφάνταστου βρακιού; Α; Α;;

-

-

-

Δεν θα σας πω την απάντηση εννοείται, θέλω να δω την λογική που κρύβεται πίσω από την απάντησή σας.

Το δεύτερο ερώτημα μου είναι: "Έχουν μείνει άνθρωποι στην Κύπρο που χρησιμοποιούν στερεά σαπούνια;"

Πραγματικά υπάρχουν; Ακόμα θυμάμαι μια εποχή που ΟΛΟΙ χρησιμοποιούσαμε στερεά σαπούνια. Στη δεκαετία του 80 δεν πήγα ούτε σε ένα γενέθλιο και να πλυθώ με κρεμοσάπουνο. Τώρα στη δεκαετία του 10 δεν πήγα ούτε σε ένα dinner party και να μην πλυθώ με κρεμοσάπουνο. Τι έγινε; πως εξηγείται η εξαφάνιση του στερεού σαπουνιού; κρύβεται κάποια μεγάλη κομπίνα; κάποια υπόγεια επανάσταση; πλύση εγκεφάλου (με κρεμοσάπουνο);

Η πιο πάνω ερώτηση άναψε στον εγκέφαλο μου σαν λαμπάκι του μίκιμοαους για πρώτη φορά χτες που πήγα να ψωνίσω σαπούνι, γιατί πλένουμε τα χέρια μας με shampoo τις τελευταίες βδομάδες (ναι είμαι τεμπέλα και βαρίεμαι να πηγαίνω σούπερμάρκετ για να γοράσω ένα κρεμοσάπουνο). Το πρόβλημα ηταν ότι μετά που ερμάριν του ΙΚΕΑ ηγόρασα, είμαι λλίον σφικτή με τα λεφτά και έτσι κοίταζα τη διαφορά τιμής κρεμοσαπούνου και στερεού σαπουνιού και κατέληξα ότι συμφέρει πάρα πολλά (αν ήμουν οικονομολόγος θα σας έλεγα και το ακριβές ποσοστό) να πιάνεις στερεά σαπούνια τελικά!

Έχει κάποιον άλλο εκτός που μένα, μεταξύ των ηλικιών 25-55 που γοράζει σαπούνια στερεά ή εν προϊόν για τους προπολεμικούς (μιλώ για τον Β Παγκόσμιο) αγοραστές;;

Άλλα ερωτήματα που δε με αφήνουν να κοιμηθώ τα βράδυα είναι:

Γιατί άμα βγάζω σπυράκια στο μέτωπο, πάντα σχηματίζουν τρίγωνο;

Η συγγραφέας ντετέκτιβ Άντζελα Λάνσμπερυ ζεί;

Ανάρτηση αλά Twitter

2010-10-03T12:56:00.009+03:00

Πιάνει με η γρίππη τζαι εκνευρίζομαι τα μάλα(κισμένα).
Ακόμα εν επήα οδοντίατρο, περιμένω να αρχίσουν να σούζουνται τα δόντια μου τζαι μετά.
Εν Οκτώβρης τζαι εν γαουροπυρά (αλλά κατά τα άλλα εκατάφερα να κρυολογήσω).
Ο γιός μου εν το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου.

Φοάμαι.....

2010-09-21T20:31:00.003+03:00

Εχτές εγόρασα κάτι τέελεια γλυκούθκια, τζίντζερ καραμελλωμένα και βουτηγμένα στη ζάχαρη. Απαναγία μου δεν έσσιει τίποτε πιο θεϊκό που τούτο, εν μια ξινο-αψο-γλυκιά ηδονή!

Πριν λίγο που εμπήκα σπίτι, είδα μπροστά μου το σακουλάκι με τα τζίντζερ τζαι λαλώ "άτε ρε να δοκιμάσω ένα" (σαννα τζαι ήταν η πρώτη φορά που θα έτρωα), μόλις το έφαα λαλώ "ρε να φάω αλλόνα αφού το τζίντζερ εν λαχανικό, εννεν παχυντικό, εν υγιεινό και αντιοξειδωτικό". Μετά εσκέφτηκα για να δράσουν οι υγιεινές τζαι η αντιοξειδωτικές ιδιότητες πρέπει να φάω τουλάχιστον άλλα δύο. Μετά εσκέφτηκα "ρε αφού είσαι νέα τζαι ο μεταβολισμός σου αντέχει" τζαι μετά είπα "μια ζωή την έχουμε".

Στο "μιά ζωή την έχουμε" ένας οξύς πόνος εδιαπέρασε όλο το οδοντικό μου σύστημα (είδατε πόσο επιστημονικά τα λέω ρε παιδί μου;) τζαι ένιωσα ότι σε κλάσματα δευτερολέπτων θα αρχίσουν να μου πέφτουν ένα, ένα κι άλλο ένα.

Οκ, τελικά εν επέσαν αλλά πονώ, πονωωωω, πονωωωωωωωωω!!!! Και όλοι οι δρόμοι οδηγούν δυστυχώς...

Στον Οδοντίατρο. Έσσιει 2 χρόνια να πάω τζαι αποφεύγω τον όπως η μούγια το αεροξόλ. Φοάμαιιι καταλαβββαίνεις;; φοάμαι μανούλα μου...θέλω να μου κρατάς το χεράκι τζαι όποτε ακούεται το μπζζζζζζζ των κακών μηχανημάτων θέλω να μου κάμνεις φατσούες για να μου διάς θάρρος, τζαι μετά θέλω η οδοντίατρος να μου δώσει δωράκι οδοντόπαστες γιατί ήμουν φρόνιμη. Τζαι μετά να πάω να δώ τον Κάπτεν Πλάνετ.

Περί Ραδίου

2010-09-17T17:35:00.003+03:00

Όταν έχασα πέρσυ τον αγαπημένο μου θρησκευτικό σταθμό από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, ήμουν συντριμμένη. Ο σταθμός εκείνος κατάφερε να με βγάλει άπειρες φορές από την βαρεμάρα και τη στεναχώρια. Όχι τόσο με τις συζητήσεις που πρόσφεραν απλόχαιρα την πνευματική καθοδήγηση, αλλά με τα υπέροχα τους τραγούδια, που εξυμνούσαν τον καλό Χριστούλη, τον καλό Θεούλη, διακύρητταν την παντοτινή αφωσίωση των αμνών(that's us), την αιώνια σωτηρία, το αιώνιο μαρτύριο και άλλα πολλά πολύτιμα διακριτικά μυνήματα προώθημένα σε "μοντέρνους" ποπ-ροκ ρυθμούς. Λέμεν τώρα. Ααααχ...άπειρες οι φορές που παρολλίον να πάω να καρφωθώ ή να πνιώ σαν οδηγούσα γιατί άκουγα τα πιο πάνω. Λατρεμένος σταθμούλης.

Ώσπου έκαμεν μου φόρματ ή τι άλλο το λαλείς ο ραδιάς, τζαι εχάθηκεν ο σταθμός από προσώπου αυτοκινήτου. Για πάντα. Για ούλλες τες ημέρες.

Επέρασα μια περίοδο πένθους, εγυρέφτηκα αλλού, σε σταθμούς που οι παρουσιαστές τους έχουν χιούμορ, αλλά εν ήταν ποττέ το ίδιο, έλειπε πάντοτε η αγνότητα και η καθαρότητα αλλά και η άγνοια της υπέροχης γελοιοσύνης.

Να μην τα πολυλογώ, εκείνη η εποχή πέρασε και δε θα ξανάρτει. Εδέχτηκα το. Αλλά τζιαμέ που δεν το περίμενα, ήρτεν μια άλλη αποκάλυψη! Ανακάλυψα έναν Τούρτζικο σταθμό που διαβάζει τη διάθεση μου κάθε μέρα τζαι παίζει, ειδικά γαι μένα, την ανάλογη μουσική! Κάβλα μαι φρεντ..(εκτος που το πρωί που βάλλει τουρκοτσιφτετέλια, που όσο κι αν είμαι υπέρ της επαναπροσέγγισης, δεν μπορώ να πω ότι τη βρίσκω με αυτά).

Για να καταλάβετε πόσο τηλεπαθητικός είναι αυτό ο σταθμός, την ώρα που σχολάνω που τη δουλειά τζαι νιώθω τα μηνίγκια μου να πάλλονται είτε από νεύρα ειτε από κούραση είτε απλά επειδή τους αρέσκει να πάλλονται, το Τουρκ-ράδιο μου βάζει κλασσική μουσική. Ακούω τον Σοπέν μου (που εν τζαι χωρκανός μου), τον Τσαϊκόφσκι μου (που εν χωρκανός των πιο όμορφων γυναικών της Κύπρου), τον Βιβάλντι μου (που εν χωρκανός του Μπερλουσκόνι) τζαι πολλούς άλλους χωρκανούς τζαι πάω σπίτι άλλος άνθρωπος.

Το απογευματάκι αν θα βγω περιπατάκι βάλλει μου λλίην τζαζ, σόουλ τζαι μπλουζ, ότι πρέπει για ελαφρό ανεβασματάκι και τη νύχτα, κλασσική ροκ για φουλ θετική διάθεση. Λαλώ σας το δκιαβάζει τις ανάγκες μου ρε κοπέλια. Αφού τις προάλλες, σαν εσκέφτουμουν ότι φέτος θα ήθελα να μαθαίνω Τούρκικα, εξεκίνησε μια απίστευτη εκπομπή, όπου λαλούν σου μιαν πρόταση στα Τούρκικα τζαι μετά λαλούν σου την αργά τζαι καθαρά τρείς φορές στα Ελληνικά! Οκ, εν εκατάφερα να πιάσω ούτε λέξη αφού ήταν αντίστροφα και στη δική μου περίπτωση θα πρεπε να έλεγαν την Τούρκικη πρόταση τρεις φορές αργά και καθαρά (και στη δική μου περίπτωση 13 φορές), αλλά εντυπωσιάστηκα!

Οι Τ/Κ μαθαίνουν Ελληνικά που το ράδιο! Έχουμεν τζαι μεις έτσι πρόγραμμα; Αφού η επίσημη πολιτική και στόχος του κράτους μας είναι η ειρηνική συμβίωση και ο σεβασμός των δύο λαών και κουλτούρων, εν έπρεπε; Εγώ σίουρα θα το άκουγα. Τζαι σίουρα ήταν να μάθω πολλά παραπάνω που τον πάλαι ποτέ αγαπημένο μου σταθμό (όσο διασκεδαστικός και αν ήταν). Προς το παρόν, ώσπου να ανακαλύψω το ράδιο της μερκάς μας που θα με μάθει Τούρκικα θα αρκεστώ στα επιμορφωτικά. Και στον Σοπέν.

Ο Δεκάλογος του Γύφτου

2010-09-09T20:15:00.005+03:00

Και ενώ ακόμα συνεχίζεται μέσα μου μια εσωτερική πάλη μεγατόνων και συμπληρώνω αμέτρητες αιτήσεις και φόρμες για μεταφύτευση αρχιδιών σε μέγεθος ντισκομπάλας (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), η νούμερο ένα πρωταγωνίστρια στις λεσβιακές μου φαντασιώσεις με κάλεσε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Και όταν η νούμερο ένα πρωταγωνίστρια των λεσβιακών σου φαντασιώσεων, σου προτείνει να παίξετε, δε λες ποτέ, μα ποτέ όχι.

Το παιχνίδι ζητά να γράψεις για 10 πράγματα που αγαπάς...ξέρω, ξέρω τι σκέφτεστε. Μες σε τούντα 2 χρόνια που γράφω ξέρετε τα ούλλα για μένα πυλέ τζαι τι να σας πω καινουριο για μένα, αφού ούλλο μιλώ για τον εαυτό μου τζαι ξέρετε με πόξω τζαι νεκατωτά πιον, τζαι έπρησα σας τα αρτζίδκια σας τζαι έλεος εννεν ανάγκη να με μάθετε άλλο. Κι όμως αγαπημένοι μου αναγνώστες, θα πάθετε το σοκ της ώρας, μη σας πω της ημέρας! Βλέπετε έχω κρυμμένους άσσους στο μανίκι μου. Τους κρατώ εκεί καλά κρυμμένους γιατί δε θέλω να σας τα σερβίρω όλα στο πιάτο από την πρώτη (ή δεύτερη χρονιά), θέλω η σχέση μας να ωριμάζει σιγά σιγά σαν το καλό κρασί. Κατά προτίμηση σαν το Cabernet Sauvignon.

Και έτσι αγαπημένοι μου, ετοιμαστείτε να μάθετε (και) άλλες πτυχές της προσωπικότητας μου και ας πάρουμε τη σχέση μας στο επόμενο επίπεδο.

10 Πράγματα Που Αγαπώ

1. Αγαπώ πολλά να μιλώ. Και αγαπώ ακόμη περισσότερο, να μιλώ για τον εαυτό μου. Να μιλώ για τα αισθήματα μου, τις σκέψεις μου, τη ζωή μου, τις περιπέτειες μου, τα προβλήματα μου και τις σεξουαλικές μου φαντασιώσεις. Είμαι δηλαδή όπως καταλαβαίνετε, μια κινητή αντικοινωνική πριχτοβόμβα. Η αλήθεια είναι ότι από τότε που ξεκίνησα να τα γράφω στο μπλογκ, μιλώ πιο λίγο. Και από τότε που ξεκίνησα να πηγαίνω ψυχολόγο μιλώ ακόμα πιο λίγο. Φανταστείτε να αρκέψω να αρκέψω να πηαίνω τζαι σε εξομολόγηση. Εννα μουγγέψω.

2. Αγαπώ το νερό. Πάρα πολλά. Τούτον οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι είμαι γοργόνα παγιδευμένη σε σώμα γυναίκας. Λατρεύω τη θάλασσα (αφού είναι και το σπίτι της αληθινής μου φύσης), αλλά πάνω από όλα αγαπώ τις λίμνες...Ειδικά όταν πρόκειται για ονειρικό τοπίο που συνδυάζει δάση και βουνά τριγύρω, νιώθω να με κατακλύζει η ευτυχία και η γαλήνη (ώσπου να βουττήσω μέσα, αφού συνήθως εν πάγος σσιόνι το νερό)

3. Αγαπώ τη ροκ μουσική σκηνή των δεκαετιών του 1960 και 1970. Αγαπώ τη ρε φίλε...άμαν ακούω Rolling Stones, The Doors, Lynyrd Skynyrd, Iggy Pop, Aerosmith και τόσους άλλους πολλούς, πιάνω ενέργεια, κάμνουν με τζαι νιώθω. Μπορεί να ακούω τζαι να διασκεδάζω με ούλλα τα είδη μουσικής (εκτος την τρανς που δεν λοάται μουσική), αλλά με την κλασσική ροκ νιώθω.

4. Αγαπώ τα τσιπς. Αγαπώ τα με όλο μου το είναι. Τζαι όπως σας το εξαναείπα πολλές φορές, άμαν μου ππέφτουν τσιπς χαμέ (τζαι για κάποιο λόγο συμβαίνει συχνά), σηκώνω τα τζαι τρώω τα. Γιατί ρε φίλε μου ένα τσιπς χαραμισμένο για μένα εν σαν τη χαραμισμένη Θεία Κοινωνία για τη θεία μου τη Χρυσούλλα. Συγκεκριμένα τα πιο λατρεμένα, είναι τα βρωμίδια που κολλούν στον ουρανίσκο σου, τουτέστιν φιστούνια, δρακουλίνια και γαριδάκια χαραλάμπους. Μπορώ να φάω τέσσερα πακέτα στο κάτσιμο.

5. Αγαπώ την Babylon. Νιώθω ότι εν το δεύτερο μου σπίτι. Νιώθω οικεία, άνετα τζαι ευχάριστα μόνο με το να βρίσκομαι τζιαμέ. Δε χρειάζεται να κόψουμε τις κουβέντες του αιώνα, φτάνει να είμαστε τζιαμέ. Τζαι σίγουρα δεν βλάφτει ότι κάμνει το καλλλλλλύττερο Tandoori Chicken του κόσμου.

6. Αγαπώ τη Λευκωσία, τζαι ειδικά την Παλιά Πόλη. Πιστεύω το ρήμα "αγαπώ" δεν μπορεί να εκφράσει ακριβώς το μέγεθος των αισθημάτων μου. Λατρεύω την Λευκωσία, παρόλο που ένα τεράστιο ποσοστό των κατοίκων της εν απόμακροι, όξινοι τζαι αππωμένοι. Αγαπώ την παρόλο που το αρχιτεκτονικό της μέλλον εν δυσοίωνο. Αγαπώ την παρόλο που τόπους τόπους εν βρωμισμένη, άσχημη τζαι έτοιμη να ππέσει πας την κκελλέ μας. Αγαπώ την γιατί νιώθω ότι εν ζωντανή, τζαι παρόλο που ετζοιμάτουν για πολλά χρόνια, άρκεψεν να ξυπνά, να σάζεται τζαι να κάμνει καμωματούθκια, να μετατρέπεται σε μια σοφή τζαι όμορφη γυναίκα που σιγά σιγά ξεπερνά τις ανασφάλειες της, αρχίζει να σέβεται τον εαυτό της τζαι αναπολεί τις στιγμές που εμοιράστηκε με τους αμέτρητους εραστές της.

7. Αγαπώ τις πατρονιές. Αν ανοίξεις την καρδιά μου θα βρείς μέσα τη λέξη "Κιτς", γραμμένη με λεοπαρδαλέ γράμματα. Λεοπαρδαλέ, καρδιούλες, κερασάκια, χνουδωτά αντικείμενα που δεν έπρεπε ποτέ να ήταν χνουδωτά, βαρύ Ρώσσικο χρυσό και γενικώς οτιδήποτε θα φορούσε ο Elvis.

8. Αγαπώ τον κινηματογράφο. Αγαπώ τον τόσο πολλά που θέλω να τον φάω. Ονειρική δουλεια: Κριτικός Κινηματογράφου. Δώσμου ταινίες και πάρε μου τη ψυχή. Μπορώ να βλέπω ταινίες με τες ώρες, Αμερικάνικες, Ασιατικές, Ευρωπαϊκές (τωρά που το σκέφτουμαι εν είδα Αφρικανική ταινία ως τωρά). Διώ τζαι τον δεξί μου νεφρό σε αντάλλαγμα για μια δουλειά που θα προϋποθέτει εμένα να παρακολουθώ ταινίες τζαι μετά να γράφω την ανάλυση μου. Καβλα.

9. Αγαπώ τα φυτά τζαι την κηπουρική. Διώ τον αριστερό μου νεφρό και βάλτε με στον αναπνευστήρα, για να γίνω landscape architect (χωρίς τα 4-5 χρόνια σπουδών τζαι τις σσιλλιάες ευρωπούλλων για δίδακτρα). Ρε φίλε, άμαν σου λαλώ είμαι η καλλύττερη κηπουρός/γεωπόνος του κόσμου...μεν με πιστέψεις, οκ, αλλά είμαι τζιαμε μες τους top 5, καλά καλά, στους top 10. Ότι φυτέψω μετατρέπεται σε χρυσάφι. Τζαι μετά κόφκουμε το τζαι κάμνουμεν το συνάλλαγμα.

10. Και τώρα ας ανακεφαλαιώσουμε όλα όσα ήδη ξέρετε εδώ και καιρό.
Αγαπώ τους γάτους, τα φυσικά κόκκινα μαλλιά, τις γοργόνες, τους βρυκόλακες, τα μίκιμαους, το Jesus Christ Superstar, τα κέικ και πάνω από όλα τη Μά τον Πά και τον Μώρατσο μου.

Προσκαλώ στον χορό του Δεκαλόγου τους:

Ρόουμ
Ασυγχώρητη
Διάσπορο
Σάικ
Κάλιους
Τσαρτελλούι
Αχάπαρη
Μπλογκ Σκέψεων
Λένη
Μισιαρό

Αποφάσεις των 50 κιλών

2010-09-08T20:03:00.005+03:00

Εδώ και καιρό, έχει κάτι που ταλαιπωρεί τη ψυσσιή μου, το σώμα μου (γαμώ τα ψυχοσωματικά μου γαμώ), τον Μώρατσο, τους φίλους μου τζαι ούλλους όσους ήταν αρκετά άτυχοι τζαι βλάκες ώστε να κάτσουν να ακούσουν τον πόνο μου. Ονειρεύκουμουν να απεγκλωβιστώ που τούντην κατάσταση μέρα νύχτα, ονειρεύκουμουν τη στιγμή που θα ππέσω πας το μαξιλάρι τη νύχτα τζαι δεν θα σκέφτουμαι με αγωνία την επομένη.

Τζαι τωρά ήρτεν η στιγμή. Η στιγμή που επερίμενα, που πρέπει να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις τζαι να γίνουν επιτέλους οι αποκαλύψεις τζαι οι ανακοινώσεις. Αλλά εν μπορώ. Εν έχω τη δύναμη, εν έχω τα κότσια. Φοούμαι πολλά τις αντιδράσεις, φοούμαι να δω την έκπληξη τζαι τον θυμό στα πρόσωπα τους, φοούμαι το μέλλον, φοούμαι τον εαυτό μου ότι εν κάμνω για τίποτε άλλο, ή απλά για τίποτε. Εν ξέρω αν υπάρχει ένας τόπος για μένα, όπου να μπορώ να υπάρξω σε μια καλλύττερη εκδοχή μου.

Για να πάρω τούτην την τελική απόφαση νιώθω ότι πρέπει κάποιος, κάποιος άλλος εκτός που μένα, κάποιος που ξέρει καλλύτερα, να μου πει τι να κάμω. Στην πραγματικότητα όμως τζείνο που χρειάζομαι, εν 50 κιλά αρχίδια. 50 κιλά κρεμαστά και αστραφτερά αρχίδια για να μπορέσω να δω καθαρά μέσα μου τζαι να καταλάβω τι εν τούτο που θέλω εγώ, τι εν τούτο που νομίζω εγώ ότι εν καλλύτερο, χωρίς να εξαρτούμαι πάντα που τζείνον τον κάποιον άλλο που πάντα ξέρει καλλύττερα που μένα τι είναι σωστό για μένα.

Τζαι μετά, αυτά τα ογκώδη αστραφτερά αμελέτητα θα μπορούσαν να με βοηθήσουν στο να ολοληρώσω την όλη υπόθεση. Απλά και καθαρά, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς απολογίες, χωρίς ενοχές.

Εκουράστηκα πάρα πολλά, πάρα πολλά με τον εαυτό μου τζαι τα μέσα μου. Αυτή τη στιγμή εύχομαι να μπορούσα να εγίνουμουν μωρό τζαι η μόνη μου έννοια να ήταν τι χρώμα κασεττίνας να διαλέξω (μιλώ για τζείνες τες τέλειες, με τα δκυό φερμουάρ που έχουν μολύβκια, ριγούες τζαι χρωματιστά μέσα).

Τζαι με καινούρια κασεττίνα θα εξεκινούσα τα πάντα που την αρχή, θα εντόπιζα τζείνο το στραβό σημείο που με μετάτρεψε σε ένα συγχυσμένο άβουλο τζαι αδύναμο πλάσμα τζαι θα το έσαζα. Τζαι όταν θα ξαναέφτανα στα 27, θα εζούσα τη ζωή μου πλεόν πιο απλά τζαι καθαρά, χωρίς να μου φαίνουνται ούλλα τόσο...δύσκολα.

Αγαπητέ Άγιε Φανούριε

2010-09-02T16:36:00.003+03:00

Γεια σου τι κάμνεις; Όλα καλά; Τολοιπόν άκου. Έχω λλίον παράπονο που σένα. Μέχρι τώρα όσες φορές εσυνεργαστήκαμε έχω μείνει πολύ απογοητευμένη από την απόδοση σου. Με αυτό εννοώ: εγώ ως σωστή επαγγελματίας τηρώ το μέρος της συμφωνίας μου (ψήνω σου πίττες με 7 συστατικά τζαι μετά βουρώ να το σερβίρω σε 7 μονοστέφανες γιαινέτζιες) ενώ εσύ, δεν βρίσκεις ποττέ τα πράματα που σου ζητώ να μου βρεις. Ούτε τα κλειδκιά μου ήβρα ποττέ, ούτε το σουτιέ που μου κάμνει τα βυζιά μου πομπάρτες.

Αλλά σκέφτηκα εν πειράζει, θα το προσπεράσω το θέμα και θα ξανακάνω μια τελευταία προσπάθεια μαζί σου. Σκέφτηκα ότι ίσως μέχρι τώρα, η προσέγγιση μου να ήταν λίγο απαρχαιωμένη, ότι ρε παιδί μου τόσους αιώνες ίσως να βαρέθηκες να τρως την γαμημένη πίττα με τα 7 συστατικά. Και άκου εκεί να σερβίρεται η πίττα σου μόνο σε 7 μονοστέφανες. Ξέρεις πόσο αντικοινωνικό σε κάνει να φαίνεσαι;

Όχι φίλε μου…τώρα σε καταλαβαίνω, εδώ και καιρό αναζητάς το καινούριο, ποθείς την ανανέωση, θέλεις να παίξεις και συ με τους σύγχρονους κανόνες του παιχνιδιού. Ααχ ρε Άγιε μου άρχισα τζαι πιάνω το ππόιντ σου! Άρκησα λλίο, εθύμωσα τζαι μαζί σου χωρίς να δείξω κατανόηση και να σκεφτώ τα αισθήματα σου πρώτα.

Γιαυτό έρχομαι τώρα και σου κάνω μια νέα πρόταση: Το Σάββατο θα έρθουν φίλοι στο σπίτι, μονοστέφανοι μεν αλλά είναι μόνο 2 και όχι 7 (πολλά εξτρίμ εννε;) και άκου το καλλύττερο που ούλλα…δεν θα έχει τη γνωστή πίττα το μενού αλλά μάφινς λεμονιού με καυτό υγρό λεμονάτο κέντρο που ξεχύνεται μόλις δαγκώσεις το μάφιν. Α; Α;;; Έν σου ακούεται τεεελειο;;

Αυτό που ζητώ εγώ από σένα, είναι αν μπορέσεις σε παρακαλώ πολύ, να μου βρεις τη βελόνα που έχασα στον καναπέ όταν έραβα προχτές, πριν την βρουν τα κωλαράκια των καλεσμένων μου.

Επίσης, ξέρω ότι δεν πρέπει να σου ζητήσω δύο πράγματα αλλά technically speaking τα μάφινς εν πολλά άρα…σου ζητώ ακόμα μια τοσοδούλα χαρούλα:

Θα μπορούσες πλιιιζ να μου βρεις μια δουλειά που να μην νιώθω ότι είμαι η πιο μαννή, η πιο άχρηστη ή πιο «εν κάμνεις για τίποτε μάνα μου» γιαινέκα του κόσμου; Τζαι αν γίνεται λλίο σύντομα;;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων,

Γλύκισμα

Το Δολοφονικό Βαζάνι

2010-08-18T16:13:00.002+03:00

Ήρτα σπίτι των γονιών μου να τους δω λλίον τζαι είπα να φάω κανένα φρέσκο βαζάνι που τον κήπο τους. Μέγα λάθος. Μέγα λαλώ σας. Μόλις εκατέβηκε το πρώτο (και τελευταίο) κομματάκι βαζανίου στον λαιμό μου, ένιωσα σαν να κατάπια οξύ που ξέσκισε τον φάρυγγα μου. Ο λαιμός μου άρχισε να φλέγεται και να νιώθω ότι 15 μαστόροι μου τον γδέρνουν με γυαλόχαρτο. "Εν ψεκασμένο" σκέφτουμαι. Αμέσως πιάνει με κρίση πανικού. Αρχίζει η καρδία μου να κτυπά ανεξέλεγκτα, να ζαλίζομαι και να εφαρμόζω όλα τα γιατροσόφια που μπορεί να άκουσα κατά καιρούς. Ήπια δύο μπουκάλες νερό απανωτά, τζαι μετά μισή μπουκάλα γάλα. Μόλις ετέλειωσα με την άμεση εξουδετέρωση του δηλητηρίου, άρχισε να με πονεί η τζοιλιά μου (ίσως το γεγονός ότι έχει ένα χρόνο να πιώ γάλα να έπαιξε λίγο ρόλο). "Ετέλειωσεν..εννα πεθάνω..". Στο εννα πεθάνω, βουρώ πάνω να ποσσιεραιτήσω τη μάμα μου. Λαλώ της "μάμα υπάρχει πιθανότητα να πεθάνω, έφαα ψεκασμένο βαζάνι". Εγέλασεν τζαι λαλεί "αφού κανένας εν εψέκασε", "όι, μάλλον εννα πεθάνω" απαντώ της τζαι ππέφτω πάνω στα γόνατα της να με χαιδέψει μια τελευταία φορά. Εχαίδεψε με κανένα δεκάλεπτο τζαι ακόμα εν επέθανα. "Καλά πάω κάτω να κάμω σαλάτα" αλλά μέσα μου ελάλουν "Αντίο μάνα". Τζαι γράφω σας τωρά γιατί το τέλος νιώθω το εν κοντά τζαι θέλω να σας ποσσιεραιτήσω. Αποδέκτηκα το, είμαι ήρεμη. Το μόνο που με εκνευρίζει εν η σκέψη ότι ο παππούς μου θα τραουδά στην κηδεία μου "Ήσουν καλή τζαι όμορφη, τζαι επήες που βαζάνι"...

Καποέιρα και Τουλούζ Λωτρέκ

2010-08-04T21:50:00.013+03:00

Έσσιει πολλύ τζαιρό που ακούω για το Καποέιρα, ένα πολύ δημοφιλές είδος πολεμικής τέχνης-χορού, που δημιουργήθηκε από μαύρους σκλάβους της Βραζιλίας γύρω στον 16ο αιώνα.

Μου ακουγόταν απίστευτα εξωτικό τζαι εφαντάστηκα άπειρες φορές τον εαυτό μου να τραππηά τζαι να κλωτσά σε ξέφρενους βραζιλιανο-αφρικανικούς ρυθμούς.
Έτσι όταν έμαθα που διδάσκουν Καποέιρα στη Λευκωσία, εβούρησα όπως την πελλή να δώσω όλο τον εξωτικό μου εαυτό, γιατί νομίζω το εμπεδώσαμε ότι το κατέχω το εξωτικό.

Εκλώτσησα, ετραγούδησα Βραζιλιάνικα, ετζυλίστηκα στο πάτωμα τζαι επετάχτηκα όπως τον πίθηκο του Αμαζονίου σε όλο το μήκος του δωματίου.

Που τζίνην την ώρα δεν εκατάφερα να ξαναπερπατήσω κανονικά. Αυτό που επιχειρώ τις τελευταίες δύο μέρες δεν ονομάζεται περπάτημα. Είναι η άτσαλη τοποθέτηση του ενός τεντωμένου ποδιού μπροστά στο άλλο. Τουλάχιστον εσταματήσαν να τρέμουν σπασμωδικά οι μύες μου πλέον, μια πολλά θετική εξέλιξη. Το ότι μοιάζω με πιγκουίνο άμα προσπαθώ να μετακινηθώ από το ένα μέρος στο άλλο δεν είναι και τόσο θετική εξέλιξη.

Αυτή ήταν και η τελευταία μου επαφή με τη Βραζιλιάνικη κουλτούρα.

Το άλλο εξαιρετικά άσχετο αλλά ενδιαφέρον πράγμα που συνέβη στην πολύ περπετειώδη ζωή μου, είναι ότι έβαψα τα μαλλιά μου το πολυπόθητο κόκκινο που έχουν οι πουτάνες του Τουλούζ Λωτρέκ. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.

Τώρα νιώθω ότι ανήκω σε μια οικογένεια όπου αυτές είναι οι αδερφές μου

Την τελευταία εν την εμφανίζουμε πούποτε γιατί κάμνει μας συνέχεια ρεζίλι

Καλοκαιρινό

2010-07-29T19:54:00.002+03:00

Κάμε μοχίτο, κλείσε την πόρτα, τες κουρτίνες και τα μάτια. Πριν κλείσεις όμως τα μάτια πάτα πας το φιλμάκι να παίξει τζαι σηκώστου να χορέψεις ηδονικά, νωχελικά και πάνω από όλα καλοκαιρινά. Αν έχεις κάποιον να χορέψει μαζί σου ακόμα καλύτερα

Viva Las Vegas!

2010-07-14T20:40:00.004+03:00

Θυμάστε που σας είπα κάποτε ότι κρυφή φαντασίωση μου είναι να είμαι στρίππερ στο Λας Βέγκας τζαι να με λαλούν Candy; Όι; Ούφφου ρε παιδκιά κουράζετε με..

Οκ, να σας υπενθυμίσω. Από τον καιρό που ενσωματώθκα στο εργατικό δυναμικό της πανέμορφης πατρίδας μας, ανέπτυξα ένα αμυντικό μηχανισμό για να μπορώ να αντεπεξέρχομαι στις συνεδριάσεις και να μην παθαίνω αυτό που επιστημονικά λέγεται "καμμούν τα μμάκκια μου". Ο εν λόγω μηχανισμός είναι η λεπτομερής χορογράφηση της σκηνικής μου παρουσίας ως στρίππερ στο Βέγκας. Το καλλιτεχνικό μου όνομα μέχρι τώρα ήταν Candy και το τραγούδι μου ήταν (και θα είναι) πάντοτε, το I Love Rock n Roll.

Οι φαντασιώσεις όμως σαν το καλό κρασί, με το χρόνο ωριμάζουν, βελτιώνονται και περνούν σε ένα ανώτερο επίπεδο. Έτσι θεωρώ καθήκον μου να σας ενημερώσω για την εξέλιξη του alter ego μου.

Το όνομα Candy θεωρώ ότι είναι πολύ ανάλαφρο πια και δεν αρμόζει στον νέο πιό ώριμο μου εαυτό, έτσι υιοθέτησα το Dessert Star που αποπνέει μια άλφα σοβαρότητα και ένα βήτα κύρος. Το λουκ παραμένει country-rock αλλά τώρα προστίθεται ακροθιγώς μια μποέμ διάθεση: Μαύρο μακρύ μαλλί ίσιο, καφέ σουέντ σουτιέν-γιλέκο με μακρυά κρόσσια, σορτσάκι τζην σκισμένο με κώλο χωρίς κυτταρίτιδα (είναι και αυτός μες το ενδυματολογικό σύνολο) και πλατφόρμες καφέ δερμάτινες με χρυσές σπόντες.

Σήμερα συζητούσα την πιό πάνω εξέλιξη με μιά φίλη μου και στο τέλος κατέληξε "Τέλεια! Είμαι σιγουρη ότι όλοι θα σε θέλουν για lap dance"
"Επέλλανες τέλεια;;" απάντησα προσβεβλημένη, "σιγά μεν έκαμνα ποττέ lap dance"
"Α οκ, εννα κάμνεις μόνο στριπτιζ δηλαδή", συμπέρανε η φίλη μου
"ΌΟΟΙΙ...σιγά μεν έφκαλλα τα ρούχα μου μπροστά σε αγνώστους" εξήγησα
"Ε άρα υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην ορολογία της φαντασίωσης σου" πρόσθεσε, "Εν μπορείς να είσαι στρίππερ τζαι να μεν κάμνεις στρίππιν"
"Ε χαλόου κόρη μου εννά ρκουνται να με δούν να χορεύκω" είπα
"Εν νομίζω." Εσκέφτηκεν το λλίο..
"Εν εχάθηκε εντελώς η υπόθεση όμως, μπορείς να είσαι Exotic Dancer χωρίς τον ευφυμισμό" λαλεί μου

Τζαι ρε παιδκιά νομίζω η φίλη μου έσσιει απόλυτο δίκαιο. Οι στρίππερς εν sooo immature-early-twenties fantasy ενώ το Exotic Dancer (χωρίς τον ευφημισμό) εν so late-fabulous-twenties fantasy!

Τζαι ας πούμεν άμαν το σκεφτώ ταιρκάζει μου απόλυτα... είμαι η προσωποποίηση του εξώτικ, είμαι Κυπραία! Τι πιό εξώτικ έσσιει που τες Κυπραίες που εμπολιαστήκαν με 746 ράτσες; Σίουρα ούλλες μας έχουμεν το εξώτικ ντάνσιν μες το γιαίμα μας, τζαι είμαι σίουρη ότι άμαν σκεφτείτε λλίον το θέμα εννα ανακαλύψετε ότι κρύφκετε τζαι σεις μέσα σας μια χορογραφια και ένα συνολάκι για το Βέγκας.

Κυπραίες Ξωτικιές Ενωθείτε τζαι πάμεν ούλλες Βέγκας!

Bregovic

2010-07-04T21:21:00.003+03:00

Τολοιπόν! 29 του μηνός έρκεται ο Bregovic στη Λάρνακα. Γυρεύκω παρέα που να τραππηά τζαι να χορεύκει μόλις ακούει βαλκανικούς ήχους!

Επεθύμησα σας

2010-07-02T18:30:00.004+03:00

Τη Δευτέρα μπορεί να χάσω τη δουλειά μου ή μπορεί να γλιτώσω με μια επίπληξη. Όπως τζαι να σσιει, εγώ άρκεψα τζαι νιώθω τα που ξαναφυτρώνουν.

Καλωσορίσατε! Τζαι μόλις μιαλήνετε ακόμα λλίο, εννα σας βάλω τζαι καμπανελλούι να ακούεστε που μακριά

Κυνόδοντας

2010-06-30T23:01:00.004+03:00

Είδα εψες τον Κυνόδοντα, την αμφιλεγόμενη και πολυβραβευμένη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου. Μα τι να σας πω ρε κοπέλια, είναι μια ταινία που μου υπενθύμισε ότι ο κινηματογράφος είναι τέχνη. Έσσιει ούλλη μέρα που την σκέφτομαι. Δεν μπορώ να ησυχάσω.

Όσοι αντέχετε το ελαφροσουρεάλ στυλ, την απεικόνιση ωμής ψυχολογικής και σωματικής βίας αλλά και σκηνές απομυθοποιημένου ρεαλιστικού σεξ, οφείλουν στον εαυτό τους να το δούν.

Όσοι το είδαν, μοιραστείτε μαζί μου τις απόψεις σας και την κριτική σας, με ενδιαφέρει πολύ.

Πάρτε μια γεύση από το φιλμάκι πιό κάτω

Εκθρονίστηκα!

2010-06-24T17:43:00.001+03:00

Δεν είμαι η πιο παστή, η πιο όμορφη τζαι η πιο σεξουάλα γειτόνισσα πλέον.

Εμετακόμισεν μια Ρωσσίδα στη γειτονιά μας.

Μότες, γάλα τζαι πίσσες

2010-06-20T18:04:00.005+03:00

Επρόσεξα ότι πολλοί άνθρωποι, όταν βρισκόμαστε στη θέση του αγοραστή, για κάποιο άγνωστο λόγο νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε μια ευάλωτη θέση, του ανθρώπου δηλαδή, που πρόκειται να κριθεί και έτσι αναπτύσσουμε ένα σωρό μεθόδους άμυνας.

Ας πούμε, όποτε μα όποτε τύχει να αδιαθετήσω και πάω στο περίπτερο για ανανέωση των απαραίτητων αξεσουάρ, για κάποιο άγνωστο λόγο, λες και ο περιπτεράς θα με κρίνει που βλέπω περίοδο, πιάνω και πίσσες και γάλα. Ξέρεις, του στυλ, "εν γάλα και πίσσες που ήθελα, αλλά τυχαία έπεσα και πάνω σε ένα κουτί ταμπόν και το έπιασα. Όχι γιατί το χρειάζομαι, όχι προς Θεού δεν βλέπω ποτέ περίοδο, απλά μου άρεσε πολύ ο συνδυασμός χρωμάτων της συσκευασίας". Το ίδιο κάμνω τζαι με τα κωλόχαρτα. Μπορεί ρε παιδί μου το μοναδικό πράγμα που χρειάζομαι να είναι κωλόχαρτα. Αλλά όι, οι θαυματουργές πίσσες και το γάλα θα δώσουν την χρειαζόμενη ισορροπία και μαζί, θα αναιρέσουν τα κωλόχαρτα. Θα είναι λες και δεν υπήρξαν ποτέ "Ποιά κωλόχαρτα; εγώ μόνο πίσσες και γάλα καταναλώνω".

Άλλη μέθοδος άμυνας, είναι να φωνάζεις για να δείχνεις πόσο άνετος είσαι. Τζαι συνήθως τούτη η μέθοδος εφαρμόζεται στα φαρμακεια. Γιατί ξέρουμε ότι ο φαρμακοποιός εν άνετος, άρα πρέπει να είμαστε τζαι μεις.
"ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!" συνήθως είναι μια πρόταση που τη συναντάς σε πολύ ψηλά ντεσιμπέλ. Γιατί ρε παιδί μου είσαι άνετος, εν σε κόφτει που δηλώνεις έμμεσα σε ούλλο το φαρμακείο ότι εννα γαμήσεις, (τώρα που το σκέφτομαι ίσως εν γιαυτό που φωνάζει ο κόσμος, επειδή θέλει να δείξει σε ούλλο το φαρμακείο ότι εννα γαμήσει).
Τζαι επρόσεξα ότι συνήθως τα ντεσιμπέλ εν πιο ψηλά άμαν έσσιει τζι άλλους στο φαρμακείο γιατί πολλυνίσκουν οι ανθρώποι που νομίζεις ότι θα σε κρίνουν τζαι πρέπει να το παίξεις χαλαρός σε όοοολο το φαρμακείο, να μεν νομίσει κανένας ότι κομπλάρεις. Προς Θεού.
Προχτές εμπήκεν μια κοπελίτσα στο φαρμακείο τζαι επερίμενεν να φύω, όταν είδε ότι θα κοιτάζω για πολλύ ώρα τες πίσσες (δυστυχώς δεν είσσιεν γάλα), εφώναξεν με ούλλη της τη δύναμη "ΈΝΑ ΧΑΠΙ ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!" είπεν το τζαι με χαμόγελο κκόλγκεητ για να δημιουργήσει ένα αρκετά δυνατό συνδυασμό που θα ακυρώσει την πιό πάνω πρόταση. Ελυπήθηκα που έτυχε να στέκουμαι τζιαμέ τζαι έκαμα την να νιώθει άβολα, αλλά ρε κουμπάρε ας έστελνες τον άντρα σου την προηγουμένη να φωνάξει ""ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!" τζαι ήταν να αποφευχθεί η φάση.

Αναρωθκιέμαι γιατί μας κόφτει τι θα πει ο περιπτεράς, ο φαρμακοποιός ή ο πελάτης που στέκεται που πίσω μας. Αφού δεν μας ξέρει, δεν πρόκειται να γίνουμε φίλοι, δεν επηρεάζουν τη ζωή μας. Γιατί πρέπει να κρατούμε τες άμυνες μας ψηλά ακόμα και σε τόσο ασήμαντες καταστάσεις; Έσσιει τζαι άλλες μεθόδους άμυνας που επαρατηρήσατε ή εφαρμόζετε σε ανάλογες περιπτώσεις;

Πονεμένη Σκανδαλισμένη Μάνα

2010-06-06T11:49:00.004+03:00

Αγαπητέ κύριε Σταύρο μου,

Συγχαρητήρια για την στήλη σας! Σας θαυμάζω απίστευτα γιατί πάντοτε δίνετε καταπληκτικές απαντήσεις στους προβληματισμένους αναγνώστες, απαντάτε πολύ συγκεκριμένα και δε ξεφεύγετε ποτέ από το θέμα. Είμαι σίγουρη ότι χάρη σε σας οι αναγνώστες βγαίνουν από τη σύγχυση και βλέπουν το φως το αληθινό.
Έτσι αποφάσισα και γω να μοιραστώ μαζί σας τον πόνο μου μιας και είστε η τελευταία μου διέξοδος.

Βλέπετε, ζω ένα δράμα. Ένα οικογενειακό σκάνδαλο έχει ξεσπάσει μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. Εδώ και λίγους μήνες ο γιόκας μου ο Thunder-Τσίου κάνει πολλή παρέα με μια ξανθιά. Ξέρετε το είδος τους κύριε Σταύρο μου, αυτές οι ξένες οι λερωμένες του δρόμου που γυρίζουν με τον ένα και με τον άλλο. Κάθε μέρα έρχεται σπίτι μας, φωνάζει του γιου μας να βγει έξω και αυτός πάει να την βρει και κάθονται στην αυλή μας με τις ώρες. Αυτή η σχέση με βρήκε πολύ αντίθετη βέβαια από την αρχή, γιατί ένας Θεός ξέρει από τι είδους οικογένεια έρχεται αυτή, που γυρίζει, με ποιους γυρίζει και τι αρρώστια μπορεί να κολλήσει του μονάκριβου μας. Αλλά κύριε Σταύρο μου, όταν τον είδα πόσο ευτυχισμένος είναι μαζί της, είπα "ας το πάρει το ποτάμι" και έκανα τα στραβά μάτια.

Τις τελευταίες μέρες όμως, υποψιάζομαι ότι η ξανθιά γκόμενα του γιου μας είναι έγκυος. Αν έχω όντως δίκαιο και η ακατονόμαστη βρίσκεται πράγματι σε ενδιαφέρουσα, σε ένα μήνα περίπου, θα γεμίσει η υπέροχη μου αυλή με 6-7 παιδιά, άρα 6-7 επιπλέον στόματα να θρέψω, ατελείωτα έξοδα για να τα παίρνω στο γιατρό για εμβόλια, για σκουλήκια, για νύχια και άλλα τόσα έξοδα για την μηνιαία τους αμμο-τουαλέτα. Και το χειρότερο βέβαια δεν είναι αυτό κύριε Σταύρο μου. Το χειρότερο είναι ότι ο γιος μας είναι ευνουχισμένος εδώ και 8 μήνες.

Τι να κάνω;

Πονεμένη Σκανδαλισμένη Μάνα.

Ντιριντινανανα

2010-06-02T23:24:00.005+03:00

Το μνημονικό μου ήταν ανέκαθεν σκατά. Έτσι μου ήταν πάντοτε αδύνατο να αποστηθίζω τραγούδια και να τα τραγουδώ με πάθος στις συναυλίες και στα beach party. Ειδικά στις συναυλίες, παρόλο που το είχα αιώνιο καημό να συντονιστώ σε πλήρη αρμονία με τον τραγουδιστή και να τραγουδίσω όλο το ρεπερτόριο από την αρχή μέχρι το τέλος, λόγω μνημονικής ανεπάρκειας τελειοποίησα το λουκ "δε τραγουδώ το τραγούδι γιατί το ξέρω τόσο καλά που προτιμώ να κλείνω τα μάτια και να μπαίνω σε νιρβάνα".

Έχει κάτι αιώνες να πάω σε συναυλία πλέον και μόνο με τη σκέψη θέλω να πέσω σε κώμα. Ίσως γέρασα και έγινα μια ξενέρωτη αμοιβάδα ή απλά σε κάθε ηλικία ο κάθε άνθρωπος αναπτύσσει διαφορετικά γούστα, προτιμήσεις και βρίσκει διαφορετικούς τρόπους και χώρους έκφρασης. Για μένα πιά, ο αγαπημένος μου χώρος μουσικών συγκινήσεων είναι το αυτοκίνητο. Εκεί βιώνω (και δίνω) τις καλύτερες μου συναυλίες.

Παρόλο που μπορεί να μη μπορώ να θυμηθώ πάνω από τρείς συνεχόμενες λέξεις σε ένα τραγούδι το οποίο το ξέρω και το αγαπώ εδώ και 15 χρόνια, έχω ανακαλύψει ότι όταν ένα τραγούδι έχει κιθάρα, μπορώ να θυμάμαι και να τραγουδώ μέχρι και την τελευταία νότα με πλήρη ακρίβεια. Και σε αυτή τη ζωή, όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις ότι πρέπει να δουλέψεις με αυτό που έχεις (γιαυτό και ποτέ δε φοράω σγαφτά παντελονάκια).

Έτσι λοιπόν, οι συναυλίες που δίνω με τόσο πάθος στο αυτοκίνητο μου, είναι του πιό κάτω τύπου

Ντιριρντιιιιιιι (ψηλή νότα)

πιιιιιιιουυυυυ πιου πιιιιιιιιιιιιου (απίστευτα ψηλές νότες)

νταρατιραναραναναανα (επαναλαμβανόμενες νότες)

του του τουμ τουμ τουμ του τουμ (κάμνω τζαι λλίον τα ντραμς)

και αν δεν καταλάβατε από τις πιο πάνω περιγραφές και θέλετε να ακούσετε ένα περίπου το στυλ των συναυλιών μου, ακούστε τον υπέροχο Σιδηρόπουλο (με τον οποίο φυσικά έχουμε ακριβώς την ίδια χροιά, φωνή και ταλέντο)

Ο Ιησούς ήταν Χίππης

2010-05-26T19:57:00.003+03:00

Βρίσκω το πάρα πολλά χαριτωμένο τζαι πολλά γλυκό άμαν ο Μώρατσος ενθουσιάζεται και εκφέρει άποψη για τις στυλιστικές μου επιλογες.
Παράδειγμα από χτεσινή συζήτηση:

Μώρατσος: Αμάνα μου ίντα ωραίο φόρεμα!!

Εγώ: Ευχαριστώ Μώρατσε μου!

Μώρατσος: Μοιάζεις όπως τον Ιησού..

Εγώ: Εε....ΟΚ...επειδή ο Ιησούς Χριστός εφορεν κάθε μέρα πολύχρωμα φορεματάκια με λουλουδάκια και φραουλίτσες έννε;

Μώρατσος: Όι, εννοώ ότι φαίνεσαι σαν χίππισσα του Woodstock!

Εγώ: Αχά, έτσι εξηγείται ο συλλογισμός σου τότε..

Μώρατσος: Άνετα πάει του μια ζωνούδα πάντως!!

Εγώ: (Cause that's what Jesus would do)

Ο Τονισμός Δικός Σας

2010-05-20T20:50:00.000+03:00

Γλυκισματούλλα

2010-05-01T11:20:00.005+03:00

Όταν ήμουν μικρούλα και φοβόμουν τον κακό λύκο, έλεγα τη λέξη βίλλος με σχετική φειδώ και θεωρούσα το αλκοόλ αηδία, οι γονείς μου αντι να με φωνάζουν με το όνομα μου, Γλύκισμα (ελληνικό του Cake όπως αντιλαμβάνεστε) με ονόμαζαν Γλυκισματούλλα. Το λάτρευα αυτό το υποκοριστικό, ένιωθα τόσο μικρούλα, ζαχαρένια και χαριτωμένη. Με φώναζαν έτσι γιατί ήμουν το αγαπημένο τους παιδί (πράγμα πολύ εύκολο μιας και ήμουν το μοναδικό τους παιδί).

Όσο περνούσαν τα χρόνια όμως, το "Ντίλι ντίλι ολόχρυσο μαντήλι" αντικαταστάθηκε με το "Μ'αρέσει να μη λέω πολλά", τα ολόχρυσα μαλλάκια μου έγιναν καστανά ποντικί, ο κώλος μου από μέγεθος σκουπόξυλου αναβαθμίστηκε σε μέγεθος microwave και φυσικά τα φυλλουρωτά κλαδωτά φορεματάκια ξεχάστηκαν για χάρη των τεράστιων φανέλλων με τη φάτσα του μακαρίτη Kurt Cobain. Το Γλυκισματούλλα όμως..παρέμεινε σταθερό, σαν να μη πέρασε μια μέρα. Το χειρότερο από όλα όμως δεν ηταν ότι δε μπορούσα να ξεφορτωθώ το παιδικό παρατσούκλι μου, αλλά οι διεστραμμένες ορέξεις του παπά μου για χιουμορ.

"Αγάπη μου, τωρά που επήες να φέρεις εφημερίδες έπιασεν σε ένας Κωνσταντίνος."

"...!!!!...Ε-Π-Ι-Α-Σ-Ε-Ν ΜΕ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ;;;;" "Τι του είπες;; πε μου ΑΚΡΙΒΩΣΣΣΣ τι του είπες!"

"Ειπα του: H Γλυκισματούλλα επήεν να γοράσει κωλόχαρτα τζαι θα σε πιάσει σε λίγο. Ποιός είσαι και τι σκοπό έχεις για την Γλυκισματούλλα μου;"

Στο σημείο αυτό ένιωθα το αίμα μου να φεύγει πλήρως από το σώμα μου, χλώμιαζα και δε μπορούσα να αρθρώσω λέξη για τα επόμενα 10 λεπτά. Ένιωθα ότι ο κοσμος γύρω μου καταρρέει, σκεφτόμουν κατά πόσο είναι καλύτερο να πέσω από την πολυκατοικια ή να κόψω τις φλέβες μου και φυσικά ο αγαπητός μου παπάκης ήταν πάντα κατουρημένος που τα γέλια. Την επόμενη φορά που θα έβλεπα τον Κωνσταντίνο ή το οποιοδήποτε αρσενικό τηλεφωνούσε στο σπίτι μας, άκουγα σχεδόν πάντα το ίδιο σχόλιο

"Χαχα! Ίντα πασσιαμάς που εν ο παπάς σου!"

"Ναι..πάρα πολλά"

Στα 27 μου πλεόν, φκάλλω τα δικά μου ενήλικα λεφτά, είμαι παντρεμένη με τον ενήλικα έρωτα της ζωής μου, έχουμε το δικό μας ενήλικο σπίτι, τον δικό μας ενήλικο κήπο τζαι τον δικό μας ενήλικα κάττο. Νομίζω επιάσατε το ππόιντ, είμαι ενήλικας ρε κουμπάρε μου..τζαι ακόμα φωνάζουν με Γλυκισματούλλα.

Το αποκορύφωμα; Πριν λίγες μέρες πήγα με τη μάμα μου σε μια διάλεξη, τζαι μόλις εγύρισα ένα δευτερόλεπτο να μιλήσω με κάποιον η μάμα μου πάει στον καθηγητή που μου έκανε μάθημα στο Πανεπιστήμιο και του συστήνεται

"Γειά σας! Είμαι η μητέρα της Γλυκισματούλλας!"

Φοούμαι καταλαβββαίννεις;;

2010-04-25T12:52:00.004+03:00

Κάτι δεν πάει καλά. Νομίζω εκόλλησα κάτι πολλά σοβαρό.

Μόλις εσυνειδητοποίησα ότι μέσα σε μια βδομάδα εξεκίνησα τουλάχιστον 10 φορές την πρόταση μου με το "Που εννα κάμουμεν κοπελλούι..." ή "Το κοπελλούι μας.."

Τζαι να πεις ότι το θέμα σταματά τζιαμέ; Άρχισα να κοτάζω στο ίντερνετ οδηγίες πως να ράψεις ένα μωρουδίστικο φορεματάκι ή ένα πάνινο σκυλάκι. Πριν λλίο εμετροφυλλούσα το αγαπημένο μου DIY γαλλικό περοδικό (που δεν καταλαβαίνω Χριστό τι λαλεί αλλά είμαι καλή στο να μαντεύκω), τζαι εξεφώνισα στον Μώρατσο με χαρά "ΙΝΤΑ ΤΕΛΕΙΟΟΟΟΟ ΠΡΡΑΑΑΜΑΑ!!!!" δείχνοντας του ένα vintage πως-το-λένε-καρεκλάκι-ταίστρα μωρού.

Εν για μένα που μιλούμε δαμέ, καταλαβββαίννννεις;;

Κάτι πάει σοβαρά λάθος..φοούμαι..φοούμαι πολλά

Άου;;

2010-04-17T18:43:00.004+03:00

Σήμερα ήβρα ένα τέλειο καυσόξυλο μες την αυλή των γονιών μου, ποτζίνα τα ξύλα που φαίνουνται 100 χρονών τζαι έχουν ρόζους τζαι τρύπες τζαι σχήματα τζαι κλωναράκια στριφογυριστά τζαι νομίζω επιάσατε το ππόιντ. Ήταν πολλά ωραίο. Αποφάσισα ότι έν ταιρκάζει στον κήπο των γονιών μου γιατι ταιρκάζει πιό πολλά στον δικο μου.

Ήταν αρκετά βαρύ τζαι μεγάλο το ξύλο τζαι εχρειάστηκε δκυο τρείς προσπάθειες να το σηκώσω. Ο Μώρατσος έμεινε τζαι θώρεν με που ασκούμουν τζαι επαρακάλαν με να του το δώκω. Αλλά εγώ όι! εν του το έδωκα γιατι καταφέρνω τα τζαι μόνη μου καλά, τι ενόμισεν ότι είμαι καμιά γυναικούλα που εν σώννει τίποτε τζαι χρειάζεται έναν άντρα να της κουβαλά τα πάντα; Ενόμισεν ότι είμαι καμιά αδύναμη; Καμιά ακαμάκκισσα; Α; α;

Ότι τζι αν ενόμισεν πάντως, είσσιεν δίκαιο γιατί στα δκυό βήματα έππεσεν μου το ξύλο πας το γόνατο μου, πας σε τζείνην την κόγχη που μας κτυπά ο γιατρός με το σφυρούι για να ελέγξει τα αντανακλαστικά μας. Τα αντανακλαστικά μου μάλλον δυλεύκουν πολλά καλά γιατί ευθύς αμέσως έππεσα χαμέ γονατιστή πας το πεζοδρόμειο. Έφκαλά μιαν κραυγή δυνατή τζαι σλόυ μόουσιον ποτζίνες που φκάλλουν οι ήρωες πολέμου άμαν τους παίξουν πας τον ώμο (γιατί τους παίζουν πάντα πας τον ώμο;).
Εφκήκεν η μάμα μου τζαι εφώναζεν πανικοβλημένη να δεί αν είμαι καλά. Εσταματήσαν τζαι δκυό περαστικοί να δούν το φρικτό και τραγικό ατύχημα τζαι ο Μώρατσος ήταν πουπανοθκιόν μου τζαι επροσπαθουσεν να με βοηθήσει.

Σηκώστηκα μετά από δυό λεπτά που άπλωνα χαμέ και κρατώντας το τραύμα, είπα σε όλους ότι είμαι εντάξει και να με αφήσουν ήσυχη και μπήκα στο αυτοκίνητο. Πήγα να πιώ καφέ με μια φίλη και σκεφτόμουν, γαμώτο ίσσια σήμερα ήβρα να φορήσω φούστα, τωρά που θα γίνει το γόνατο μου ολόμαυρο.

Μόλις βγήκα από το αυτοκίνητο κοίταξα το γόνατο μου. Δεν είχε ούτε μία γρατσουνιά, ούτε ένα μωλοπάκι πηλέ μου. Έμεινα να το κοιτάζω με απελπισία τζαι άρχισα να του ψιθυρίζω "έλα μάνα μου, μαύρισε λλίο, μαύρισε λλίο.."
Τίποτε. Μαλακία. Πως θα εμφανιστώ τωρά σπίτι εγώ με καθαρό γόνατο; Α;

Πόσο υποχόνδριος πούττος είμαι τελικά; Α;

Ρώμη

2010-04-05T14:50:00.003+03:00

Μόλις επέστρεψα από τη Ρώμη. Τι πανέμορφη πόλη! Σε κάθε δεύτερο σου βήμα βρίσκεις και ένα μεγαλοπρεπές μνημείο, πράγμα πολύ βολικό γιατί δε χρειάζεται να τρέχεις στα μουσεία για να τα δεις αφου εν τζιαμε καρτζιν σου.

Μετά απο τρεις μέρες έρχομαι πίσω με νέες εμπειρίες, φουσκάλες στα πόδια, μακαρόνια στη βαλίτσα, έχοντας καταρρίψει αρκετά στερεότυπα και βαπτισμένη με νέο όνομα.

Δε θα μιλήσω για κάποια απο τα πιό πανω αυτονόητα, θα μιλήσω όμως για τα ανόητα, όπως πάντα.

Τα στερεότυπα που είχα σχηματίσει όσο αφορά τη Ρώμη, δεν είναι για την πόλη την ίδια αλλά για τους ανθρώπους της. Δε φταίω εγώ που τα είχα σχηματίσει, οι κοσμογύριστοι φίλοι μου φταίνε που με είχαν προϊδεάσει.

Πρώτα από όλα οι άντρες της Ρώμης, είναι πλάσματα υπερερωτικά, που βλέπουν όλες τις γιαινέτζιες τζαι πελλανίσκουν, βαδίζουν στα όρια της σεξουαλικότητας και της λιγδοσύνης, δεν κάμνουν τίποτε άλλο που το να σου σφυρούν, φωνάζουν, κολλούν και γενικώς να είναι υποψήφιοι για μήνυση σεξουαλικής παρενόχλησης. Θα φύω που την Ρώμη τζαι θα νιώθω η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου. Τάδε έφη φιλενάδα που ταξίδεψε στη Ρώμη. Εφαντάζομουν τα πιο πάνω, τζαι εδιάνθισα την φαντασίωση ακόμα λίγο, δίνοντας τζαι πρόσωπο στον υπερερωτικό Ρωμαίο. Ένας μαυρισμένος γοητευτικός Ιταλός με λαδωμένο μαλλί, κουστούμι με μαντηλάκι στο πέτο και σκαρπίνια χωρίς κλάτσες φυσικά. Κάθεται ούλλη μέρα στην πλατεία, φορεί γυαλιά του ήλιου, τζαι περιμένει σαν το όρνεο μια γυναίκα, οποιαδήποτε γυναίκα, να περάσει για να την σαγηνεύσει με τα γνωστά ιταλικά κόλπα.

Οι δε γυναίκες της Ρώμης, εν οι πιό όμορφες γυναίκες του πλανήτη. Έχουν ψηλά ζυγωματικά, σαρκώδη χείλη τζαι μαύρα αμυγδαλωτά μάτια. Χυμώδεις καμπύλες τζαι γυαλιστερά μακρυά μαλλιά. Τάδε έφη φίλος μου που ταξίδεψε στη Ρώμη. Επερίμενα σε κάθε τρίτο μου βήμα (μετά τα αρχαία μνημεία τζαι τους λίγδηες Ιταλούς) να βλέπω Σοφίες Λόρεν, Μαρίες Γκράτσιες Κουτσινόττες και Μόνικες Μπελούτσι. Επροετοιμάστηκα ψυχολογικά να μην με πιάσει το κόμπλεξ, ότι πρόκειται πλέον για ένα υπερθέαμα, ένα σπάνιο φαινόμενο και δεν πρέπει να συγκρίνω τον εαυτό μου με καμιά Ρωμαία, όπως δε θα σύγκρινα ποτέ τον εαυτό μου λόγου χάρη με τον Τυφώνα Κατρίνα ή το Πολικό Σέλας.

Θέλω να πιάσω τζαι τους δύο φίλους μου που ταξίδεψαν στη Ρώμη και να τους ρωτήσω τι περίεργο κάπνιζαν εκείνη την εποχή. Οι άντρες, είναι φυσιολογικά πλάσματα όπως όλοι οι άντρες του πλανήτη, μπορεί να κοιτάξουν μια γυναίκα, μπορεί και όχι και το πράγμα μένει μέχρι εκεί. Ούτε όρνεα ούτε τίποτε. Οι γυναίκες, φυσιολογικές γυναίκες όπως ολες οι γυναίκες του πλανήτη. Ούτε Μόνικες είδα, ούτε Σοφίες, ούτε Μαρίες. Δεν είδα ούτε μια γυναίκα που να μου κόψει την ανάσα. Έτσι όντως έφυα που τη Ρώμη νιώθοντας ότι είμαι η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου, αλλά όχι εξαιτιας των Ιταλών αλλά εξαιτίας των Ιταλίδων.

Ως η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου, νομίζω είναι απαραίτητο να έχω και ένα τίτλο, ένα ψευδώνυμο, ένα παρατσούκλι ρε παιδί μου όπως έχουν σχεδν όλοι οι πολύ σημαντικοί ανθρώποι (νυχτερίδας, κοτσούδκιας, αντζούγιας κτλ).
Για αυτήν μου την εξέλιξη (από απλή ασήμαντη γυναίκα, σε γυναίκα με παρατσούκλι) φρόντισε ο αγαπημένος μου Μώρατσος, ο οποίος με βάφτισε "Μις Σαγλέγκω 2010". Το Μις Σαγλέγκω είχε την αφετηρία του όταν πήγαμε να φάμε σε ένα υπέρκομψο εστιατόριο.

Η πρώτη μου κινηση μόλις καθίσαμε στις σκαλιστές βελούδινες καρέκλες, ήταν να μυριστώ τις μασχάλες μου. Η δεύτερη ήταν να σκουπίσω τη μύτη μου με το χέρι μου και η τρίτη να αφαιρέσω ένα αγνώστου ταυτότητας πρώην φαγώσιμο από το δόντι μου και μετά να το κοιτάξω. Όλα αυτά μέσα στα πρώτα δύο λεπτά. Μπορώ φυσικά να αιτιολογήσω όλες τις πιο πάνω κινήσεις.

Το μύρισμα της μασχάλης οφείλεται στο ότι πριν καθίσουμε να φάμε περπατούσαμε τρεις ώρες και ίδρωσα λιγάκι. Όταν έβγαλα το σακάκι μου στο υπέρκομψο εστιατόριο, ήθελα να ελέγξω τις οσμές που αναδίδω και μέχρι που φτάνει η εμβέλεια τους. Γιατί η μυρωδιά μιας γυναίκας επηρεάζει αποφασιστικά τις κινήσεις της και την γενικότερη συμπεριφορά της. Αν μυρίζεις όμορφα ή έστω ουδέτερα, μπορείς να το παίξεις Μεσογειακή Τσαχπίνα, Αιθέρια Πεταλούδα, Τζούλια Αλεξανδράτου, Νανά Μούσχουρη και ότι άλλο βάλλει η φαντασία σου και η όρεξη σου. Αν απο την άλλη αναδίδεις μια τσίκνα που ανταγωνίζεται ένα ξινισμένο γιαούρτι ή μουχλιασμένο τυρί, οι επιλογές σου είναι ομολογουμένως περιορισμένες.

Το σκούπισμα της μύτης με το χέρι οφείλεται στο ότι πρώτον έτρεσσιεν η μύξα μου τζαι δεύτερον δεν είχα χαρτομάντηλο. Εν καλλύττερα να την αφήσω να τρέξει όξα να σκουπιστώ πας το τραπεζομάντηλο του εστιατορίου;

Το σκάλισμα των δοντιών οφείλεται στο ότι ήθελα την πλήρη προσοχή του σερβιτόρου όταν θα έφτανε η ώρα να παραγγείλουμε και δε θα ήθελα να κοιτάζει τα δόντια μου με κίνδυνο μετά να κάνει λάθος στην παραγγελία μας. Και το γεγονός ότι κοιταξα το αγνώστου ταυτότητας πρώην φαγώσιμο είναι αυτονόητο! Αφού είναι αγνώστου ταυτότητας τα μαυρογέρημα, είναι προτιμότερο να ζω στην απορία; να με φάει η περιέργεια;

Θα μπορουσα να πω πολλά άλλα πράγματα για τη Ρώμη μιας και είναι η πιο όμορφη πόλη που είδα ποτέ μου. Μετά από όλη την ταλαιπωρία με τις ενδιάμεσες πτήσεις όμως, πρέπει να πάω να κάμω επειγόντως ένα μπάνιο, γιατί εκτός από Μις Σαγλέγκω, τυγχαίνει να είμαι και η Αιθέρια Πεταλούδα άμα λάχει!

Φρίκη

2010-03-28T16:28:00.003+03:00

Μετά από μήνες άγνοιας λόγω πρακτικών κωλυμάτων (λέγε με κλατσό), σήμερα ανακάλυψα ότι έχω τα πιο άσπρα πόθκια του κόσμου. Τζαι είμαι σίουρη ότι εν του κόσμου γιατί μόλις τα εκοίταξα στον καθρέφτη, εστραβώθκα που την άσπρη λάμψη. Παίζει να είναι πιο άσπρα και απο κουνέλλι ταχυδακτυλουργού ή απο αλμπίνα Εγγλέζα. Βλέπω το μέλλον και βλέπω σολάριουμ.

Υστερόγραφη αποριούλα: Ο Φιλελεύθερος και η Αρχιεπισκοπή εν φιλενάδες μόνο, οξα επισημοποιήσαν τη σχέση τους;

Φανταστικές Συζητήσεις

2010-03-23T18:42:00.008+02:00

Tις Τρίτες συνήθως έχω πολλύν ελεύθερο χρόνο στα χέρια μου, τζαι εκτός που τον υπέροχο τρίωρο ύπνο που σύρνω, απολαμβάνω επίσης απίστευτα να ξεθάφκω παλιές ιστορίες, να τες αναλύω, να νευριάζω, τζαι να κάμνω συζητήσεις μόνη μου. Θα μπορούσα αντί αυτού να πάω για καφέ, να ράψω ρούχα, να αυνανιστώ ή να διαβάσω κανένα καλό βιβλίο, αλλά όλα αυτά προτιμώ να τα αφήνω για τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας.

Το να κάμνεις συζητήσεις μόνος σου, εκτός που σημάδι ότι πάσχεις από σχιζοφρένεια, είναι και ένας πολύ απολαυστικός και αποτελεσματικός τρόπος να τονώνεις την αυτοπεποίθηση σου. Γιατί το τέλειο με το να συζητάς τζαι να τσακώνεσαι μόνος σου εν ότι πάντα μα πάντα νικάς!! Αν έχανες ακόμα τζαι δαμέ θα ήταν πολλά ανυσηχητικό.

Έτσι και αυτή την Τρίτη, έψαξα βαθιά μέσα μου, ξέθαψα και αυτοσυζήτησα. Ειδού τι σκέψεις έμμονες και περίπλοκες στριφογύρισαν στο μυαλουδάκι μου για 20 ολόκληρα λεπτά (υπολογιζω ότι θα μου πάρει περισσότερη ώρα να το γράψω).

Νευριάζω με τους ανθρώπους που στέλνουν συνεχώς λανθασμένα μηνύματα. Τζαι δεν μιλώ για το μυστηριώδες μήνυμα που έπιασα προχτές: "Πάω σπίτι, το φαί εν στην κατάψυξη" από άγνωστο αριθμό. Μιλώ για τους ανθρώπους που επιμένουν να με συγχύζουν σχετικά με τη σχέση μας. Και εξηγώ με ένα παράδειγμα. Έχω μια φιλενάδα, πολλά συμπαθητική, μες την χαριτωμενιά. Αλλά αιωνίως είμαι συγχυσμένη κατά πόσο είμαστε on οξά off. Οι συζητήσεις μας είναι ένα συνεχές dejavu του πιό κάτω:

Φιλενάς: Οοοοο πούλλα μου αγαπημέεεενη!!! Τζαιρό να βρεθούμε! Γιατί εν με πιάνεις κανένα τηλέφωνο; Εξήχασες με;

Εγώ: Οι πούλλα μου εν σε ξήχασα..αφού αν θυμάσαι εγώ σε έπιασα την τελευταία φορά τζαι είπες μου ότι θα με πιάσεις πίσω τζαι θα με πιάσεις ακόμα :-)
[Το χαμογελάκι σε κιστημένα sms και email επιβάλλεται. Μπορείς να γλυτώσεις με τα πάντα αν διαλέξεις το σωστό χαμογελάκι.
Ας πούμε: "Μισώ σε σκατοπουτάνα ;-P"
Είδες; γλυτώνεις με τα πάντα]

Φιλενάς: Α ναι; πρέπει να ήμουν πολλά απασχολημένη κόρηηηη...άμαν ρε..επεθύμησα σε πολλά!

Εγώ: Οκ, θέλεις να βρεθούμε για καφέ μες τούντην βδομάδα;

Φιλενάς: Σίουρα πράματα. Εννα σε πιάσω πίσω να σου πω πότε με βολεύκει.

Αν σε έπιασε εσένα έπιασεν με τζαι μένα. Πάντα η ίδια κουβέντα ρε κουμπάρε. Μετά που έξι μήνες θα με ξαναπιάσει να μου κάμει παράπονο ότι την ξέχασα. Τζαι πάντα έχει το ίδιο εγκάρδιο ύφος μέσω τηλεφώνου, sms, email, τηλεγραφήματος, μηνύματος μέσω πεζουνιού, το οποίο με συγχύζει τα μάλα. Αν δε θέλεις να κάμνεις παρέα μαζί μου πραγματικά θα καταλάβω και δε θα με πειράξει γιατί κάθε τόσο κάποιες σχέσεις αλλάζουν ή διαλύονται και ειναι απόλυτα φυσιολογικό. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος να κάμνει τόσο κόπο να διατηρεί την ψευδαίσθηση ότι όλα είναι ακριβώς όπως πριν, από τη στιγμή που είναι ολοφάνερο ότι δεν είναι.

Άραγε κάποιοι άνθρωποι δε θέλουν να νιωθουν ότι χάνονται εντελώς με τους παλιούς τους φίλους και έτσι τους κρατούν σαν κόλλες συλλογής; οξα ειμαι εγώ πολλά απαιτητική τζαι έχω υπερβολική ανάγκη να ξεκαθαρίζω τζαι να ορίζω ακριβώς σε ποιό στάδιο βρίσκονται οι σχέσεις μου τζαι δεν τες αφήνω να κυλήσουν χαλαρά στην πορεία τους;

Στη φανταστική μου συζήτηση πάντως νομίζω το χειρίστηκα πολλά καλά τζαι πολλά κομψά.

Φιλενάς: Οοοοο πούλλα μου αγαπημέεεενη!!! Τζαιρό να βρεθούμε! Γιατί εν με πιάνεις κανένα τηλέφωνο; Εξήχασες με;

Εγώ: Χαλόου..χαλόου...κόρη εν σε ακούω..κάμνει σσιονούθκια..Τώρα να έβρω καλή λήψη τζαι πιάνω σε τωρά πίσω να μιλήσουμε τζαι να κανονίσουμεν τίποτε!!
(τζαι δεν την πιάνω ποττέ μουαααααχαχαχαχαχχαχαχαχχα*)

*Σατανικό γέλιο

Βελτίωση Σεναρίων

2010-03-13T18:06:00.006+02:00

Μερικές φορές απορώ με κάποιες ταινίες. Όχι τόσο με την ποιότητα σκηνοθεσίας και ηθοποιίας αλλά με τον ρεαλισμό του σεναρίου και την εφαρμοσιμότητα κάποιων καταστάσεων στην πραγματική ζωή.

Ας πάρουμε για παράδειγμα μια τυπική ποιοτική ταινία Ζόμπι. Κάθε ταινία Ζόμπι που σέβεται τον εαυτό της, προς το τέλος θα έχει έναν από τους κύριους πρωταγωνιστές να έχει δαγκωθεί και σιγά σιγά να μετατρέπεται σε αιμοδιψές απέθαντο πλάσμα. Οκ ως τώρα πάμε καλά. Αυτό που με προβληματίζει όμως και δεν κοιμάμαι τα βράδια είναι ότι μόλις ο υποψήφιος Ζόμπι καταλάβει ότι η κατάσταση του έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τον έλεγχο και είναι ζήτημα δευτερολέπτων να αποτελέσει θανάσιμο κίνδυνο για τα αγαπημένα του πρόσωπα φωνάζει: "Τρέξε! Τρέξε γρήγορα να σωθείς!!!" ή "Σκότωσε με! Σκότωσε με γρήγορα να σωθείς!"

Οκ..μα ποιόν περιπαίζεις ρε κουμπάρε; Προσωπικά αν ήμουν εγώ υποψήφιο αιμοδιψές απέθαντο πλάσμα, το πρώτο πράμα που θα σκεφτόμουν βλέποντας τα αγαπημένα μου πρόσωπα θα ήταν "Με ρύζι ή σαλάτα;" τζαι μετά ήταν να φωνάξω του γεύματος: "Μώρατσε! έλα δαμέ να σου πω ένα μυστικό!!" το υπόλοιπο θα ήταν απλά η φύση που παίρνει την πορεία της. Νομίζω εν σαφέστατα πιό ρεαλιστικό που το να σώζουνται πάντα οι πρωταγωνιστές τζαι τα καημένα τα Ζομπούθκια να πεθανίσκουν (το πιο πιθανόν πεινασμένα).

Γιατί το άλλο;; Νευριάζω άμαν μαχαιρώσουν/πυροβολήσουν κάποιον τζαι έρκεται κάποιος άλλος τζαι βρίσκει τον να ξεψυχά με πέντε ππάιντ γιαίμα δίπλα του, τζιαι εντούτοις το θύμα καταφέρνει να πεί τζαι ποιος τον έπαιξε, τζαι τον λόγο, τζαι προς τα που επήεν ο δολοφόνος τζαι ότι αγαπά την γιαινέκα του που αποξενωθήκαν τον τελευταίο καιρό λόγω της δουλειάς του, τζαι ότι δεν ήταν εκεί για τον μικρό Μπίλυ όταν μάθαινε να οδηγά ποδήλατο, απαγγέλλει τζαι λίον Σαίξπηρ τζαι πεθανίσκει μετά που ένα κάρτο!

Σίριουσλυ..πρώτα από όλα εμπορούσες τόσην ώρα αντί να κόφκεις κουβέντες περί ανέμων και υδάτων, να ελάλες του φίλου σου: "ρε φρεντ, παρε με νοσοκομείο" τζαι μπορεί τζαι να προλάβαινες να σωθείς τζαι να μάθεις στον μικρό Μπίλυ να οδηγά τζαι τράχτερ άμαν λάχει.

Τωρά αν ένιωθες ότι δεν σώζεσαι με τίποτε, τζαι πρέπει σώνει και καλά να συζητήσεις, εμπορούσες να μιλήσεις για πιο πρακτικά ζητήματα. Και έρχομαι και βάζω και πάλι τον εαυτό μου στη θέση του πρωταγωνιστή. Πες με πληγώνει θανάσιμα κάποιος και με βρίσκει στα τελευταία μου ο παρέας μου στο δρόμο. Το πρώτο πράμα που θα έλεγα θα ήταν:

"Ρε φίλε, μπορείς να βάλεις τα έντερα μου πίσω στη θέση τους σε παρακαλω;". Όταν θα τακτοποιήτο αυτό το θέμα, θα συνέχιζα: "Στην κηδεία μου.. θέλω να μου φορέσετε το πουά φόρεμα μου και θέλω να το συνδυάσετε με τις φούξια μου γόβες. Αλλά προς Θεού! Μην τολμήσετε να μου βάλετε φούξια κραγιόν! Το δοκίμασα και φαίνομαι όπως την πουτάνα! Προτιμήστε λιπ γκλος σε γήινες αποχρώσεις".

Αν έβλεπα ότι μου μένει λίγος χρόνος ακόμα, θα προσπαθούσα να σεβαστώ τον φίλο μου και δε θα μονοπωλούσα εντελώς τη συζήτηση:
"Εσύ πως είσαι τελευταία; Όλα καλά; Έπιασες την σύνδεση Primetel που μου έλεγες;" γιατί οφείλουμε να είμαστε ευγενικοί σε κάθε περίσταση της ζωής μας.

Πραγματικά πιστεύκω ότι αν αναλάμβανα εγω να γυρίσω μια ταινία θα την έκανα και πιο ρεαλιστική αλλά και πιό διασκεδαστική.

Πάρε για παράδειγμα το "Απαγορεμένο" της Τζούλιας. Οκ έβαλες μιαν πότσα σαμπάνια μες το πράμα σου. Πρέπει να ενθουσιαστούμεν τωρά; Πρέπει να σου πισκαλούμεν παλαμάκια; Αν ήθελες πραγματικά να εντυπωσιάσεις θα μπορούσες να βάλεις ένα σαμπουάν και μετά όταν το βγάλεις να κάνεις μουννο-μπουρμπουλήθρες. Δηλαδή πόσο γαμάτο θα ήταν αυτό; Θα ήσουν και πολύ καυλιάρα γιατί μια πραγματική καυλιάρα οφείλει να βάζει ξένα αντικείμενα στον κόλπο της, αλλά θα έκανες και επιμέλεια της σκηνογραφίας/ατμόσφαιρας ταυτόχρονα!

Εγώ χαραμίζομαι παιθκιά, χαραμίζομαι! Γιαυτό αν έχετε πολλά λεφτά να σας περισσεύουν και θέλετε να κάνετε ταινία επικοινωνήστε μαζί μου και μαζί θα γράψουμε ιστορία!

Φυσικός Κλιματισμός

2010-03-03T15:18:00.004+02:00

Εκτός από τη φοβία μου ότι θα πεταχτεί μια τριχωτή ταραντούλα από το ερμάρι μου, ότι θα πατήσω σαρανταποδαρούσα στην παραλια και ότι θα εμφανιστεί ένας πεθαμένος πίσω μου μόλις καθαρίσω το τζάμι του μπάνιου, έχω και μιά άλλη φοβία, που με καταδιώκει και με στοιχειώνει.

Όταν πάω στην αισθητικο, στον γυναικολόγο ή στον φυσιοθεραπευτη μου, αναγκάζομαι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να κάνω ακροβατικά μεσαίου βαθμού δυσκολίας. Όταν βρίσκομαι εκεί ξαπλωμένη με τα πόδια ορθάνοιχτα στον αέρα και διπλωμένη την κοιλιά με πιάνει πανικόβλητη η σκέψη "αμάνα μου μάνα μου! ελπίζω να μεν μου φύει κανένας πόρτος τωρά τζαι να κάμω το δωμάτιο κλιματιζόμενο"

Μέχρι τώρα δεν μου έχει τύχει ακόμα -Δοξάζω τον Πλάστη μου- αλλά λέμε τώρα..αν μου συνέβαινε;; Πως αντιδράς εκείνη τη μαύρη ώρα;

Οι επιλογές που έχω σκεφτεί είναι τρείς:

Φωνάζεις: "Εν είμαι γω!"

Γελάς (με κίνδυνο να εκσφενδονίσεις αλλο κανέναν) για να δείξεις ότι τάχα εν εσυνέβηκε απολύτως τίποτε, έσσιεις χιούμορ, είσαι γενκώς χαλαρό άτομο τζαι κάμνεις το συχνά στον ελεύθερο σου χρόνο.

Λαλείς: "Ε σσιέσε μας ρε κουμπάρε!! Αγενέστατε!" με την ελπίδα ότι θα τον συγχήσεις, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα (όσα χρειάζεσαι για να μαζέψεις τα ρούχα σου τζαι να βουρήσεις να φύεις).

Μπάμπολ Ραπ

2010-02-23T20:59:00.011+02:00

Μιλώντας θεωρητικά, πάντα σνόπμαρα τη συγγραφή/σκηνοθεσία/ηθοποιία του Παπακαλιάτη στις γραφικότατες σειρές του, όπου ο κύριος μιας και έχει το μέσο (γράφει το σενάριο) πηδάει όλες τις πρωταγωνίστριες σε ερωτικά τρίγωνα, τετράγωνα, αστεράκια και κυκλάκια. Όλοι ανήκουν σε μια αγαπημένη κκουλάτη παρέα που θυμίζει διαφήμηση της Κοκα Κόλας και όλοι έχουν από ένα στούντιο/λοφτ Νου Γορκ στάιλ με εξτριμάτη διακόσμηση από αυτή που προφανώς μπορεί να έχει με πολλή άνεση η γενιά των 700 ευρώ. Επισης οι πλείστοι είναι ψαγμένοι και πετυχημένοι καλλιτέχνες με 5 κιλά χιουμορ ο καθένας και ατάκες να τρέχουν που τες πούντζιες τους.

Πρακτικά μιλώτας, οι συνθήκες της καθημερινότητας μπορούν να ανατρέψουν τα πάντα, ακόμη και τα σνομπιλίκκια. Βλέπετε, άμαν εν Δευτέρα νύχτα, εν έσσιει τίποτε άλλο να κάμεις που το να δεις Αίγιαν Φούξια τζαι μετά να δείς τους Τέσσερεις του Παπακαλιάτη. Τζαι μεν μου πείτε μπορείς να κάμεις σεξ. Εγώ ενι ξέρω κανέναν φυσιολογικό άθρωπο που να προτιμά Δευτέρα νύχτα να γαμήσει παρά να δεί τηλεόραση.

Ένιγουει να μεν τα πολυλογώ, τράβα με κι ας κλαίω, κάθε Δευτέρα βλέπω το προαναφερθέν τρεντυ δράμα. Μέχρι τώρα μου ήταν ολίγο αδιάφορο, προβλέψιμο και κλεμμένο από διάφορες πηγές. Εχτες όμως ρε κοπέλλια απόλαυσα το φοβερά. Είσσιεν μιαν σκηνή πολλά ωραία τζαι έσσιει που τα χτες που την σκέφτουμαι. Εγύρεψα στο γιούτουμπ να την έβρω να την απλαύσετε αλλά δυστυχώς δεν τη βρήκα και θα πρέπει να βασιστώ στο ότι είστε όλοι σας φυσιολογικοί άνθρωποι που τις Δευτέρες δεν γαμιέστε αλλά βλέπετε τηλεόραση και ευελπιστώ ότι έχετε δεί την εν λόγω σκήνη και ξέρουμε όλοι για ποιό πράμα μιλώ.

Η σκηνή στην οποία αναφέρομαι είναι όταν ο Άλκης (ένας από τους Τέσσερεις- ο πιό αξιούριστος) ερωτεύεται την Χριστίνα (Ζέτα Δούκα) και πάει να κάμει σεξ μαζί της στο τρέντυ λοφτ της τζαι ανακαλύπτει ότι η κοπέλα τελικά εν κοπέλλιν.

Η σκηνή ήταν αρκετά αισθησιακή, είχε ένα διάχυτο ερωτισμό, ένα μυστήριο, μιά πρέζα δράμα, τζαι το σκηνικό όπου η συντριμμένη/ντροπιασμένη/συγχυσμένη/τραβεστί Ζέτα Δουκα γδύνεται πίσω από μια διαφανή κουρτίνα φτιαγμένη από ένα τεράστιο μπάμπολ ραπ (πως το λένε ρε παιδί μου εκείνο το πράμα που έχει μπουρμπουλήθρες και τυλίγουμε τα γυαλικά μέσα;;) ήταν όλα τα λεφτά. Η σκηνή αυτή μου γένησε τόσες πολλές σκέψεις..και αλοίμονο αν δεν τις μοιραστώ μαζί σας.

Η πρώτη σκέψη που μου ήρτεν στο νου όταν ειδα την κουρτίνα από μπάμπολ ραπ ήταν:
Θελω τζαι γω ποτούτηηηηηηην!!!

Η δεύτερη (τρίτη τζαι τέταρτη) σκέψη που μου ήρτε στο νου, ήταν:
Πως γίνεται, να έσσιεις μπροστά σου μιαν κουρτίνα φτιαγμένη από μπάμπολ ραπ τζαι να μεν μουνταρίσκεις πάνω στες μπουρμπουλήθρες για να τες σπάσεις ΟΥΛΛΕΣ;; Α; ΑΑΑ;;
Εν δαμέ που φαίνεται η υπερβολή στην μυθοπλασία του Παπακαλιάτη. Νομίζει δηλαδή ότι επειδή εξεντύθηκεν η Ζέτα Δούκα μπροστά που το μπαμπολ ραπ, ότι θα σταματήσει το ανθρώπινο μάτι να προσέχει τις γυαλιστερές διαφανείς στρουμπουλές φυσαλίδες; θα σταματήσει το ακατανίκητο ένστικτο, η μυστήρια δύναμη που υποκινεί κάθε μέρος του ανθρώπινου κορμιού να σπάσει όλες τες μπουρμπουλήθρες;; Μα ποιόν περπαίζεις ολάν;

Έμπα να μου ξεντυθεί μπροστά που τες μπουρμπουλήθρες ο Χιού Τζακμανάρι τζαι έσσιει τζαι μιαν βίλλαν ΝΝΑΑ ίσσια με τον πύργο του Άιφελ έτοιμη γαι εκτόξευση;; Επρίστην το δεξί μας αρτζίν. Το μπαπμολ ραπ εν μπαμπολ ραπ τα μαυροέρημα!

Η πέμπτη μου σκέψη ήταν γιατί κλαίει η Ζέτα Δούκα που έσσιει πουλλάκι;;
Αν έθελες να έχεις πουττάκι αγαπούλα μου γλυκιά, έπρεπε να πάεις να κόψεις το πουλλάκι, να το κάμεις κόμπο, μετά φιόγκο τζαι να το στείλεις στο Έχεις Πακέτο.

Η έκτη μου σκέψη ήταν γιατί αντέδρασε τόσο βίαια ο Άλκης τζαι εστραγάλισε την καυμένη την τραβεστούλλα με τόση μανία;; Εξύπνησεν ο Μάτσο Μάτσο Μαν που κρύβει ο κάθε ομοφοβικός καλαμαράς που σέβεται τον εαυτό του;;
Όξα εζήλεψεν το πουλλάκι της Ζέτας Δούκα; Γιατι αν κρίνω από το αλογίσιο πρόσωπο της, θα πρέπει να συμπεράνω ότι εν αλογίσια και τα υπόλοιπα της προσόντα.
Στο τέλος όμως βρήκα την απάντηση. Δεν είναι στο πουλλάκι το πρόβλημα.

Το ακατανίκητο ένστικτο, η μυστήρια δύναμη που υποκινεί κάθε μέρος του ανθρώπινου κορμιού να σπάσει όλες τες μπουρμπουλήθρες που είπαμε πιό πάνω;; Ε αυτή λοιπόν ήταν η αιτία.
Λαλεί σου, πως μπορώ να σπάσω ΟΥΛΛΕΣ τες παμπουλούες του μπάμπολ ραπ μονοφατσιάς;
Μα πιάνοντας την ερμαφρόδιτη κοπελιά από τον λαιμό και μετά πέφτοντας με δύναμη πάνω σε όλο της το σώμα, κτυπώντας το με βία φυσικά! Ε συγγνώμην.. Το μπαπμολ ραπ εν μπαμπολ ραπ τα μαυροέρημα!

Τι σχέση έχει η Ντόλυ Πάρτον με το ΡΙΚ;

2010-01-30T12:27:00.004+02:00

Καμία απολύτως! Απλά εχω όρεξη να γράψω και για τους δύο.

Να ξεκινήσουμεν που το κρατικόν μας κανάλλι του οποίου οφείλω να πω ενα μεγάλο μπραβίσσιμο για το λόγο οτι άρχισε να δείχνει σημαντικά σημάδια βελτίωσης, όπως το ότι επιτέλους λαμβάνει υπόψην σε ποιές μέρες πρέπει να βάλλει μιαν ποιοτική ταινία τζαι σε ποιές την τσιοφτοεμπορική ταινία. Επίσης τις τελευταίες δύο βδομάδες άρκεψεν τζαι βάλλει καλό πρόγραμμα και στις καθημερινές, για μας τον πτωχό λαό που δεν έχει συνδρομητική τηλεόραση. Συγκεκριμένα, αυτήν την Τετάρτη θα βάλει το αριστουργημα Dancer in the Dark του Lars Von Trier με πρωταγωνίστρια την Bjork. Μεν το χάσετε, εκτός αν είσαστεν ποτζίνους που άμαν τραουδά καποιος μες τα έργα φκάλλετε τσούννες.

Τωρα άλλάζουμε θέμα και περνούμε ολοταχώς στην Ντόλυ Παρτον, την πασσιοβύζα βασίλισσα της κάντρυ. Η μουσική κάντρι δεν είναι του γούστου μου (αν εξαιρέσουμε τον Johnny Cash), αλλά έσσιει ενα τραγούδι ρε παιδί μου που το υπεραγαπώ τζαι θέλω να το μοιραστώ μαζί σας γιατί με συγκινεί αφάνταστα, τόσο για την πολλά ωραία μουσικη του αλλα κυριως για τους στιχους του, για την ιστορια που διηγειται. Το τραγουδι υποτίθεται εν πραγματικη ιστορια βγαλμένη που τη ζωή της Ντόλυς αλλά ακομα τζαι να μεν είναι, το ίδιο πανέμορφο το βρίσκω.

Τολοιπόν, το τραγούδι ονομάζεται Jolene και η ιστορία μιλά για μια παντρεμένη γυναίκα (βλέπε Ντόλυ) που απεγνωσμενα παρακαλά μιά κοπέλα, την Jolene, να αφήσει τον άντρα της ήσυχο. Η Jolene ειναι πανεμορφη με μακρυά κόκκινα μαλλιά και διαπεραστικά πράσινα μάτια και ο άντρας της Ντόλυς έχει ξεμυαλιστεί εντελως μαζί της (υποψιάζομαι ότι πρέπει ναν Ρωσσίδα) τζαι η Ντόλυ γνωρίζοντας ότι δε θα μπορουσε ποτε να την ανταγωνιστεί, αποφασιζει ότι η τελευταία της ελπίδα είναι να της μιλησει σαν γυναίκα προς γυναίκα και να της εξηγήσει πως η ευτυχία της βασίζεται πάνω της. Εν θα κάτσω να σας γράψω τι της είπεν γιατί θα το χαλάσω, δεν έχω την ικανότητα να μιλώ όμορφα τζαι νομίζω εν καλλύττερα να το ακούσετε που την βυζαρού την ίδια. Παρόλο που όπως είπα πιό πάνω αμφιβάλλω να είναι πραγματική ιστορία, η ιδέα ότι μια τσαμπουκαλού γυναικάρα σαν την Ντόλυ, αφήνει την αξιοπρέπεια της στο πλάι και πάει να ξηγηθεί ανοιχτά τζαι ίσια τζαι να παρακαλέσει αν χρειαστεί για να μην χάσει τον έρωτα της ζωής της, για μένα εν πολλά συγκινητικό.

Ακούστε το, τζαι μετά ακούστε την εξίσου συγκλονιστική διασκευή που τον Jack White (The White Stripes). Έσσιει τόσα χρόνια ακόμα δεν αποφάσισα ποιά εκδοχή μου αρέσει περισσότερο. Του Jack White νιώθεις την απόγνωση τζαι τον πόνο στη φωνή του αλλά της Ντόλυς, ε εν δικόν της τα μαυρογέρημα..

Εσείς ποιό προτιμάτε;;

Εξελιξεις στην Haute Couture

2010-01-24T17:07:00.002+02:00

Άπαναγία μου εν παίζουμαι! Είμαι Θεός ήλιος καλοκαιρινός!
Έραψα το πρώτο μου φόρεμα. Ανμπιλίβαμπλ. Εν το πιο τέλειο φόρεμα του κόσμου. Μοιάζει σαν κάτι που θα φορούσε η Λαίδη Μάριον του Ρομπεν των Δασών, αλλά σε μίνι.
Υπάρχουν 2 μικροπροβλήματα φυσικά όπως θα ανέμενε κανείς από μια πρωτάρα ιδιοφυία (ή ιδιοφυσία όπως λέει η μάμα μου).

Επειδή το μέτρημα is for suckers υπολόγισα με το μάτι όλα τα μέτρα του φουστανιού τζαι λαμβάνοντας υπόψην ότι στη θέση βυζιών έχω δύο δαγκώματα κουνουπιών, έκαμα το φορεματάκι τσαςςς στενό στην περιοχή του μπούστου (το οποίο τελικά έχω κάπως πιο μεγάλο από ότι υπολόγισα) και ετσι δε θα μπορέσω ποτέ να φορέσω σουτιέν από μέσα, πράγμα που ίσως να με κάνει να φαινομαι συνέχεια.."ενθουσιασμένη", ειδικά αν φυσά λιγο αερακι. Δεν πειράζει οι γύρω μου θα μπορούν να το εκλαμβάνουν ως κομπλιμέντο.

Το δεύτερο προβληματακι είναι ότι δεν κάνει να αναπνέεις και πολύ με αυτό το φόρεμα, αλλά ποιός χρειάζεται να ανανεει όταν φορά ένα έργο τέχνης;

Κάτι εξέραν οι αδρώποι (;)

2010-01-22T20:52:00.004+02:00

Η Κυπραία Coco Chanel

2010-01-17T16:47:00.005+02:00

Πιστεύκω η μεγαλομανία τζαι η ανυπομονησία εν πολλά κακός συνδυασμός. Γιατί ο/η μεγαλομανής περιμένει τα εντυπωσιακά και μεγαλεπίβολα του σχέδια να ολοκληρωθούν στο πιτς φυτίλ. Όταν αυτό δεν γίνει στο λιλλιπούτειο χρονοδιάγραμμα που έχει δώσει (στον εαυτό του ή στους άλλους) ο κόσμος όλος έρχεται στη συντέλεια του. Αν η μεγαλομανής περιμένει να δεί και περίοδο σε μια βδομάδα, ππεεε..σάστα τζαι εγύρασιν.

Από μικρή ήμουν σίγουρη, το ένιωθα μέσα μου ότι κάποτε θα μάθαινα να ράβω. Και θα μάθαινα να ράβω καλά κιόλας, όι μαλακίες.
Ποτέ δεν ανυσήχησα ότι περνά ο καιρός και δεν έμαθα ακόμα, γιατί περίμενα να μου μιλήσει η εσωτερική μου μοδίστρα, να με καλέσει, να ξεδιπλωθεί από μέσα μου σαν έτοιμη από καιρό όπως λαλεί τζαι ο Κώτσιος. Ο Καβάφης ρε.

Φέτος η μοδίστρα εμίλησεν. Είπα το τζαι γω των γονιών μου τζαι επιάσαν μου μιαν Singer ραπτομηχανή πρώτο πράμα για τα Χριστούγεννα. Εγόρασα συλλεκτικά πατρόν με φουστάνια της δεκαετίας του 50 που το ίντερνετ, τζαι επήα τζαι γω ένα μάθημα να μου δείξουν μόνο τα βασικά του ραψίματος (γιατί τα υπόλοιπα θα μου ρχονταν φυσικά, σαν έτοιμη από καιρό είπαμεν).

Προχτές, ήταν η μέρα που θα ξεκινούσα με την πρώτη να ράβω με μαεστρία τζαι να δημιουργω φανταστικά σχέδια, στη συνέχεια με 1-2 ώρες πράχτις ήταν να ράψω τα φουστάνια μου και θα εξελισόμουν σιγά σιγά (σε κανά-δύο μήνες)στην Κυπραία Coco Chanel. Δε θα γινόμουν φάσσιον ντιζάινερ γιατί με εκνευρίζουν τα μάλα, θα έφτιαχνα όμως καταπληκτικές και μοναδικές δημιουργίες για λλόου μου. Αυτό ήταν το όνειρο. Αυτό ήταν το πεπρωμένο.

Τελικά στο πεπρωμένο σου δεν πρέπει να δίνεις σημασία. Επέρασα 3 ώρες να τσιριλλώ τζαι να τραβώ τα μαλλιά μου, να καταριέμαι την μηχανή, τον Μώρατσο (ήταν τζιαμέ κοντά τζαι επιάνναν τον τα σκάγια), την πλήρη έλλειψη ταλέντου μου, την Coco Chanel τζαι την εσωτερική μου μοδίστρα. Που τζιαμέ εθθυμήθηκα ούλλα τα άλλα που με είχαν εκνευρίσει την τελευταία βδομάδα, αποφάσισα ότι εν κάμνω για τίποτε, ότι κανένας εν με αγαπά τζαι ήρτεν η ώρα να αυτοκτονήσω.

Μια φορά τον μήνα, συνήθως 7-8 μέρες πριν την περίοδο μου αποφασίζω ότι πρέπει να αυτοκτονήσω. Φυσικά ως τζαι τούτο χρήζει πολλής προσεκτικής σκέψης, προεργασίας τζαι προετοιμασίας. Πρώτον εν μου αρέσκει να πονώ. Δεύτερον, εν θέλω να νεκατσιάσει ή να τραυματιστεί ψυχολογικά τζίνος που εννα με έβρει τζαι έτσι ακόμα ψάχνω το θέμα. Αν έχετε κάποιες καλές ιδέες να μου προτείνετε θα το εκτιμήσω δεόντως.

Πίσω στο ράψιμο τώρα, είπα σήμερα να του δώκω ακόμα μια ευκαιρία τζαι έτσι έκατσα με πιό ήσυχο μυαλό τζαι αυτοκτόνικ-φρι διάθεση τζαι εκατάφερα με πολλύν κόπο να ράψω εναν φιόγκο. Είμαι πολλά περήφανη. Σκέφτουμαι να αναβάλω την αυτοκτονία για τον άλλο μήνα. Ίσως μέχρι τότε να καταφέρω να ολοκληρώσω τα εντυπωσιακά και μεγαλεπίβολα μου σχέδια. Ή μπορεί απλα να ράψω πολλούς πολλούς φιόγκους.